ഞാൻ ചെന്ന് അച്ഛനെ തള്ളി മാറ്റിയപ്പോൾ ആള് നിലത്തു വീണു. അവിടെ കിടന്ന് എണീക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാലും ഫിറ്റും പുറത്ത് എണീക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അച്ഛൻ അങ്ങനെ ഒരു വിധം എണീറ്റ് നിന്നപ്പോൾ, അമ്മ പേടിച്ചു എൻ്റെ പുറകിൽ വന്നു നിന്നു.
അച്ഛൻ: തായോളി മോനെ… കൊണ്ട് പോടാ നിൻ്റെ തള്ളയെ.
അതും പറഞ്ഞു അച്ഛൻ കട്ടിലിൽ വീണു ഞങ്ങളെ നോക്കി കിടന്നു.
ഞാൻ: അമ്മേ… വാ….
അമ്മയെ ഞാൻ തോളിൽ കൂട്ടിപിടിച്ചു എൻ്റെ റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി. അവിടെ വെച്ചാണ് ഞാൻ അമ്മയെ ശരിക്ക് കണ്ടത്. പാവാടയും ബ്ലൗസും മാത്രമായിരുന്നു അമ്മേടെ വേഷം. അച്ഛൻ്റെ പിടി വലിയിൽ ബ്ലൗസിൻ്റെ മുന്നിലെ മൂന്നു നാല് ഹുക്കുകൾ പൊട്ടി പോയിട്ടുണ്ട്.
ആ വലിയ മുലകൾ കറുത്ത ബ്രാകുളിൽ ഇപ്പൊ പുറത്ത് ചാടുമെന്നപോലെയാണ് നിൽക്കുന്നത്. അത് പോലെ പുറത്ത് ബ്ലൗസ് ആകെ കീറി പറിഞ്ഞു പോയേക്കുന്നു. ബ്രായുടെ വള്ളി പൊട്ടി കിടക്കുന്നുമുണ്ട്. ആ ബ്ലൗസ് ഇനി ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത പോലെയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
പൊക്കിളിനു മേലെയാണ് പാവാട കെട്ടിയത് എങ്കിലും അതിൻ്റെ കെട്ടിന് ഇടയിൽ ഉള്ള വിടവിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് മുഴുവനോടെ കീറി പോയേക്കാണ്. അതിൽ കറുത്ത ഷെഡിയും ഒരു കാൽ മുഴുവനും പുറത്ത് കാണാം. അപ്പോഴാണ് അമ്മേടെ ആ കൊഴുത്തുരുണ്ട വെണ്ണ തുടകൾ ഞാൻ കണ്ടത്.
പക്ഷെ അമ്മേടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എനിക് വിഷമമായി. കണ്ണിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകി അവിടെ അലമാരയിൽ ചാരി തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുകയാണ് പാവം. അമ്മേടെ വസ്ത്രം എങ്ങനെയാണ് കിടക്കുന്നത് എന്ന ചിന്തപോലും ആൾക്കില്ല.
ഞാൻ: അമ്മേ… പോട്ടെ…. നാളെ നേരം വെളുത്തിട്ട് അച്ഛന് ഒരു മരുന്ന് കൊടുക്കാം. അപ്പോ ശരിയാകും.
അമ്മ അത് കേട്ട് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി.
ഞാൻ: പേടിക്കേണ്ട. കൈ മരുന്നാണ്. അതിൻ്റെ നല്ല കുറവുണ്ട്.
ഞാൻ അമ്മേടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: അമ്മേ…. ഈ തുണി മാറിക്കോ. ആകെ കീറി പറിഞ്ഞു.
അപ്പോളാണ് അമ്മ സ്വന്തം ദേഹത്തു നോക്കുന്നത്. അത് കണ്ട അമ്മക്ക് ആകെ വല്ലാതെയായി. അമ്മ കൈകൊണ്ട് മാറും തുടയും മറച്ചു പിടിക്കാൻ വെറുതെ പാഴ് ശ്രമം നടത്തി.
ഞാൻ: ഹാ… ഇങ്ങനെ എത്ര നേരം പിടിച്ചു നിൽക്കും. ഞാൻ പോയി അമ്മേടെ നൈറ്റി എടുത്ത് വരാം.
അമ്മ: വേണ്ട മോനെ. അച്ഛൻ ഉറങ്ങി കാണില്ല. ചിലപ്പോൾ നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കും.
ഞാൻ: ഡ്രസ്സ് ഏതേലും പുറത്തുണ്ടോ.
അമ്മ: ഇല്ലടാ…..
ഞാൻ: ഹോ… എന്നാ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം. എൻ്റെ മുണ്ടും ബനിയനും ഇട്ടോ.
അമ്മ: മ്മ്….
ഞാൻ: ആദ്യം ഈ കണ്ണുനീർ കള. എന്നിട്ട് ഡ്രസ്സ് ഇടാം.
അമ്മ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി.
ഞാൻ: എൻ്റെ പാർവതി തമ്പുരാട്ടിക്ക് ഇനി ഈ കണ്ണീർ വരാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.
ഞാൻ തന്നെ അമ്മേടെ കണ്ണീർ തുടച്ചു കളഞ്ഞപോൾ അമ്മയിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാൻ അലമാരയിൽ നിന്ന് ഒരു മുണ്ടും ബനിയനും എടുത്ത് കൊടുത്തു. പക്ഷെ അമ്മ മാറാതെ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട എനിക്കു എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി.
ഞാൻ: എന്താ…. മാറുന്നില്ലേ?
അമ്മ: രണ്ട് കൈയിലെ തള്ള വിരൽ ഒന്ന് മടങ്ങി. നല്ല വേദനയുണ്ട്.
ഞാൻ: എങ്ങനെ?
അമ്മ: അച്ഛൻ തള്ളിയപ്പോൾ കൈകുത്തി വീണു. കട്ടിലിൻ്റെ സൈഡിൽ കൊണ്ട് മടങ്ങിയതാ.
ഞാൻ: ഡ്രസ്സ് ഇടാൻ പറ്റിലെ?
അമ്മ: നോക്കട്ടെ.
എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അമ്മക്ക് ബ്ലൗസും പാവാടയും ഊരാൻ തന്നെ പറ്റിയില്ല.
ഞാൻ: അങ്ങ് തിരിഞ്ഞു നിൽക്ക്. ഞാൻ ഊരി തരാം. ഇനി മത്തങ്ങ ഞാൻ കാണണ്ട.
അമ്മ അത് കേട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു തിരിഞ്ഞു നിന്നു. പക്ഷെ പെട്ടന്ന് തന്നെ പഴയ പോലെ നിന്നു.
അമ്മ: ആദ്യം ബ്ലൗസിൻ്റെ ഹുക്ക് അഴിക്ക്.
ഞാൻ ബ്ലൗസ്സിൽ നോക്കിയതും അമ്മ എൻ്റെ തല പിടിച്ചു ഉയർത്തി.
അമ്മ: നേരെ നോക്കി അഴിക്ക്.
അമ്മ എൻ്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ ഞാനും അമ്മേടെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി. ആ മുഖത്ത് ചെറു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ നോക്കി നിന്ന് പൊട്ടാത്ത രണ്ട് ഹുക്കും അഴിച്ചു കൊടുത്തു. അമ്മ എൻ്റെ നിൽപ്പ് കണ്ട് ചിരിയടക്കി നിന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഹുക്ക് ഊരി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. എന്നിട്ട് ആ കീറി പറിഞ്ഞ ബ്ലൗസും അഴിഞ്ഞ ബ്രായും തല വഴി വേഗം ഊരി എടുത്തു.
