മത്തായിയുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും അപ്പോൾ നളിനിയുടെ വെളുത്തുരുണ്ട ചന്തികളിലായിരുന്നു. തുടുത്തു കൊഴുത്ത അവളുടെ കുണ്ടികളെ ഇരു കൈകളും കൊണ്ടു അയാൾ മെല്ലെ ഉഴിഞ്ഞു. ചന്തിയിലെ ചൂരൽ പാടുകളിൽ നഖം കൊണ്ട് കൊറിയപ്പോൾ അറിയാതെ അവളൊന്നു നടുങ്ങി. അല്പ്പം മുൻപ് അയാൾ തൻറെമേൽ നടത്തിയ ചൂരൽ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഭയം ഇരുണ്ടുകൂടി. ദയയുടെ കണിക പോലും ഇല്ലാതെ എത്ര ക്രൂരമായാണ് ഈ ദുഷ്ടൻ തൻറെ നിതംബത്തിൽ തലങ്ങും വിലങ്ങും അടിച്ചത്. ചന്തിയിലെ തിണിർത്ത പാടുകളിൽ നിന്നും ഇപ്പോഴും ചോര പൊടിയുന്നുണ്ടെന്നു നളിനിക്ക് തോന്നി.
സംഗീർണമായ ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തുന്നൊരു ഡോക്ടറുടെ സൂക്ഷ്മതയോടെ മത്തായി നളിനിയുടെ പ്രഷ്ടത്തിലെ ചോരപ്പാടുകളിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചെറിയ വേദന തോന്നിയെങ്കിലും മത്തായിയുടെ വിരലുകളുടെ നേർത്ത ചലനങ്ങൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ സുഗത്തിന്റെ അലകൾ തീർത്തു. ചുടു ചോര ഞരമ്പുകളിലൂടെ കുത്തി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.
മത്തായി അവളുടെ ഇരു ചന്തികളും മാറി മാറി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കു വഴിതെറ്റിയ വിരലുകൾ ആ മാംസഗോളങ്ങൾക്കു നടുവിലെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴിയിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഒരു അഭിസാരികയെപ്പോലെ അരക്കെട്ടിളക്കി അവൾ പരിഭവിച്ചു. വിശാലമായ പുറം മറച്ചു കിടന്നിരുന്ന കറുത്തതലമുടി ഒരു കൈ കൊണ്ട് മാടി ഒതുക്കി ചൂണ്ടുവിരൽ കൊണ്ട് അരയിൽ നിന്നും നട്ടെല്ലിലൂടെ മെല്ലെ മുകളിലേക്ക് തടവിയപ്പോൾ പനി പിടിച്ചതുപോലെ നളിനിയുടെ ശരീരം വിറച്ചു. അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ നീരുറവ ഇപ്പോൾ ഒരു ചെറു അരുവിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തുടകൾക്കിടയിലെ കറുത്ത രോമക്കാടുകളെ നനച്ചുകൊണ്ടു അതു മെല്ലെ താഴേക്കു ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. അരകെട്ടിനടിയിലെ തലയിണയിലേക്കു ആ നനവുപടരുമോയെന്നു നളിനി ഭയപ്പെട്ടു. വയറിനു ഇരുവശത്തു നിന്നും മുകളിലേക്ക് മുലകളെ തൊട്ടു തൊട്ടില്ലെന്നു മട്ടിൽ, ചോണനുറുമ്പുകളെപ്പോലെ അരിച്ചുകയറുന്ന കറുത്ത വിരലുകൾ തന്റെ സർവ നിയന്ത്രണങ്ങളും തകർത്തുകളയുമെന്നു അവൾ ഭയന്നു. കമഴ്ന്നു കിടക്കുന്നതിനാൽ, കിടക്കയിൽ അമർന്നു വശങ്ങളിലോട്ടു തള്ളി നിന്നിരുന്ന അവളുടെ മുലകളിൽ മത്തായി മെല്ലെ തടവി. അവളുടെ കുചങ്ങളുടെ അപാരമായ മാർദവം അയാളെ വല്ലാതെ അമ്പരപ്പിച്ചു. വഴുവഴുപ്പുള്ള കൊഴുത്ത നീര് അവളുടെ മദനച്ചെപ്പിൽ നിന്നും കൂടുതൽ ശക്തിയിൽ പുറത്തേക്കു ഒഴുകി. അരക്കെട്ടിൽ ഉരുണ്ടു കൂടുന്ന വികാരം ഏതു നിമിഷവും പൊട്ടിയൊഴുകുമെന്നു അവൾക്കു തോന്നി. പ്രഭാതസൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളെറ്റു കോടമഞ്ഞുരുകുന്നതുപോലെ, തൻറെ പ്രതിരോധങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഉരുകിയൊലിക്കുന്നതു അവൾ അറിഞ്ഞു. മനസ്സിന്റെ വിലക്കുകളെ വകവയ്ക്കാതെ ശരീരം അയാൾക്ക് വഴങ്ങുകയാണെന്നു ഓർത്തപ്പോൾ അവൾക്കു അവളോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നി.
“ഇല്ല….!! താൻ ഒരിക്കലും ഈ കാട്ടാളനു മുന്നിൽ കീഴടങ്ങില്ല..” നളിനി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു
അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ ഒരു അവസാന ശ്രമമെന്നോണം അവൾ ഒരിക്കൽക്കൂടി ശക്തമായി കുതറി. ദുർബലമായ ആ ചെറുത്തു നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ മത്തായിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞത് അവൾ കണ്ടു.
“എന്തേ തമ്പുരാട്ടി അടിയന്റെ പണി ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ….?”
അയാളുടെ പരിഹാസം കേട്ടു അവൾ പുച്ഛത്തോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചു.
അവളുടെ പെരുമാറ്റം മത്തായിയെ കൂടുതൽ ക്ഷുഭിതനാക്കി.
ഇടതു കൈകൊണ്ടു മുടിക്ക് കുത്തിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ തല പുറകിലേക്ക് വലിച്ചു ഉയർത്തി, അയാളുടെ ചുണ്ടുകളോട് അടുപ്പിച്ചു.
“ഇത്രയുമായിട്ടും നായിന്റെമോളുടെ അഹങ്കാരത്തിനു കുറവില്ല!!!” മത്തായി നളിനിയെ നോക്കി അലറി.
നട്ടെല്ല് പുറകോട്ടു വളഞ്ഞു അരക്കു മേലേക് കിടക്കയിൽ നിന്നും പൊന്തിയ അവസ്ഥയിലായി നളിനി. മുൻഭാഗത്തെ ശരീരഭാരം മുഴുവനും മത്തായിയുടെ കൈക്കുള്ളിലെ തലമുടിയിൽ കേന്ദ്രികരിച്ചപ്പോൾ തലയോട്ടി പറിയുന്ന വേദനയിൽ അവൾ നിലവിളിച്ചു. അസഹനീയമായ വേദന സഹിക്കാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.