അന്നും “സ്വപ്നവീട്ടിലെ” സുധീർ കുമാർ സ്ഥലത്തില്ലായിരുന്നു സുധിയുടെ ‘അമ്മ ഗൗരിയും പവിയും മാത്രമേ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. സുധി ഇന്നലെ പോയതാണ് ബംഗളൂർക് നാളെ കഴിഞ്ഞു മറ്റന്നാൾ ഇനി തിരിച്ചെത്തൂ.
പവി: അമ്മെ സുധിയേട്ടൻ വിളിച്ചിരുന്നു. എന്നോട് ഓഫീസിൽ വരെ ഒന്ന് പോകാൻ എന്തോ ഫയൽ എടുത്തു വീട്ടിൽ വെക്കാൻ പറഞ്ഞു.
‘അമ്മ: ശരി മോളെ പോയിട്ട് വാ..
പവി: അമ്മകൂടി വാ എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ വയ്യ…
‘അമ്മ: ഇനി കുറച്ചു കൂടി പണി ഉണ്ട് മോളെ..
പവി: അതൊക്കെ ഇനി വന്നിട്ട് ചെയ്യാം ഞാനും സഹായിക്കാം .. ഇപ്പോ നമുക്ക് പോകാം വാ അമ്മെ (അവൾ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു)
‘അമ്മ: ശരി ശരി ഈ പെണ്ണിന്റെ ഒരു കാര്യം ബാക്കി ഒക്കെ ഞാൻ വന്നിട്ട് ചെയ്തോളാം നീ സഹായിക്കൊന്നും വേണ്ട! അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു പോയി ഡ്രസ് മാറ്…. നമുക്ക് പോകാം (ഗൗരി അങ്ങനെ ആയിരുന്നു മരു മകളോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് ഒരു പണിയും പവിയേ കൊണ്ട് എടുക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല …അമ്മ വീട്ടിൽ വരുമ്പോളൊക്കെ പവിക്കു സുഖമായിരുന്നു. ഒരു പണിയും എടുക്കണ്ട വെറുതെ ഇരുന്നാൽ മതി.)
പവിയും അമ്മയും ഡ്രസ്സ് മാറി വന്നപ്പോളേക്കും സമയം 11 ആയിരുന്നു.അവർ വേഗം തന്നെ വീട് പൂട്ടി ഇറങ്ങി. പവി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവർ ഓഫിസിലേക്കു തിരിച്ചു.
11:30 ആയപോളെക്കും അവർ അവിടെ എത്തി . ഓഫീസിലെ കീർത്തിയോട് വർത്തമാനമൊക്കെ പറഞ്ഞു ഫയൽ ഒക്കെ എടുത്തു തിരിച്ചു പോരാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ സമയം ഒന്ന് ആയി.
പവി: അമ്മെ എന്തായാലും സമയം ഇത്രേം ആയി.. നമുക്ക് ഇന്ന് പുറത്തു നിന്ന് എന്തേലും കഴിച്ചാലോ വീട്ടിൽ പോയ കഴിക്കാൻ ഇനിയും ടൈം എടുക്കും k
അമ്മ: ശരിയാ മോളെ! നമുക്ക് അടുത്തുള്ള ഹോട്ടലിന് എന്തേലും കഴയ്ക്കാം. എന്നിട്ടു പോകാം..
പവി: എന്ന വാ അമ്മെ പോകാം..
തൊട്ടടുത്ത് കണ്ട മോശമില്ലാത്ത ഒരു ഹോട്ടലിൽ അവർ കാർ നിർത്തി
അവർ ഓരോ ചിക്കൻ ബിരിയാണി ഓർഡർ ചെയ്തു കഴിച്ചു.
പവി: മ്മ് നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉണ്ടല്ലേ അമ്മെ.
അമ്മ: അതെഅതെ
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പവിയുടെ മുഖം കണ്ടു ഗൗരി ചോദിച്ചു എന്തെ മോളെ? എന്ത് പറ്റി.. നീ എന്താ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്?
പവി: അത് അമ്മെ .. അവിടെ രണ്ടു പിള്ളേര് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ
അമ്മ: പിള്ളേരോ? എവിടെ ?
പവി: എന്റെ ലെഫ്റ്റ സൈഡിൽ ! കണ്ടോ ?
‘അമ്മ: ഓ ! അവരോ അവര് ഇരിക്കുന്നതിന് എന്താ കുഴപ്പം! ഇത് ഹോട്ടൽ അല്ലെ ഒരു പാട് പേരുണ്ടാകില്ലേ അതിനു നീ എന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ!
പവി: അവരിരുന്നോട്ടെ പക്ഷെ അവറ്റകളുടെ നോട്ടം കണ്ടില്ലേ! വൃത്തികെട്ടവന്മാർ പെണ്ണുങ്ങളെ കാണാത്തതു പോലെ. നശിച്ച നോട്ടം!
‘അമ്മ: വേഗം കഴിക്കു മോളെ നമുക്ക് പോകാം ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട!
പവി: ശരി അമ്മെ.
(ആ സമയത്തു ആ കോളേജ് പിള്ളേരുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ അവളായിരുന്നു എന്ത് സുന്ദരിയാണ് അവൾ. എന്തായാലും പെണ്ണിന്റെ കെട്ടു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരം കാണാം. അവളുടെ കെട്ടിയവൻ ഒരു ഭാഗ്യവാൻ തന്നെ. എന്നും ഇവളുടെ പൂറു അടിച്ചു പൊളിച്ചു ആശ തീർക്കം അല്ലേടാ! ഒരുത്തൻ മറ്റവനോട് ചോദിച്ചു.
സത്യമാട എല്ലാം ആവശ്യത്തിനുണ്ട് പക്ഷെ അവൾക്കു പൊക്കിൾ എങ്കിലും കാണിക്കാമായിരുന്നു ഇതൊക്കെ മറച്ചു വെച്ച് മൂടിപ്പൊതച് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ. നമ്മളെ പോലുള്ളവരുടെ മനസൊന്നും ഇവളുമാർക്കു മനസിലാകില്ല അളിയാ.
അവളുടെ കെട്ടിയോന്റെ ഒന്ന് കിട്ടിയാൽ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കമായിരുന്നു എന്നും ഇവളെ തലോടുന്ന കയ്യല്ലേ അവന്റെ! ഭാഗ്യവാൻ!.)
പവിയും അമ്മയും വേഗം തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. പതിയെ വീട്ടിലേക്കു പോകാമെന്നായിരുന്നു പവി വിചാരിച്ചിരുന്നത് പക്ഷെ ആ ന്നരികൾടെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വയ്യ പെട്ടന്ന് പോകാം ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ പേടിയും ഉണ്ട്.
പവി കാര് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു നേരെ വീട്ടിലേക്കു വച്ച് പിടിച്ചു.