മെല്ലെ അന്നമ്മയുടെ നഗ്നതയിലേക്ക് അവൻറെ കണ്ണുകൾ നീണ്ടു. ഇത്രനാളും ചട്ടയ്ക്കകത്ത് ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന അവളുടെ യവ്വനം നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ തൻറെ അരക്കെട്ടിലും ഒരു ചെറിയ ഇളക്കം അവൻ അറിഞ്ഞു. അൽപ്പം തടിച്ച ശരീരമാണ് അന്നാമ്മയ്ക്ക്. കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ അത്രത്തോളം വരില്ലെങ്കിലും നല്ല വെളുപ്പ് നിറം. ചട്ടയുടുത്ത് കണ്ടിരുന്നപ്പോൾ താൻ ഊഹിച്ചതിലും വലിപ്പമുണ്ട് അന്നാമ്മയുടെ മുലകൾക്കെന്നു അവനു മനസ്സിലായി. അവയുടെ തുമ്പത്ത്, കറുത്ത മുന്തിരിങ്ങ പോലെ കല്ലിച്ചു നില്ക്കുന്ന മുലഞെട്ടുകൾ. കാലുകൾ മടക്കി നിലത്തിരിക്കുന്നതിനാലവാം, ഒറ്റ ഞൊറി വീണ, മാംസളമായ അരക്കെട്ട്.
മടിക്കുത്തിനു തൊട്ടു മുകളിൽ ആഴമേറിയ ഒരു ഇരുണ്ട ചുഴി പോലെ സുന്ദരമായ പൊക്കിൾക്കൊടി. അവൾ അമ്മാവൻറെ നഗ്നമായ തുടയിൽ തല ചായ്ച്ചു ഒരുകൈ കൊണ്ട് അയാളുടെ കാലിലെ രോമങ്ങൾ തടവുകയാണ്. മറുകൈ തോർത്തു മുണ്ടിനടിയിലൂടെ അയാളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്കു നീളുന്നു. അന്നമ്മയുടെ കൈകളുടെ കുസൃതി ആസ്വദിച്ചിട്ടോ അതോ കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടയുന്ന സുന്ദരിയുടെ നിസ്സഹായത കണ്ടിട്ടോ എന്നറിയില്ല, അമ്മാവൻറെ മുഖത്ത് ക്രൂരമായ ഒരു മന്ദഹാസം വിടരുന്നത് ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ കണ്ടു.
നീ എന്നെ എതിർക്കും, അല്ലേടി തേവിടിശ്ശി!!!!……
അമ്മാവൻറെ ആക്രോശം കേട്ട് ഉണ്ണി ഞെട്ടി.
നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നീ ഒപ്പിടില്ല…….അല്ലേടി പുലയാടിമോളെ.!!!!!…………
അയാൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഞരങ്ങുന്ന സ്ത്രീയെ നോക്കി അലറി.
എടാ മത്തായി അവളുടെ കുണ്ടി പൊളിക്കെടാ……! മാധവമേനോൻറെ ആജ്ഞ കേട്ട് രാമനുണ്ണി മാത്രമല്ല കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന ആ സ്ത്രീയും ഭയന്ന് വിറച്ചു. വളരെ പണിപ്പെട്ടു അവൾ തല ഉയർത്തി മാധവമേനോനെ നോക്കി.
ഒരു നിമിഷം!!!!!!! ആ സ്ത്രീയുടെ മുഖം കണ്ടു ഉണ്ണി സ്തബ്ധനായി. അവൻ അറിയാതെ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
നളിനി അമ്മായി…..!!!!
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ദയനീയമായി അമ്മാവനെ നോക്കുന്ന അമ്മായിയെ കണ്ടു അവനു തലകറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി. എക്കാലവും തൻറെ നേർക്ക് കരുണയുടെയും വാത്സല്യത്തിന്റെയും കരങ്ങൾ നീട്ടിയ തൻറെ പ്രിയപ്പെട്ട നളിനി അമ്മായി. എന്നും താൻ ആരാധനയോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും മാത്രം കണ്ടിരുന്ന പ്രൌഡയായ ആ സ്ത്രീ ഇതാ ഒരു തെരുവ് വേശ്യയെപോലെ നാണം മറയ്ക്കാൻ ഒരു തുണ്ട് തുണി പോലും ഇല്ലാതെ കൈകാലുകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടയുന്നു.
അമ്മാവൻ സ്വന്തം ഭാര്യയോടു എന്തിനു ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു എന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഉണ്ണിക്കു മനസ്സിലായില്ല. ഒന്നും മനസിലാകാതെ നളിനിയെത്തനെ ഉറ്റു നോക്കികൊണ്ടിരുന്ന അവൻറെ കാഴ്ചയെ മറച്ചുകൊണ്ട് മത്തായി കട്ടിലിനടുത്തെക്ക് വന്നു. ഇത്ര നേരവും അയാൾ ആ മുറിക്കകത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ജനാല വിരിയുടെ മറ കാരണം ഉണ്ണിക്കു അയാളെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഒരു വെള്ള ഒറ്റമുണ്ട് മാത്രമുടുത്ത് തന്റെ നേർക്ക് നടന്നുവരുന്ന മത്തായിയെ കണ്ടു നളിനി നടുങ്ങി. വേട്ടമൃഗത്തിന്റെ മുന്നിൽ അകപ്പെട്ട പേടമാനിനെ പോലെ, ഭീതിയോടെ അവൾ അയാളെ നോക്കി. തന്റെ ഭർത്ത്താവിനെക്കൾ അല്പ്പം ഉയരം കുറവാണ് മത്തായിക്ക്. എണ്ണക്കറുപ്പ് നിറമുള്ള ബലിഷ്ടമായ ശരീരം. കാപ്പിരികളുടേതുപോലെ കുറിയെ വെട്ടി നിർത്തിയ ചുരുണ്ട തലമുടി. കട്ടിയുള്ള കറുത്ത മീശ മേൽപ്പോട്ടു പിരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു. ശരീരമാകെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കറുത്ത രോമം. മുഖത്തെ, രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം പ്രായമായ കുറ്റിത്താടിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടു കട്ടിലിനടുത്തേക്കു നടന്നു വരുന്ന മത്തായിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കരടിയെയാണ് നളിനിക്ക് ഓർമവന്നത്. കള്ളിൻറെ ലഹരിയിൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ, നായാട്ടിനു പോകുന്ന കാട്ടാളന്റെ ക്രൌര്യം. വർഷങ്ങളുടെ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ സാക്ഷിപത്രം പോലെ, ദേഹത്ത് തുടിക്കുന്ന മാംസപേശികളിൽ വിയർപ്പു കിനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.