“അയ്യേ ഇത് എന്താ ഇത് പിള്ളേരെ പോലെ, കരയാ… കണ്ണ് തുടച്ചേ…”ഞാൻ അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ വിരലുകൾ തുടച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു.അമ്മ ചുരിതാർ ഷാൾ വച്ച് കണ്ണീർ തുടച്ചു.
“അവിടെ എത്തിട്ട് എന്നും വിളിക്കണേ, അതോ അവിടെ എത്തി കഴിഞ്ഞ് നീ എന്നെ മറക്കോ…?”
“മറക്കേ… എന്റെ അമ്മക്കുട്ടിയെ ഞാൻ മറക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ….നമ്മുക്ക് പറ്റുന്ന പോലെ എന്നും വീഡിയോ കാൾ ചെയ്യാം.. പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞ മറ്റേ കാര്യം ഒക്കെ ഓർമ ഉണ്ടല്ലോ…”
“ഹ്മ്മ്….എല്ലാം ഓർമ്മ ഉണ്ട്… അവിടെ ചെന്ന് വേറെ പരിപാടിക്ക് ഒന്നും പോവാതെ നല്ലകുട്ടിയായി പഠിക്കണം കേട്ടോ… എന്നിട്ട് നീ പറഞ്ഞപോലെ നമ്മൾ…..”
“ഹ്മ്മ്….ശെരി ശെരി…. എന്റെ നിഷ മോളും ഇവിടെ നല്ല കുട്ടിയായി ഇരിക്കണം കേട്ടോ… ഞാൻ പോയിട്ട് വരട്ടെ….”
“ഹ്മ്മ് ശെരി ബൈ…..ഉമ്മ…..”
അമ്മ എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ കൂടി തന്നു. ഞാൻ ബാഗ് എല്ലാം എടുത്ത് ട്രെയിനിൽ കേറി. കൂടെ സഞ്ജുവും അക്ഷയ് യും കേറി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ട്രെയിൻ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഞങ്ങൾ വാതിക്കൽ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ അമ്മമാർക്ക് കൈ വീശി ബൈ പറഞ്ഞു. എന്താണെന്ന് അറിയറില്ല, ആ സമയം എന്റെ കണ്ണുകളും അറിയാതെ നിറഞ്ഞു. പതിയെ പതിയെ അവരെ വിട്ട് ഞങ്ങൾ ദൂരത്തേക്ക് യാത്രയായി. ആഘോഷങ്ങളുടെയും കഴപ്പുകളുടെയും നകരമായ ബാംഗ്ലൂരിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്ന വള്ളികൾ തേടി ഞങ്ങൾ യാത്രയായി. ശേഷം കളികൾ അവിടെ…..
തുടരും…….
കഥക്ക് ഇതുവരെ നിങ്ങളുടെ പക്കൽ നിന്ന് വലിയ സപ്പോർട്ട് ആണ് ലഭിച്ചത്. അത് കൊണ്ടാണ് തിരക്ക് ആയിട്ട് പോലും പാർട്ടുകൾ അപ്ലോഡ് ചെയുന്നത്. കഥ ഇനി കുറച്ചു പാർട്ട് കൂടി എഴുതി ഒരു ഹാപ്പി എൻഡിങ് ആക്കി അവസാനിപ്പിക്കാം എന്ന് ആണ് കരുതുന്നത്. നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ മടി കൂടാതെ കമന്റ് ആയി അറിയിക്കുക. ഇഷ്ടം ആയെങ്കിൽ ലൈക് ചെയുക.