പൂജവെയ്പ്പ് -1 1

മലയാളം കമ്പികഥ – പൂജവെയ്പ്പ് -1

രാത്രി 9 മണി ആയപ്പോഴേക്കും അടിച്ചു ഫ്ളിപ്പായി ഞാൻ. വെളളമടി എനിക്ക് പതിവാണ്.

അങ്ങനെയൊന്നും ഞാൻ അടിച്ചു കോൺ തെറ്റാറുമില്ല.

ഡാനിക്ക് എന്തൊരു കപ്പാസിറ്റിയാ’ എന്നുളള എന്റ്റെ കൂട്ടുകാരുടെ അസൂയ നിറഞ്ഞ അഭിനന്ദനം ദിവസവും ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ഞാൻ ഇന്ന് കൂടുതൽ അടിച്ചു.

വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല കൺസ്ട്രക്ഷൻ സൈറ്റിൽ ആയുധപൂജ ആയതുകൊണ്ട് ഇന്ന് അവധിയായിരുന്നു.

സോറി, ഞാൻ ഡാനി. പത്തുമുപ്പത് വയസ്സാകാറായി എനിക്ക്.

സൈറ്റ് സൂപ്പർവൈസർ ആയ ഞാൻ ഇന്ന് പണിക്കാരൊക്കെയായിട്ട് ശരിക്കൊന്ന് കൂടി വൈകീട്ട് വരെ.

അതിനു ശേഷം വീടിനടുത്തുളള വെളളമടി കമ്പനി കൂടി പൊടിപൊടിച്ച് ഞാൻ കലുങ്കിൻറ്റെ കൈവരിയിലേക്ക് മലർന്നു.

ജീൻസിൻറ്റെ പോക്കറ്റിൽ കിടന്ന് ഫോൺ ഭയങ്കര വൈബ്രേഷൻ. കുറേ നേരമായി ഇടയ്ക്കിടെ വൈബ്രേഷനോട് വൈബ്രേഷൻ.

ആഹാ നല്ല സുഖം കുണ്ണ കമ്പി ആകുന്നു. ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കുറച്ചുകൂടി കുണ്ണയിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചു.

ഹ്മ് അടിപൊളി. ശ്ശെ.. നിന്നു…

സാരമില്ല ഉടനെ അടുത്തത് വരും ഞാൻ എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ഫോൺ സൈലൻറ്റിൽ ഇട്ടിരിക്കുകയാണേ.

പിന്നെ കുറേ നേരമായിട്ടും വൈബ്രേഷൻ വരുന്നില്ല. പൂറ് ഇനി ഫോൺ എങ്ങാനും ഓഫായതാണോ!

ഞാൻ ഒരുവിധത്തിൽ പോക്കറ്റിൽ കൈയിട്ട് ഫോണെടുത്തു.

അയ്യോ.. ഇപ്പോ തോട്ടിൽ പോയേനെ ഫോൺ..
പോക്കറ്റിന്നെടത്തപ്പോൾ തന്നെ അടുത്ത വൈബ്രേഷനടി തുടങ്ങി.

മങ്ങിയ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
“പൂജ”!..
പൂജ എൻറ്റെ ഉറ്റ ചങ്ങാതിയായ മൂർത്തിയുടെ..

സോറി എൻറ്റെ ഉറ്റ ‘ചങ്ങാതിയായിരുന്ന’ മൂർത്തിയുടെ ഭാര്യ. ഭാര്യ എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ ഒരു പത്ത് മുപ്പത്തഞ്ജ് വയസ്സുളള സ്ത്രീ എന്നൊന്നും കരുതല്ലേ.. പൂജയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു 23 വയസ്സ് കാണും.

ഈ പൂജയാണ്, ഞാനും എൻറ്റെ ചങ്ങാതി സച്ചിൻ’മൂർത്തിയുംപിരിയാൻ കാരണമായത്. ദേ പിന്നേം വൈബ്രേഷനടി തുടങ്ങി. “പൂജ”!
ഹോ.. എൻറ്റെ ദൈവമേ ഇവൾക്കിതെന്തിന്റ്റെ കേടാ!
കുറേ ദിവസമായി വിളിയോട് വിളിയാണ് ഇവൾ.
എനിക്ക് കലി ഇരച്ചുകയറി.

ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കമ്പനിയായിരുന്ന സമയം, മൂർത്തി തന്നെ ഒരിക്കൽ സേവ് ചെയ്തതായിരുന്നു അവളുടെ നമ്പർ.

സിമ്മിൽ സേവായിക്കിടന്ന നമ്പർ 3 തവണ ഫോൺ മാറ്റിയിട്ടും പോകാതെ കിടന്നിരുന്നത് തന്നെ അവൾ വിളിച്ചതു കണ്ടപ്പോളാണ് ഓർത്തത്.

പെട്ടന്നുണ്ടായ ഒരു ഉൾപ്രേരണയാൽ ഞാൻ കോൾ അറ്റൻറ്റ് ചെയ്തു. “ഹലോ ഡാനി സ്പീക്കിങ്ങ്”

എൻറ്റെ നാവ് കുഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഹായ് ഡാനി ഞാൻ പൂജയാണ്. ഓർമ്മയുണ്ടോ എന്നെ?”

അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും എൻറ്റെ കലി ആവിയായി പോയി.
“ഉം, എന്താണ് വിശേഷിച്ച്?”

“ഒരു വിശേഷം ഉണ്ട്. അതാണല്ലോ ഞാൻ രണ്ട്മൂന്ന് ദിവസമായിട്ട് വിളിക്കുന്നത്. എന്താ ഇയാള് കോൾ എടുക്കാതിരുന്നത്? ഡാനിക്ക് ഞങ്ങളോടുളള പിണക്കം ഇതു വരെ മാറിയില്ലേ”

“നീ വിളിച്ച കാര്യം പറയെടീ”

“നാളെ കണ്ണനെ എഴുത്തിന് ഇരുത്തുകയാണ്.ഡാനി വരണം”

“ഏത് കണ്ണൻ?”

“എൻറ്റെ മോൻ അദ്വൈത്. അവൻറ്റെ വിളിപ്പേരാണ് കണ്ണൻ. മ് ഡാനി ഇപ്പോഴും കൊച്ചിയിൽ തന്നെയല്ലേ! സച്ചിയേട്ടനും ഡാനിയെ കണ്ട് സംസാരിക്കണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഫോൺ വിളിക്കാനൊരു മടി. നേരിട്ട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണമെന്നാ പറയുന്നത്.”

“ഉം”

“അപ്പോ ഡാനി രാവിലെ 8 മണിക്ക് മുമ്പെത്തണം. പാലക്കാട് ആണെട്ടോ ഞങ്ങളിപ്പോൾ. ഗീതേടത്തിയുടെ വീട്ടിൽ”

“ശരി ഞാൻ വരാം”
“മ്.. അടിച്ച് ഫിറ്റായി ഉറങ്ങി പോയേക്കരുതേ” എന്ന് പറഞ്ഞ് പൂജ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

അത് കേട്ടതും എൻറ്റെ തലച്ചോറിലൂടെ എന്തോ ഇഴയുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. തലയിൽ അമർത്തി പിടിച്ച് ഞാൻ അലറി… ഹാ…..

“പോകണം” “പോയി മൂർത്തിയെ കാണണം”
മനസ്സിലുരുവിട്ട് കൊണ്ട് ഞാൻ വീട്ടിലെത്തി.

ഷവറിനടിയിൽ നിന്ന എന്റ്റെ തലയിലൂടെ വെളളം ഒലിച്ചിറങ്ങിയതോടൊപ്പം ഓർമ്മകൾ പിന്നോട്ടോടി.

കൈയ്യിലിരിപ്പും അലസതയും മൂലം ചിന്നഭിന്നമായിപ്പോയ കോളേജ് പഠനത്തിൻറ്റെ ബാക്കിപത്രമായ ഒരു ലോഡ് സപ്ളികളുമായ് ഞാൻ ചെന്നെയ്ക്ക് കളളവണ്ടികയറി 5 വർഷം മുൻപ്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *