അവൾ :ഞാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടം ഉള്ള വരെ കൂടെ കിടക്കും കളിക്കും നീ ആരാടാ അതിന്
എന്നെ അത് ചോദിക്കാൻ
ഞാൻ :ചാവും വരെ കൂടെ കാണും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് നീ എന്നെ പറ്റില്ലായിരുന്നു ല്ലേ
അവൾ :അതെ ആണ് അതിനു… തന്തയും തള്ളയും ഇല്ലാത്ത ഇന്നപോലെ ഉള്ള ഒരു അനാഥനെ നോക്കാൻ ഞാൻ മണ്ടി അല്ല നീ എനിക്ക് വെറും ഒരു കീപ് ആണെടാ… ഇറങ്ങി പോടാ എന്റെ വീട്ടിനും
അവൾ പറഞ്ഞത് ശെരിക്കും എന്റെ മനസ്സിൽ കൊണ്ടു ഇപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശെരിക്കും ഒരു അനാഥൻ ആയത് എന്ന് എന്റെ പെണ്ണ് മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞപ്പോൾ ആയിരുന്നു ഞാൻ എന്റെ കണ്ണീരിനെ സാക്ഷി ആക്കി മനസ്സിലാക്കി
പിന്നെ അവിടെ ഒരു നിമിഷം പോലും നിന്നില്ല പുറത്തേക് ഇറങ്ങി എന്റെ കൈ കാലുകൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഞാൻ ബൈക്ക് എടുത്തു
എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ ബൈക്ക് ഓടികൊണ്ട് ഇരുന്നു
മനസ്സ് മുഴുവൻ നിരീക്കൊണ്ട് ഇരുന്നു
എനിക്ക് ഇനി ആരാണ് ഉള്ളത് ജീവൻ പോലെ സ്നേഹിച്ച പെണ്ണ് മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു
“തന്തയും തള്ളയും ഇല്ലാത്ത ഇന്നപോലെ ഉള്ള ഒരു അനാഥനെ നോക്കാൻ ഞാൻ മണ്ടി അല്ല നീ എനിക്ക് വെറും ഒരു കീപ് ആണെടാ…”
അവൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ അലതല്ലി നിന്നു എന്റെ ജന്മം ഒരു പയായി തോന്നി…
കണ്ണുകൾ കലങ്ങി ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല
പക്ഷെ എന്റെ മുന്നിലെ കയ്ച്ചകൾകളുടെ ആയുസ് എന്റെ മുന്നിലേക്ക് ചിറി വരുന്ന ബസ് എന്റെ ബൈക്കിൽ ഇടിക്കുന്നത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു
അതി ശക്തിയിൽ വന്നു ഇടിച്ച അഗാധത്തിൽ ഞാൻ ദൂരെക് തെറിച്ചു വീണു
എന്റെ ബോധം പോയി കണ്ണുകൾ പതിയെ അടഞ്ഞു
ഡി അനി ദേ കൊച്ചു കിടന്നു കരയുന്നു
അനി :ഇച്ചായ ഞാൻ ദാ വരുവാ..
അനി ഓടിച്ചെന്നു തൊട്ടിലിൽ കിടന്ന തന്റെ മകനെ എടുത്തു
അനി :അച്ചോടാ എന്റെ ഹർച്ചു വാവ കരയണോ വാ മമ്മി പാലു തരാട്ടോ
മമ്മിടെ പൊന്നെല്ലേ കരയല്ലേ ദാ ആ തുറന്നെ
അനി തന്റെ മകനെ മുലയുട്ടി
ഇത് കിട്ടിയ പിന്നെ അവന് വേറെന്നും വേണ്ട
മുറിയിലേക്ക് വന്ന ജോസഫ് പറഞ്ഞു
അനി :അതെങ്ങനാ നിങ്ങടെ അല്ലെ മോൻ
എന്നിട്ട് ചരിച്ചു
ഇവൻ വലുതായാൽ നമ്മളെ നോക്കുവോടി…
കാട്ടിലിലേക്കു ഇരുന്നു കൊണ്ട് ജോസഫ് പറഞ്ഞു
അനി :പിന്നെ നോക്കാതെ എനിക്ക് ഉറപ്പാ
അല്ലേടാ ചാച്ചുടു വാവേ മുലയുട്ടുന്ന തന്റെ മകന്റെ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
പെട്ടന്ന് കായ്ച്ചകൾ മാങ്ങാൻ തുടങ്ങി
മമ്മി എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നു പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു ശരീരം എവിടെയോ വച്ചു കെട്ടിയപോലെ
കണ്ണുതുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ഫാൻ ചെറിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി കറങ്ങുന്നു
ഞാൻ ഇതേ ഇത് എവിടെയാ ഞാൻ പതിയെ തല ഉയർത്തി നോക്കി
എന്റെ കാലിൽ എന്തോ കേറ്റി വച്ച പോലെ
ഭാരം
നോക്കുമ്പോൾ നാൻസി എന്റെ കാലിൽ കൈ വച്ചു കിടക്കുന്നു ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി അതെ ഞാൻ ഇപ്പൊ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്
എനിക്ക് എന്താ പറ്റിയെ ഞാൻ ഓർത്തു അപ്പോഴാണ് കഴിഞ്ഞതെല്ലാം ഓർമയിൽ വരുന്നത് എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു ഒഴുകി
എന്റെ കൈയും കാലും ആയി കെട്ടുകൾ ഉണ്ട് പക്ഷെ അതികം ആയി ഒന്നും പറ്റിയില്ല
മരണത്തിന് പോലും എന്നെ വേണ്ടാന്നു തോന്നി എനിക്ക്
ഞാൻ പതിയെ കാലുകൾ വലിച്ചു
അപ്പൊ അവൾ ഞെട്ടി എഴുനേറ്റു ഉണർന്നു അവളെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു എന്നിട്ട് ഓടിവന്നു എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി കൂടെ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ എന്റെ കൈയിൽ അമരാനും
പെട്ടന്ന് അവളുടെ മുഖം എന്റെ നെറ്റിയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ചെറുതായി വേദനിച്ചു
ഞാൻ :ശ്ഹ്… ആ
അവൾ :സോറി….
എന്റെ നെറ്റിയിലെ ചെറിയ പ്ലാസ്റ്ററിൽ തലോടി കൊണ്ട് കണ്ണ് തുടച് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു
അവൾ :ഒരു ദിവസം ആയി നീ ഇവിടെ ബോധം ഇല്ലാതെ
ഞാൻ :സോറി നിന്നോട് അന്നു അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞതിന്
അവൾ :നീ എന്തിനാ സോറി പറയുന്നേ ഞാൻ അല്ലെ അതികം ഓവർ ആക്കിയേ അത് വിട്ടേക്ക് എന്തായാലും എനിക്ക് എന്റെ ഹർഷനെ തിരിച്ചു കിട്ടിലെ അവൾ തല തായ്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് നിമ്മിയുടെ കാര്യം പറയാനാ വന്നത് അവൾക് വേറെ ബന്ധം ഉള്ള കാര്യം അപ്പോഴാ അത് കേൾക്കാത്ത നീ അവളെ കാണാൻ പോയത് എന്നിട്ടല്ലേ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറ്റിയെ