“ചോർ ഉണ്ടോടാ ചെക്കാ”
ബെഡിൽ നിന്ന് എണീറ്റു നിന്ന് ബ്ലൗസ്സിൽ ഒതുങ്ങാത്ത തന്റെ കൊഴുത്ത മുലകൾ ഒരു നിമിഷം അഫ്സലിനെ കാണിച്ച ശേഷം സാരി നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു കൊണ്ട് ബിനില അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
“ഇല്ല ചേച്ചി … നല്ല വിശപ്പുണ്ട്. ”
അവന്റെ മുന്നിൽ നടക്കുന്ന കൊഴുത്തു തടിച്ച മദാലസയുടെ പിന്നിലേക്ക് ഉന്തി നിക്കുന്ന കുണ്ടിയിൽ നോക്കി അവളുടെ പിറകെ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി അവൻ സ്ലാബിലേക്ക് കേറി ഇരുന്നു.
അവനുള്ള ചോറും കറിയും വിളമ്പാൻ എടുത്ത പാത്രങ്ങൾ കഴുകുമ്പോൾ ഇളകി മറിയുന്ന ബിനിലയുടെ കുണ്ടിയിൽ നോക്കി അഫ്സൽ അവന്റെ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചൊന്ന് ഞെരിച്ചു.
“എത്ര തിന്നാൻ കിട്ടിയാലും കുറുക്കന്റെ കണ്ണ് പിന്നെയും കോഴിക്കൂട്ടിൽ തന്നെ…”
ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ബിനിലയത് പറഞ്ഞതും അഫ്സൽ ചെറുതായൊന്ന് ചൂളിപ്പോയി.
“ഉപ്പാന്റെ മരണശേഷം സ്വത്തുക്കൾ എല്ലാം എനിക്ക് കിട്ടിയപ്പോ ആ കൂട്ടത്തിൽ ഉപ്പാന്റെ ഈ സ്വത്തും ഉണ്ടോ എന്ന് അറിയാൻ നോക്കിയതാ”
ചോർ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇട്ട് അഫ്സലിന് നേരെ നീട്ടിയ ബിനിലയെ നോക്കികൊണ്ട് അഫ്സൽ ചോദിച്ചു.
“ഈ ശരീരവും ആരോഗ്യവും നിന്റെ ഉപ്പാന്റെ കരുണയാ. കഴുത്തിലും കവിളിലും കൈകളിമൊക്കെ രാജേട്ടന്റെ സമ്മാനങ്ങളുടെ പാടുമായി ഇവിടേക്ക് വന്ന ദിവസം കഴിഞ്ഞു പിന്നെ എന്നെയാ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടിട്ടില്ല നിന്റെ ഉപ്പ.”
ബിനിലയുടെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകൾ കണ്ട അഫ്സൽ ഒരു നിമിഷം വല്ലാതായി.
“എന്നെ സംരക്ഷിച്ച മനുഷ്യനോടുള്ള ആരാധനകൊണ്ടാവാം, അലിക്ക മരിക്കുന്ന വരെ ഒന്നിനും ഞാൻ എതിര് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എല്ലാം നിനക്ക് അറിയാം എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. നിനക്ക് മാത്രമല്ല. അച്ഛന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ വാരികൂട്ടിയ എന്റെ കൊച്ചിനും. സ്വന്തം അമ്മ അവളുടെ അച്ഛനല്ലാത്ത ഒരുത്തനു കാലകത്തി കൊടുത്തെന്നു അറിഞ്ഞിട്ടും അമ്മ അമ്മക്ക് ഇഷ്ടം ഉള്ള പോലെ ജീവിക്ക്, ഞാൻ അമ്മയെ കുറ്റപ്പെടുത്തില്ല എന്നേ എന്റെ കൊച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ…”
അഫ്സലിന്റെ നേരെ നോക്കി ബിനിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു
“ഇപ്പോ ഈ വീടിന്റെ നാഥൻ നീയാ. എന്റെയും അമ്മൂന്റെയും ജീവിതം നിന്റെ ഔദാര്യമാണ്. അലിക്കയുടെ മരണശേഷം പലവട്ടം എന്റെ കെട്ടിയോൻ ഇവിടെ വന്ന് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോഴും നിനക്കെന്നെ ഇറക്കി വിടാമായിരുന്നു. പക്ഷെ നീയെന്നെ അയാളിൽ നിന്നും സംരക്ഷിച്ചതല്ലാതെ എന്നോടിവിടുന്ന് ഇറങ്ങി പോവാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ആ നിന്നോടും ഞാൻ ഒന്നിനും എതിര് പറയില്ല. ”
അഫ്സൽ മറുപടി പറയാനാകാതെ ബിനിലയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു നിന്നു.
“സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ നീയെന്നെ ഇറക്കി വിടുമോ എന്നുള്ള പേടികൊണ്ട് പറഞ്ഞതല്ല ഞാൻ. ഇഷ്ടത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞതാ. എന്റെ അലിക്കാന്റെ മോനാ നീ. ഉപ്പാന്റെ വെപ്പാടിയായി ജീവിച്ച എനിക്ക് ഉപ്പാന്റെ ഈ മോന്റെ വെപ്പാട്ടിയാവാനും ഇഷ്ടാ…”
നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ ബിനില അഫ്സലിന്റെ മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
“മോൻ പറയുന്നതെന്തും അനുസരിച്ചു ഇവിടെ ജീവിക്കാനാ എനിക്കിഷ്ടം. അലിക്കാന്റെ വെപ്പാട്ടി എന്ന് പലരും എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി വിളിച്ചപ്പോഴും എന്റെയുള്ളിൽ സങ്കടത്തിനു പകരം സന്തോഷമായിരുന്നു.”
മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിക്കുന്ന കൊഴുത്ത പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടിൽ അഫ്സൽ ഒരു പ്രത്യേക സുഖം കണ്ടു.
“ഉപ്പാന്റെ ഈ സ്വത്തും മോന് അവകാശപ്പെട്ടതാ”
അഫ്സലിന്റെ കൈകൾ പിടിച്ച് തന്റെ കൊഴുത്ത കുണ്ടിയിൽ വച്ചു ബിനില അവനോട് ചേർന്നു നിന്നു. തുളുമ്പുന്ന കുണ്ടിയിൽ പതിഞ്ഞ കൈകൾ കൊണ്ട് അഫ്സൽ ആ കുണ്ടിയിൽ സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ ഞെക്കി ഉടച്ചു.
“ഇത്രയും കാലം നിന്നെ ഒരമ്മയെ പോലെ ഞാൻ നോക്കി. ഇനിയുള്ള കാലം വളർത്തുമകന്റെ വെപ്പാട്ടിയായി ജീവിക്കണം എനിക്ക്.”
അഫ്സലിന്റെ കവിളിൽ തലോടികൊണ്ട് ബിനില അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.