സുമേച്ചി വേണമെങ്കിലൊന്ന് കിടന്നോ.. ഞങ്ങളിങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോ ചേച്ചിക്കത് ബോറഡിയായാലോ?
കിടക്കണമെങ്കിൽ മുകളിലെ ബർത്തിലേക്ക് കയറണം. എന്തായാലും ഇങ്ങിനെ ഇരിക്കുന്നതിലർത്ഥമില്ല. ഈ കൂപ്പയിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേർ മാത്രമല്ലെന്നുറപ്പായി. ഇനി ഒന്നും സംഭവിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയുമില്ല.
ഞാൻ ബർത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോ നന്ദു എന്നെ സഹായിക്കാനായി എഴുന്നേറ്റു. എനിക്ക് തനിച്ച് മുകളിലേക്ക് കയറാനാവുമായിരുന്നെങ്കിലും അവനെന്നെ പിന്നിൽ നിന്നും താങ്ങി. ഞാൻ മുകളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അവന്റെ കൈ എന്റെ സാധനത്തെ തഴുകിയത് എന്നിലൊരു വൈദ്യുഘാതമേറ്റ അവസ്ഥയുണ്ടാക്കി..
ഞാനത് കൊതിച്ചതാണെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ അവന്റെ ആ പെരുമാറ്റം എനിക്കിഷ്ടമായില്ല. അവരാരെങ്കിലുമത് കണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ പാളി നോക്കി. ഇല്ല.. അവരുടെ ശ്രദ്ധ ഞങ്ങളിലേക്കല്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോഴേ എനിക്ക് മനസ്സമാധാനമായുള്ളൂ..
ട്രെയിൻ ചെന്നെയിൽ നിന്നും യാത്ര തുടങ്ങി. ടി ടി ആർ വന്ന് ടിക്കറ്റൊക്കെ ചെക്ക് ചെയ്തു. കൂടെ കയറിയവരും തിരുവനന്തപുരത്തേക്കാണെന്ന് അപ്പോഴാണ് ഞാനറിയുന്നത്. അപ്പോഴിനി ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. രാത്രി അവരൊക്കെ ഉറങ്ങുമ്പോ നന്ദു എന്നെ ഒന്ന് തപ്പുകയോ തടവുകയോ ഒക്കെ ചെയ്തെന്നിരിക്കാം. എന്തായാലും അങ്ങിനെ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ എതിർക്കാതെ കിടന്ന് കൊടുക്കണം. അവനോട് സഹകരിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ലെന്ന ധാരണയെങ്കിലും മറുമല്ലോ…
ടി.ടി.ആർ വന്നുപോയ ശേഷം അവർ മൂവരും എന്തൊക്കയോ അടക്കം പറയുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അതിലൊരുവൻ ചിരിയോടെ എന്നെ ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അത് കണ്ടതോടെ എനിക്ക് ഒരല്പം പേടിതോന്നാതിരുന്നില്ല. ഇനി ഇവർ മൂവരും ചേർന്ന് എന്നെ പീഢിപ്പിക്കുമോ എന്ന് വരെ എനിക്ക് തോന്നി. അങ്ങിനെ വല്ലതും സംഭവിക്കുമോ? അവസരങ്ങൾ ഒത്തു വന്നപ്പോഴൊക്കെ നന്ദുവിനെ ഒഴിവാക്കിയിട്ടുള്ളത് ഞാനാണ്. ഇനി അതിനുള്ള പ്രതികാരം ചെയ്യാനാണോ ഇവരുടെ പുറപ്പാട്? അങ്ങിനെ വല്ലതും സംഭവിച്ചാൽ ചങ്ങല വലിച്ച് ഞാൻ ട്രെയിൻ നിർത്തും. നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ കിടക്കുന്ന തലഭാഗത്താണ് ചങ്ങല വലിക്കാനുള്ള ഹാന്റിലിരിക്കുന്നത്.
എന്റെ മനസ്സിലൂടെ ആവശ്യമില്ലാത്ത ചിന്തകളാണ് കടന്ന് പോകുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും അങ്ങിനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കാനാ എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.
അടുത്ത സ്റ്റേഷൻ എത്താറായപ്പോ ഞങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള രണ്ടുപേരും ഇറങ്ങാനായി തയ്യാറാകുന്നത് എനിക്ക് കിടന്നുകൊണ്ട് കാണാമായിരുന്നു.
ഇവർ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് ടിക്കറ്റെടുത്തവരല്ലേ.. പിന്നെന്താ ഇവിടെ ഇറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഞാൻ പിന്നെ അതാലോചിച്ചിരുപ്പായി. ഒപ്പം ഒന്നുകൂടി എന്റെ ബുദ്ധിയിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഇവർ അടുത്ത സ്റ്റേഷനിലിറങ്ങിയാലും ഇവർ ടിക്കറ്റ് എടുത്തിരിക്കുന്നത് തിരുവനന്തപുരത്തേക്കാണെങ്കിൽ അത് വരെ ഈ കൂപ്പയിൽ മറ്റാരും കടന്നുവരില്ല. അപ്പോൾ ഇതിൽ ഞാനും നന്ദുവും മാത്രമാകും. അപ്പോൾ …
എന്റെ മനസ്സിൽ മോഹങ്ങൾ ചിറകടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ കണ്ണുചിമ്മാതെ ചെവി കൂർപ്പിച്ച് കിടന്നു
ട്രെയിൻ അടുത്ത സ്റ്റേഷനിലെത്തി. രണ്ടുപേരും എഴുന്നേറ്റു. ഒരുവൻ നന്ദുവിന് കൈ കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു “wish u a happy journey.. “
ഉടനെ മറ്റവൻ തിരുത്തി.
” happy and enjoyable journey “
എന്താ ഇവരിങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്.? ഇവർ ഈ യാത്രയിൽ പങ്കാളികളായത് നന്ദുവിന്റെ തന്നെ പ്ളാനാണോ? കാശിന് ഒരു പഞ്ഞവുമില്ലാത്തവനാണവൻ. ഈ കൂപ്പ ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി ലഭിക്കാൻ നന്ദു തന്നെ ഇവരെ ഏർപ്പാടാക്കിയതായിരിക്കും. അങ്ങിനെയാണെങ്കിൽ ഇന്ന് ഞാനും നന്ദുവും……!!
പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ അടുത്ത സ്റ്റേഷനിൽ അവരിറങ്ങി.അവർക്കൊപ്പം നന്ദുവും പുറത്തേക്ക് പോയതോടെ എന്റെ ധാരണ ഞാൻ ശരിവെച്ചു.
ട്രെയിൻ വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു. നന്ദു കൂപ്പയുടെ വാതിലടച്ചു. അത് അകത്ത് നിന്നും ലോക്ക് ചെയ്യാവുന്നതാണെന്ന് അപ്പോഴാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത്.
“ഹോ.. ഇനി ഞങ്ങൾ മാത്രം. ഇപ്പോൾ സമയം 8.30 കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ.