പൊക്കിൾകുഴി തെളിഞ്ഞുകാണുന്നുണ്ട്. നല്ല പരന്ന ആലിലവയർ, ഒട്ടും ചാടിയിട്ടില്ല. അപ്പോഴേക്കും രാജൻ ഷഡ്ഡിക്കകത്തും വിവരമറിഞ്ഞു, കൊച്ചുരാജൻ മൂരിനിവർന്നു. ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടിനുമുകളിൽ മുഴുപ്പുകൂടി. ലീലയുടെ നോട്ടം അവിടെയെത്തിയെങ്കിലും അവൾ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു.
“നല്ല വെള്ളലുവയാണല്ലോ ലീലേച്ചീ’ ലീല ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല, വെറുതെ പുഞ്ചിരിച്ചു. രാജൻ വീണ്ടും അവളെ ഇളക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“അപ്പം നല്ലോണം വീർത്തിട്ടുണ്ട്”.
“രാജന് ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ നന്നായിട്ട് കഴിക്ക്”
ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോയാൽ രാജൻ തന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമെന്ന് കരുതി ലീല മോളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. അപ്പോൾ പിന്നെ രാജൻ സംസാരവും നോട്ടവും അതിരുവിടാതെ കുറച്ച് നിയന്ത്രണത്തിലായിക്കോളും. രാജന് ഒരൽപം ഇച്ഛാഭംഗം നേരിട്ടു. സാരമില്ല ലീലേച്ചീ, നിങ്ങളേ ഞാനെടുത്തോളാം, അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. എന്നെ ചീത്തയാക്കാം എന്നു നീ കരുതണ്ടെടാ എന്നു ലീലയും മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
രാജൻ തിരിച്ചുപോയി. രാഘവൻ പാസ്പോർട്ടെടുത്തു. താമസിയാതെ ഗൾഫിൽ പോയി. വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത രാഘവന് ഒരു കമ്പനിയിൽ ഹെൽപറായിട്ട് ജോലി കിട്ടി. ഒരു മാസം കൊണ്ട് നാട്ടിലെ അല്ലറ ചില്ലറ കടങ്ങളുള്ളതൊക്കെ വീട്ടി. നാട്ടിൽ കാര്യമായി അദ്ധ്വാനിക്കാൻ മടിച്ചിരുന്ന രാഘവന് പക്ഷേ ഗൾഫിലെ ജീവിതം അത്ര സന്തോഷമുള്ളതായിരുന്നില്ല. നാട്ടിലേക്കയക്കുന്ന കത്തുകളിൽ മുഴുവൻ പരാതികളും ജോലി മതിയാക്കി പോരുന്ന കാര്യവുമായിരുന്നു. സ്വന്തമായി നല്ലൊരു വീടില്ല, സ്വന്തമായി ഒരു കിണറില്ല, അയൽവീട്ടിൽനിന്നാണ് വെള്ളമെടുക്കുന്നത്. അതെങ്കിലും ശരിയാകുന്നത് വരെയെങ്കിലും അവിടെ നിൽക്കാൻ അവൾ അപേക്ഷിച്ചു. ഭർത്താവിന്റെ ഈ സ്വഭാവം ലീലയിൽ അയാളോടുള്ള വെറുപ്പ് കൂട്ടുകയായിരുന്നു. ഇതിനിടെ മധുവിനേയും രാജൻ ഗൾഫിൽ കൊണ്ടുപോയി. രാജൻ അടുത്ത ലീവിൽ വന്നപ്പോൾ രാഘവൻ കയ്യിലുള്ള കാശ് കൊടുത്ത് രാജനോട് ബാക്കി കാശ് ചേർത്ത് കിണർ കുഴിപ്പിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. തികയാതെ വരുന്ന കാശ് മടങ്ങിവന്നിട്ട് തരാമെന്നും ഉറപ്പ് കൊടുത്തു.
രോഗി ഇച്ചിച്ചതും പാൽ, വൈദ്യൻ കൽപ്പിച്ചതും പാൽ. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ ലീവിനെങ്കിലും രാഘവേട്ടനില്ലാതതുകൊണ്ട് ലീലേച്ചിയോടടുത്തുകൂടി കാര്യം നേടണമെന്ന ലക്ഷ്യവുമായി നടക്കുന്ന രാജന് ഇതിൽപരം എന്തുവേണം.
നാട്ടിലെത്തിയ രാജൻ സ്വന്തം ഭാര്യ കാണാതെ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച വിലകൂടിയ പാൻറിയും ബ്രായും രാഘവൻ കൊടുത്തയച്ചതിലുൾപ്പെടുത്തി ലീലേച്ചിക്ക് കൊടുത്തു. പാവം ലീല ഇതൊക്കെ മോഴയായ രാഘവേട്ടൻ കൊടുത്തയച്ചതാണെന്ന് കരുതി വാങ്ങിവെച്ചു.
“ലീലേച്ചി, രാഘവേട്ടൻ കുറച്ച് കാശ് തന്നേൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. മതിയാകാത്തത് കൂട്ടിച്ചേർത്ത് കിണർ കുഴിപ്പിക്കാനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ തന്ന കാശ് കൊണ്ട് കിണർ പണി പകുതിപോലും ആവില്ല, ഏതായാലും പണി തുടങ്ങാം അല്ലേ”
“ഞാനെന്താ പറയുക, രാജൻ കിണർ പണി പൂർത്തിയാക്കി തന്നാൽ അന്യരുടെ കിണർ ആശ്രയിക്കാതെ കഴിക്കാമായിരുന്നു”
“കുഴിക്കണമെന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ തീരുമാനം, ചേച്ചി നോക്കിക്കൊ, കുഴിച്ച് ചേച്ചീടെ വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ” രാജൻ ദ്വയാർഥത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“രാജൻ ഈ സഹായം ഞാനൊരിക്കലും മറക്കൂല, ഞങ്ങളെന്നും രാജനോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കും”
അങ്ങനെ കിണർ പണി തുടങ്ങി, മേൽനോട്ടം രാജനു തന്നെയായിരുന്നു. നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞു. വൈകീട്ട് പണിക്കാർക്ക് കൂലി കൊടുത്തു, പണിക്കാർ പോയപ്പോൾ രാജൻ അവിടെ തങ്ങി, വരാന്തയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവൻ വിളിച്ചു,
“ലീലേച്ചി”.
“എന്താ രാജാ” ലീല അകത്ത് നിന്നും വിളികേട്ടു.
“ എന്തെങ്കിലും കുടിക്കാൻ കിട്ടുമോ”
“ഞാൻ ചായയിടാം”
രാജൻ മക്കളെ ശ്രദ്ദിച്ചു. അവർ രണ്ടാളും കിണർ കുഴിച്ചിട്ട മണ്ണിൽ കളിക്കുകയാണ്. രാജൻ മെല്ലെ അകത്ത് കടന്നു. അടുക്കളയിൽ ചായയിടാൻ ഒരുങ്ങുന്ന ലീലയുടെ അടുത്തെത്തി.
“ചേച്ചിയിപ്പോൾ ചായയിടണ്ട”