“എടി, ഒന്ന് പതുക്കെ പറ. കുട്ടികൾ ഇതൊക്കെ കേട്ടാൽ വിനു ശരിക്കും രാവിലെ തന്നെ വാണമടിക്കും. അതുപോലെ നിന്റെ മോൾ വിരലോ, വഴുതിനങ്ങയോ കയറ്റും.”
“നിങ്ങളുടെ മോൾ അവൾ ഏഴുമണിയാകാതെ കിടക്കപ്പൊയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കുന്ന പ്രശ്നമില്ല.”
“പിന്നെ വിനുവിന്റെ കാര്യം, അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കും അറിയാം അവൻ വാണമടിക്കാറുണ്ടെന്ന്. നിങ്ങൾ കൊണ്ട്. ഇനിയെങ്കിലും വാണമടിപ്പിക്കാതെ പെണ്ണ് കെട്ടിക്കാൻ നോക്ക്”
“പിന്നെ പിന്നെ പുളിക്കും. എടി.അവനു സ്ഥിരമായി എന്തെങ്കിലും ജോലി കിട്ടട്ടേ. എന്നിട്ട് വേണം അവന്റെ അമ്മയിയമ്മയെ എനിക്ക് ഒന്ന് കളിക്കാൻ”
“ചേര, നാണമില്ലെ മനുഷ്യാ, ഇതൊക്കെ പറയാൻ”
“ഇതിനെന്ത് നാണിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നു പെണ്ണേ. അവൻ കല്യാണം കഴിയുന്നതോടു കൂടി ആ കുടുംബവും നമ്മുടെ കുടുംബവും ഒന്നാകത്തില്ലയോ, പിന്നെ എന്താ പ്രശ്നം, നീ വേണമെങ്കിൽ അവന്റെ അമ്മായിച്ചനെ കൊണ്ട് പണ്ണിച്ചോ, എനിക്ക് ഒരു വിരോധവുമില്ല.”
ഇവിടെ ഇപ്പോൾ അമ്മയുടെ സംസാരം കേട്ടിട്ട് കെ.പി.എ.സി. ലളിതയേ പോലെ തോന്നുന്നില്ലെ ഇതൊക്കെ ലൈവായി കേട്ടാൽ ആരായാലും വാണം വിടും, വിട്ടു. ഞാനും വിട്ടു അതും രാവിലെ 6 മണി കഴിഞ്ഞതും,
ഇനി ശ്രീദേവിയുടെ വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ പറയുകയാണെങ്കിൽ നേരത്തെ പറഞ്ഞപോലെ അച്ചൻ (വയസ്സ് മുടിയൊക്കെ കറുപ്പിച്ചതുകൊണ്ട്.
ശരിക്കും പറയാൻ കഴിയില്ലാ, എങ്കിലും ഒരു നാൽപ്പത്തേഴ്സ്) ഗൾഫിലാൺ. അമ്മയും (ശ്രീലക്ഷ്മി – 41 വയസ്സ്) ശ്രീദേവിയുടെ അനുജനും ശ്രീയുടെ ചെറിയമ്മയും (അമ്മയുടെ അനുജത്തി – ശ്രീലത – 38 വയസ്സ്) രണ്ട് മക്കളും അവരുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നു. ശ്രീദേവിയുടെ അനുജൻ ഒൻപതിൽ പഠിക്കുന്നു. ചെറിയമ്മയുടെ മക്കളിൽ മൂത്തവൻ പ്ലസ് വണ്ണിനും രണ്ടാമത്തവൻ 7-ലും പഠിക്കുന്നു.
ശ്രീയുടെ അച്ചൻ വിവാഹ നിശ്ചയത്തിനു വന്നിരുന്നില്ല. നിശ്ചയവും കല്യാണവും തമ്മിൽ ഏതാണ്ട് മൂന്നു മാസത്തെ ഗ്യാപ്പേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അദ്ദേഹം ഗൾഫിൽ പോയിട്ട് രണ്ട് വർഷമേ ആകുന്നുള്ള ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരിക്കൽ 20 ദിവസത്തെ ലീവിൽ വന്നിരുന്നു. ഇനി അടുത്ത ലീവ് കല്യാണ സമയത്തേ കിട്ടുകയുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിൽ കൈയ്യിൽ നിന്നും വിമാനകൂലി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കൊടുക്കണം.
എങ്കിലും ഞാനും അമ്മായിയച്ചനും തമ്മിൽ ഒരു വീഡിയോ കോൺഫറൻസ് നടത്തിയിരുന്നു അദ്ദേഹം ശാന്തനാണെങ്കിലും എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വിശദമായി ചോദിച്ചറിഞ്ഞു
ഒടുവിൽ പറഞ്ഞു “നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. വീട്ടിൽ വിളിച്ച് പ്രൊസീഡ് ചെയ്യാൻ പറയാം. പക്ഷെ എനിക്ക് നിശ്ചയത്തിനു വരാൻ പറ്റില്ല. പക്ഷെ കല്യാണത്തിനു പെണ്ണിന്റെ അച്ചനു വരാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് നിശ്ചയത്തിനു എന്റെ അനിയനെ അങ്ങോട്ട് വിടാം അവനു കല്യാണത്തിനു വരാൻ പറ്റില്ല. കാരണം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരേ സ്ഥാപനത്തിലാ ജോലി ചെയ്യുന്നത്”
ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മക്ക് ആധിയായി നിശ്ചയദിവസം രണ്ടു കുട്ടികളുടേയും അച്ചന്മാരും അമ്മമാരും ഒന്നിച്ചാ താമ്പുല
കൈമാറേണ്ടത്. ഇവിടെ അച്ചനു പകരം അനിയൻ എന്നു പറയുമ്പോൾ,
ഇടക്ക് അച്ചൻ ഇടപെട്ടു.
“എടി, അയാളോ, ഞാനോ ഇതിനകം തട്ടിപോയി എന്ന് വിചാരിക്ക് അപ്പോൾ നീ ഈ പറഞ്ഞ താമ്പൂല താലം ആരു കൈമാറും, കുട്ടികളുടെ അമ്മാവന്മാരോ, അല്ലെങ്കിൽ വലിയച്ചനോ, അതുമല്ലെങ്കിൽ ഇളയച്ചനോ, അതിനെന്താ, ഇവിടെ അങ്ങിനെ എത്ര കുട്ടികളുടെ നിശ്ചയവും, കല്യാണവും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ ഞാൻ തട്ടിപോകും എന്ന് വിചാരിച്ച് നീ അധികം സന്തോഷിക്കണ്ടാ, എനിക്ക് ആയസ്സ് 70 വരെയുണ്ടെന്നാ, ആ കൃഷ്ണൻ കണിയാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.”
അച്ചൻ ശരിക്കും ഒരു തിലകൻ തന്നെ. ഇത്തരം ഡയലോഗുകൾ നമ്മൾ എത്ര സിനിമകളിൽ കണ്ടിരിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയോഗം സത്യത്തിൽ മലയാള സിനിമക്ക് ഒരു നഷ്ടം തന്നെ.
ഒടുവിൽ എന്റേയും ശ്രീദേവിയുടേയും കല്യാണം ഭംഗിയായി കഴിഞ്ഞു. അതും അമ്മായിയമ്മയുടേയും അനുജത്തിയുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ തന്നെ, കല്യാണ ദിവസത്തെ സ്റ്റാർ ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ശ്രീലത, ചെറിയമ്മയായിരുന്നു. അത് പറയാതെ വയ്യാ,
അന്ന് ഭർത്താവ് – ഭാര്യ വീട്ടിലാണ് താമസിക്കേണ്ടത്. വൈകുന്നേരം വരെ എനിക്ക് ശ്രീയോട് ഒന്നും കാര്യമായി സംസാരിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. കാരണം അവൾക്ക് ചുറ്റും കൂട്ടുകാരികളും, പിന്നെ വീട്ടുകാരും, സന്ധ്യയായപ്പോൾ തിരക്കൊക്കെ ഒന്ന് ഒതുങ്ങി. പിന്നെ അവർ വീട്ടുകാരും, പിന്നെ അവരുടെ തന്നെ കുറച്ച് അടുത്ത സ്വന്തക്കാരും മാത്രമായി. എന്റെ ഭാര്യ ശ്രീ എന്ന് വിളിക്കുന്ന അവൾ ഒരു തോർത്ത് മുണ്ടും, ഒരു പുതിയ മുണ്ടും തന്ന്,