“ഞാൻ താത്തയെ എത്രത്തോളം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നറിയുവോ? താത്ത പോയതിനു ശേഷം ഞാൻ എത്ര കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നു അറിയുവോ? “
“എനിക്ക് അറിയാം നന്ദു. നിനക്ക് എന്നോട് ഒത്തിരി ഇഷ്ട്ടമുണ്ടെന്നു. “
“പക്ഷെ നീ കുഞ്ഞല്ലേ! ആര് അക്സെപ്റ് ചെയ്യും നമ്മുടെ ഇഷ്ട്ടം അറിഞ്ഞാൽ ! നിനക്ക് നിന്റെ വീട്ടുകാരെ സങ്കടപെടുത്താൻ പറ്റുമോ? ഇല്ല… എനിക്കും പറ്റില്ല. ഇപ്പൊ ഞാൻ ചാവാതിരിക്കുന്നത് തന്നെ അവരെയും എന്റെ മോനെയും ഓർത്താണ്. “
“അപ്പൊ എന്നെ ഓർക്കുന്നില്ലേ !”
താത്തയുടെ കണ്ണ് വീണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ഞാൻ താത്തയുടെ അടുത്തേക്ക് എണീച്ചു ചെന്നു തോളിൽ കൈ വച്ചു. “സാരമില്ല… താത്ത കരയണ്ട. “
താത്ത എന്നെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് അരികത്തു നിൽക്കുന്ന എന്റെ മേൽ ചാരി കരഞ്ഞു. ഞാൻ താത്തയെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി താത്തയുടെ തലയിലും മുതുകിലും ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
കുറച്ചു നിമിഷം അത് അങ്ങനെ തന്നെ തുടർന്നു. പക്ഷെ ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ എന്റെ ഉള്ളിലെ സഹതാപം കാമത്തിന്റെ താപം ആയി മാറിയിരുന്നു. മുതുകിൽ തഴുകിയിരുന്ന എന്റെ കൈ പതിയെ താത്തയുടെ കക്ഷത്തിൽ എത്തി എന്നിട്ട് പതിയെ മുലയുടെ മാർദ്ദവത്തിൽ ഇറങ്ങി എന്റെ വിരൽ തട്ടിയതും കാര്യം മനസിലായ താത്ത കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
“വന്നിട്ട് ഞാൻ നിനക്കൊന്നും തന്നില്ലല്ലോ. ഇവിടെ ഇരിക്ക്. ഞാൻ നിനക്ക് ജ്യൂസ് അടിച്ചു തരാം. ”
അതും പറഞ്ഞു താത്ത അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. അവസാനം രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു ഞാൻ അടുക്കളയിലോട്ട് നടന്നു. അവിടെ താത്ത കുറച്ചു മുന്തിരി മിക്സി ജാറിൽ ഇട്ടു ജ്യൂസ് അടിക്കാൻ പോവാണ്.
തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സബ്ന താത്തയെ കണ്ടതും എന്റെ കടിഞ്ഞാൺ വിട്ടു. ആ തുടുത്ത വയറിൽ ഒന്ന് പിടിക്കാനും തടിച്ചു കൊഴുത്ത ആ ചന്തിയിൽ ഒന്ന് കുണ്ണയിട്ടു തുറക്കാനും ഞാൻ കൊതിച്ചു. ഞാൻ ആഗ്രഹം അടക്കിവക്കാൻ നിന്നില്ല. താത്തയുടെ അടുത്തു ചെന്നു ഞാൻ വയറിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു നൈറ്റിയുടെ തടസ്സമില്ലാത്ത പുറം കഴുത്തിൽ ഞാൻ ഒന്ന് അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
പണ്ട് ഞാൻ പിടിച്ചു കളിച്ച വയറല്ല താത്തക്ക് ഇപ്പോൾ നല്ല തടിച്ചു മടക്കെല്ലാം വന്നിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് താത്ത എന്നെ തള്ളി മാറ്റി.
“വേണ്ട നന്ദു… പറ്റില്ല.. എനിക്കു പഴയ പോലെ ആവാൻ പറ്റില്ല… ഞാൻ ഇപ്പൊ ഒരു അമ്മയാണ്…. പ്ലീസ് എന്നെ നിർബന്ധിക്കരുത്. “
ഞാൻ പിന്നെ അവിടെ നിന്നില്ല. ഇറങ്ങി പോയി. താത്ത എന്നെ തിരിച്ചു വിളിച്ചതുമില്ല.
ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ പോയി കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു. അപ്പോഴാണ് എന്റെ വീട്ടിലെ ലാൻഡ്ഫോൺ അടിച്ചത്. ഞാൻ പോയി എടുത്തപ്പോൾ മറുവശത്തു സബ്ന താത്തയാണ്.
“നന്ദു നീ പിണങ്ങി പോവല്ലേ… ഇങ്ങു വാ… സോറി…. എനിക്കതിനു പറ്റില്ലെന്നല്ലേ പറഞ്ഞുള്ളു.. പ്ലീസ് പിണങ്ങി ഇരിക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് വാ. നീ എങ്കിലും എന്നെ മനസ്സിലാക്കു നന്ദു.” താത്ത കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കതു സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് സത്യം.
ഞാൻ തിരിച്ചു പോയി. ഞാൻ തിരിച്ചു വരുന്നതും കാത്ത് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു താത്ത. മുഖത്ത് എന്നോട് പിണങ്ങിയതിന്റെ സങ്കടവും ഞാൻ തിരിച്ചു വന്നതിന്റെ സങ്കടവും കൂടി കലർന്ന ഒരു ഭാവം.
“നിന്റെ താത്ത നിനക്ക് വേണ്ടി ജ്യൂസ് ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് അത് കുടിക്കാതെ പോവുന്നോ ! അടി കിട്ടും നിനക്ക് ഇനി ഇങ്ങനെ പിണങ്ങി പോയാ. ” അവളുടെ ഉള്ളിലെ വേദന എനിക്ക് അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ കേൾക്കാനുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നെ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ കൊണ്ടിരുത്തി എനിക്ക് ജ്യൂസ് കൊണ്ട് തന്നു. “ഇത് കുടിക്ക്… “
ഞാൻ താത്തയെ കാര്യമായി നോക്കാതെ ജ്യൂസ് പതിയെ പതിയെ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
“എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് നന്ദു. എന്റെ മാനസികാവസ്ഥ നിനക്ക് ചിലപ്പോ മനസിലാവുന്നുണ്ടാവില്ല. ഞാൻ ഇപ്പൊ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാണ് നന്ദു. നിന്റെ താത്ത മാത്രമല്ല. വിവാഹ ജീവിതം തകർന്ന ഒരു ഭാര്യയാണ്. എനിക്കു വേറെ ഒന്നിനെ കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാൻ പറ്റില്ല ഇപ്പോൾ. ഞാൻ ഇവിടെ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ നിന്നെ കാണണം എന്ന് ഞാൻ പല പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിനക്ക് എന്നെ മനസിലാക്കാൻ പറ്റും എനിക്ക് തോന്നിയത് കൊണ്ടാണ്.”