ബസ് കണ്ടക്ടർ – 2 4

കൃഷ്ണ: എന്ത് ഭാഷയാ ടീച്ചർ… പിള്ളേര് കേട്ടാൽ..

ഗോപിക:കേൾക്കട്ടെ.. അല്ലേൽ വൈകാതെ പിള്ളേര് പിഴക്കും.. ഇന്ന് ഉണ്ടായതു അറിഞ്ഞോ നിങ്ങൾ.. പെണ്പിള്ളേരുടെ മൂത്രപ്പുരയിൽ ആ ആൽബർട്ട് ഉണ്ടല്ലോ,അവൻ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി, ചില പെൺപിള്ളേരെ അവൻ കമന്റ്‌ അടിച്ചു. ചോദിക്കാൻ ചെന്ന എന്നോട് അവൻ ചൂടായി..ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അടിയായി… ആ സമയത്ത് ആ പ്രിൻസിപ്പൽ അങ്ങോട്ട് വന്നത്.. ആ ചെറുക്കൻ എന്റെ വാ പൊത്തി പിടിച്ചോണ്ട് ആ ലാബിന്റെ പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു… അവിടേക്ക് പ്രിൻസിപ്പൽ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടന്നാണ് തോന്നിയത്. പക്ഷെ അവർ.. എന്റെ സാരീ തലപ്പ് ഊരി എന്റെ ബ്ലൗസ് അഴിച്ചു.. എന്റെ മുലകൾ ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെ അവർ കശക്കി…എന്റെ കണ്ണീരു കണ്ടാവണം എന്റെ മടിക്കുത്തു അഴിക്കാതെ അവര് പോയത്… കൂടെ എന്റെ ആ നിൽപ്പ് അവർ ഫോട്ടോ എടുത്തു.. ഈ കാര്യം ആരോടും പറയരുത്… പറയാതെ ഇരുന്നാൽ നേട്ടം നിനക്ക്. പറഞ്ഞാൽ നഷ്ടവും നിനക്ക് എന്ന ഭീഷണി… ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും.. നിങ്ങൾ പറ…അവന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ ആരായി.. എനിക്ക് ഇനി വയ്യ.

ഞാൻ നിർത്തുവാ. അവരുടെ കാൽ കീഴിൽ കിടക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ശരീരം വിറ്റു ജീവിക്കുന്നതാ.. ഗോപിക മുഖം കഴുകി നേരെ പ്രിൻസിപ്പൽ മാഡത്തിന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.. നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിൽ വാതിൽ അടഞ്ഞു…അടുത്ത ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാനുള്ള മണി അടിച്ചു.. ഞങ്ങൾ ക്ലാസ്സുകളിലേക്ക് ചെന്നു.. പിന്നീട് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് അറിയില്ല… ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ പ്രിൻസിപ്പൽ ഇല്ല… ഓഫീസ് അടച്ചു… ഞങ്ങൾ വീടുകളിലേക്ക് ചെന്നു. ഗോപികയെ വിളിച്ചിട്ട് പിന്നീട് എടുത്തില്ല. രാത്രി 11 മണി കഴിഞ്ഞു ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു..

“ടീച്ചർ, പേടിക്കേണ്ട.. ഞാൻ നാളെ വരും” പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഗോപിക വന്നു. നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ. ഈ മാറ്റത്തിന്റെ കാരണം എനിക്ക് മനസിലായില്ല.. വൈകാതെ മാലിനി ടീച്ചർ അത് കണ്ടെത്തി. “നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞോ ഗോപിക യുടെ മാറ്റത്തിന്റെ കാര്യം..”

“ഇല്ല, എന്താ”

അവളും ആ ആൽബർട്ടും കൂടി പഴയ ലൈബ്രറിയുടെ മറവിൽ കിടന്നു കളിയായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ടു… ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനെ മതി. അവനെ സോപ്പ് ഇട്ടു നിന്നാൽ പ്രിൻസിപ്പൽ പോക്കറ്റിൽ ഇരിക്കും.. അത്കൊണ്ട് ആണ് അവൾ പൂറും കൂതിയും കൊടുത്തു അവനെ കൂടെ നിർത്തിയേക്കുന്നത്

സത്യം ആണോ ടീച്ചർ.. അപ്പോൾ അവൾ ഇവിടെ അന്ന് കിടന്നു കരഞ്ഞതോ

സത്യം തന്നെ. പക്ഷെ അന്ന് അവൾ പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയത് ഓർമ്മ ഉണ്ടോ. അന്ന് അവിടെ നടന്നത് നമ്മൾ ആരും അറിഞ്ഞില്ല. ഇന്ന് അവൾ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു..

“എനിക്ക് ജീവിക്കണം മാലതി ടീച്ചർ. എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ആണ് അങ്ങോട്ട് കയറി ചെന്നത്. ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ പ്രിൻസിപ്പാളും അവനും. അവൻ സീറ്റിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു..വീണ്ടും എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ വന്നതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതി. പക്ഷെ

ബിന്ദു:നിനക്ക് ഇവിടുന്ന് പോകണം അല്ലേ ഡീ… നിനക്ക് അങ്ങനെ പോകാൻ പറ്റുമോ… നിന്നെ ഞാൻ അങ്ങനെ വിടുമോ…

ഗോപിക:നിങ്ങളുടെ ഔദാര്യം കൊണ്ട് അല്ല ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്. ഞാൻ പോകും..

ബിന്ദു:അവിടെ നിൽക്ക് പെണ്ണെ… ചുമ്മാ പിടക്കാതെ… സുബിൻ ഗോവിന്ദൻ… തിരുവനന്തപുരത്ത്‌ എഞ്ചിനീയർ. നല്ല ശമ്പളം.. കാത്തിരുന്നു വന്ന ആലോചന.. ഇതൊക്കെ ആ ഫോട്ടോ കാരണം നഷ്ടപ്പെടുത്താനോ… വേണോ ഗോപിക..

ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ചിന്തിച്ചു… ആ ഫോട്ടോ, എന്റെ ജീവിതം തകർക്കാൻ അത് മതി. എന്ത് പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ നിരപരാധിത്യം തെളിയിക്കും. ആരു എന്റെ കൂടെ നിൽക്കും… നിങ്ങൾ നിൽക്കുമോ മാലതി ടീച്ചർ. ഇല്ല.. ആരും കാണില്ല…പഠിപ്പിച്ച വിദ്യാർത്ഥിയ്ക്ക് ഒപ്പം കാമക്കേളി നടത്തുന്ന ഒരു അധ്യാപിക അവരെ ആറു സഹായിക്കാൻ.. ഒടുവിൽ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു… അന്ന് തന്നെ എനിക്ക് കിട്ടി…

ബിന്ദു ടീച്ചർ മുന്നിട്ട് വന്നു എന്റെ സാരീ തലപ്പ് അഴിച്ചു, ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു നിന്നു… എന്റെ മടിക്കുത്തു ആൽബർട്ട് അഴിച്ചു… എന്റെ സാരീ നിലത്തു വീണു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *