സമയം പോയത് അറിഞ്ഞേയില്ല. ടീ ബ്രേക്കിന്റെ സമയത്ത് അമൽ വന്ന് വിളിക്കുമ്പോഴാണ് ഞാൻ സമയത്തെപ്പറ്റി ബോധവാനാകുന്നത്.
അമലിനോട് ഓരോന്ന് സംസാരിച്ച് ഞാൻ കാന്റീനിലേക്ക് ചെന്നു. ഓരോ കോഫിയും സാൻവിച്ചും വാങ്ങി ഞങ്ങൾ ഒരു ടേബിളിൽ ഇരുന്നു. സംസാരത്തിനിടെ താടക ഇന്ന് വന്നിട്ടില്ലാന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കി. അതേതായാലും നന്നായി എന്ന ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ. ഓഫീസിൽ വന്നാ അവളെന്റെ മെക്കിട്ട് കേറും. ഇപ്പഴത്തെയവസ്ഥയിൽ ഞാനും തിരിച്ച് കൊടുക്കും. എന്തിനാ വെറുതേ ഓരോ പ്രശ്നങ്ങൾ.
പ്രേത്യേകിച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ അന്നത്തെ ദിവസം കടന്നുപോയി. പെന്റിങ് ഉള്ളതടക്കം നല്ല ജോലിയുണ്ടായിരുന്നു. പനിവന്ന് പോയതിന്റെ തളർച്ച കൂടിയായപ്പോഴേക്കും എന്റെ അടപ്പ് തെറിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. വീട്ടിലെത്തി ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതി എന്ന് മാത്രമേ അപ്പൊഴെന്റെ മനസിലൂടെ കടന്ന് പോയുള്ളു.
അമലായിരുന്നു എന്നെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തത്. ക്ഷീണം തോന്നിയതിനാൽ അവൻ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ എതിരൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. എന്നെ ഫ്ലാറ്റിനുമുന്നിൽ ഇറക്കി പോകാൻ തുടങ്ങിയ അവനോട് കേറീട്ട് പോകാം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഫ്രഷ് ആയി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോണം എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി. ഞാൻ പിന്നേ നിർബന്ധിച്ചില്ല.
ലിഫ്റ്റിൽ കയറി നാലാമത്തെ ഫ്ലോറിൽ ഇറങ്ങി ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്ത തലവേദനയും കൂടെ തുടങ്ങിയിടുന്നു.
അമ്മയായിരുന്നു വാതിൽ തുറന്നത്. എന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ചിരിക്കൊരു മങ്ങലുണ്ടായി.
” എന്താടാ വയ്യേനിനക്ക്… ”
എന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈചേർത്ത് അമ്മ എന്നോട് തിരക്കി.
” ഒന്നുല്ലമ്മാ… ചെറിയൊരു തലവേദന… ഇന്ന് കുറച്ചധികം ജോലിയുണ്ടായിരുന്നു… ”
അമ്മ ചോദിച്ചതിനുള്ള മറുപടി കൊടുത്ത് അമ്മയുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് വലിച്ചുവിട്ട് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി.
” നിനക്കെന്നാ ചായയെടുക്കട്ടെ മോനു.. ”
അമ്മക്ക് വാത്സല്യം കൂടുമ്പോ മാത്രമാണ് മോനു എന്നും അല്ലിയെ മോളു എന്നുമൊക്കെ വിളിക്കുന്നത്. അത് എന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയായി പടർന്നു.
“ഇപ്പൊവേണ്ടമ്മേ…. ഞാനൊന്ന് കിടക്കട്ടെ…!”
അതും പറഞ്ഞ് റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സോഫയിലിരുന്ന് ചിപ്സിനോട് പോരാടുന്ന അല്ലിയൊന്നെന്നെ മുഖമുയർത്തി നോക്കി.
ഞാൻ റൂമിൽ കയറി കുളിക്കാൻ പോലും നിൽക്കാതെ ബെഡ്ഡിലേക്ക് വീണു. ക്ഷീണം കാരണം ഭാരമേറിയ കൺപോളകൾ താനേ അടഞ്ഞു പിന്നേ സ്വസ്തമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് ഞാൻ യാത്രയായി.
വയ്യ എന്ന് മനസിലായതിനാൽ അല്ലിയുമെന്നേ ശല്യം ചെയ്യാൻ വന്നില്ല.
രാത്രി ഏറെ വൈകി എന്റെ മുടിയിഴയിലൂടെ തഴുകിനീങ്ങിയ ഒരു കയ്യുടെ ചലനമാണെന്നെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുണർത്തിയത്. കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അമ്മ ബെഡിൽ ഓരം ചേർന്ന് ഇരിക്കുകയാണ്. ഹാളിൽ നിന്ന് അല്ലിയുടെയും ജിൻസിയുടെയും സംസാരം കേൾക്കാമായിരുന്നു.
” എന്തുറക്കാടാ ചെക്കാ…. സമയമെത്രാ ആയീന്നാ..! വന്നേ എണീറ്റ് കഴിക്കാൻ നോക്ക് ”
” അമ്മയെന്നെ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
” ഇത്തിരികൂടെ അമ്മേ… ”
എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാനമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക് കേറിക്കിടന്നു.
അമ്മയുടെ മടിയിലിതുപോലെ കിടന്നിട്ട് കുറെയേറെ കാലമായിരിക്കുന്നു. അതോർത്തിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല അമ്മയുടെ കണ്ണിലൊരു നീർത്തിളക്കം.
” തലവേദന മാറിയോ കണ്ണാ…! ”
എന്റെ നെറ്റിയിൽ വാത്സല്യം തുളുമ്പിനിന്ന ചുടുചുമ്പനം ചാർത്തി അമ്മ സ്നേഹത്തിന്റെ കേട്ടഴിച്ചുവിട്ടു.
” മ്മ്… ”
അതിനൊന്ന് മൂളി ഞാനമ്മയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
എന്നെ തഴുകിയിരുന്ന കൈകളുടെ വാത്സല്യത്തിൽ ലയിച്ച് കിടന്ന എന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അല്ലിയും ജിൻസിയും അങ്ങോട്ടേക്ക് കയറി വന്നു.
” എത്ര വയസായി… നോക്യേ ഒരമ്മക്കുഞ്ഞി… ”
ജിൻസിയെന്നെ കളിയാക്കാനെന്നോണം പറഞ്ഞു.
” എത്ര പ്രായമായാലും ഇതെന്റെ അമ്മ അല്ലാണ്ടാവില്ലല്ലോ…. അമ്മക്കെന്നോടുള്ള സ്നേഹവും അവിടെത്തന്നെ കാണും… ഞങ്ങളിങ്ങനെ ഇടക്ക് സ്നേഹിക്കേം ചെയ്യും… അസൂയപ്പെട്ടിട്ട് കാര്യൊന്നുല്ല മോളേ… ”