തേൻ കൂട് – 2 4

‘ഹാ… ഡാ പിന്നെ, എന്റൽ ഇപ്പൊ കാശില്ലാ ട്ടോ… വീട്ടിൽ ചെറിയൊരു ഉടക്ക്. നീ എവിടുന്നേലും മറിക്കുമോ… ഞാൻ നാളെയോ മറ്റന്നാളോ ആയിട്ട് തിരിച്ചു തരാം…’ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

‘അത് കുഴപ്പമില്ലടാ… റെഡിയാക്കാം…’ അവൻ പറഞ്ഞു.

അന്നു നല്ലപോലെ ഇരുട്ടിയിട്ടാണ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത്. നല്ലപോലെ കുടിച്ചെങ്കിലും മനസ്സിൽ എന്റെ പദ്ധതി നന്നായി ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.

വീട്ടിൽ ചെന്നു കയറിയപ്പോൾ അമ്മ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഭക്ഷണമൊക്കെ എടുത്തു വച്ചു അതിനടുത്തു ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ കോലം കണ്ട അമ്മ ഞെട്ടി.

‘അച്ചൂ… എന്താ ഇത്…’ അമ്മ എഴുന്നേറ്റ് അടുത്തേക്ക് വന്നു.

വെള്ളമടിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, പിടിക്കപ്പെടാത്ത രീതിയിൽ ഒട്ടും അറിയാത്തപോലായിരുന്നു എപ്പോഴും വീട്ടിൽ കേറാറുള്ളത്. എന്നാൽ ഇന്നു മനഃപൂർവം. അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലാകണമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു ആകെ കൂറ ലുക്കിൽ ആടിയാടിയാണ് ചെന്നത്. മദ്യത്തിന്റെ നല്ല മണവുമുണ്ട്.

‘ഡാ…’ അമ്മ വിളിച്ചു. ഞാൻ മദ്യപിച്ചു ലക്കുകെട്ട രീതിയിൽ അമ്മയെ നോക്കി.

കരണം തകർത്തു ഒരു അടിയായിരുന്നു മറുപടി.

‘ഉച്ചയ്ക്ക് തൊട്ട് നിന്നെ കാത്തിരിക്കുവാ… നീ ഇതു ആരോടാടാ ദേഷ്യം തീർക്കുന്നെ? നിന്റെ അമ്മയല്ലേടാ ഞാൻ? നീ വഴിതെറ്റി പോകാതിരിക്കാൻ നല്ലത് പറഞ്ഞു തന്നതാണോടാ ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്…’ അമ്മയ്ക്ക് നിയന്ത്രണം വിട്ടു.

‘അതിനു അമ്മ എന്തെങ്കിലും ചെയ്‌തെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ? ഞാനല്ലേ അമ്മയോട് തോന്നിവാസം കാണിച്ചത്… ഞാനല്ലേ കൊള്ളരുതാത്തവൻ…’ മദ്യ ലഹരിയിൽ ആയതിനാൽ അടിയുടെ വേദന അത്ര അറിഞ്ഞില്ല. എന്റെ പദ്ധതി ഞാൻ മെല്ലെ പുറത്തെടുത്തു.

‘ഞാൻ വെറും നാറിയാ… സ്വന്തം അമ്മയെ മോശമായി നോക്കിയവൻ. അമ്മ മാറിക്കോ… ഈ നാറിയുടെ മുന്നിൽ നിക്കണ്ട…’ ഞാൻ തകർത്തു അഭിനയിച്ചു റൂമിലേക്ക് പോയി.

അവിടെ ബെഡിൽ ഇരുന്നു. അമ്മയെ എങ്ങനെയൊക്കെ വൈകാരികമായി തകർക്കാമോ അങ്ങനെയൊക്കെ തകർക്കണം. അല്ലാതെ ഇനി കളി കിട്ടാൻ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ല.
ഇപ്പോൾ തന്നെ അമ്മ ആകെ നിയന്ത്രണം വിട്ടിരിക്കുകയാണ്. ആ തല്ലും, കാത്തിരിപ്പും ഒക്കെ അത് മനസിലാക്കിത്തരുന്നുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ ഇന്നു മുഴുവൻ നാടകം കളിക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം… എന്നാലും കുഴപ്പമില്ല. വിഷമം മറ്റാനായി എങ്കിലും അമ്മ കിടന്നു തന്നിരുന്നെങ്കിൽ.

ഒത്തിരി നേരം അതേ ഇരിപ്പു തുടർന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞ് വാത്സല്യത്തോടെയുള്ള അമ്മയുടെ വിളി ഞാൻ കേട്ടു: ‘അച്ചൂ…’

ഞാൻ മുഖമുയർത്തി അമ്മയെ നോക്കി.

‘മോനേ… അമ്മ മോൻ മോശക്കാരനാണെന്നു പറഞ്ഞില്ലല്ലോ… എന്തിനാ മോനു ഇങ്ങനൊക്കെ അമ്മയോട് കാണിക്കുന്നേ? അമ്മ പാവമല്ലേ?’

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

പെട്ടെന്ന്, എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ നൈറ്റി പൊക്കി. അമ്മ കൈകൾ കൊണ്ട് അമ്മയുടെ പാന്റി ഊരിയെടുത്തു എനിക്ക് നീട്ടി.

‘അച്ചൂ… ദാ… അമ്മയ്ക്ക് കുഴപ്പമില്ല. മോൻ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത് കാണാൻ അമ്മയ്ക്ക് വയ്യ…’

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പാന്റി വാങ്ങി ബെഡിൽ ഇട്ടു.

‘അമ്മേ… ഞാൻ അമ്മയെ വിഷമിപ്പിക്കാനല്ല ഒന്നും ചെയ്തത്. അമ്മ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ… ഞാൻ സ്വന്തം അമ്മയെക്കുറിച്ച് അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച വൃത്തികെട്ടവൻ അല്ലേ എന്നു തോന്നി… അതാ…’

‘അയ്യോ അങ്ങനൊന്നും പറയല്ലേ മോനു…’ അമ്മ എന്റെ മുഖം കൈകളിലൊതുക്കി. അമ്മയേക്കാൾ അല്പം ഉയരം എനിക്ക് ഉള്ളതുകൊണ്ട് അമ്മ തല പൊക്കിയാണ് എന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കുന്നത്. ‘അമ്മ വിരലിടുന്നത് കണ്ടിട്ടല്ലേ മോൻ… മോനല്ലല്ലോ അമ്മയല്ലേ തെറ്റുകാരി…’ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

‘ഏയ്… അങ്ങനെ പറയല്ലേ അമ്മേ… എന്റെ അമ്മ പാവമാ… ഞാൻ അല്ലേ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയത്. ഞാനല്ലേ അമ്മയുടെ പാന്റിയിൽ… ഞാനല്ലേ അമ്മയെ മോശമായി നോക്കിയത്’ ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖവും കൈകളിലൊതുക്കി.

അമ്മ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു: ‘സാരമില്ല അച്ചൂ… അമ്മയോടല്ലേ… അമ്മയ്ക്ക് കുഴപ്പമില്ല. അമ്മേടെ പൊന്നുമോനല്ലേ…’

1 Comment

Add a Comment
  1. ഈ എടി പോടീ എന്ന് അമ്മയെ വിളിക്കാതെ വേണം അമ്മയല്ലേ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *