അമ്മച്ചി: എന്റെ മോളെ ഈ സാരി നിനക്ക് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് ഇത് കല്യാണത്തിന് ഉടുത്താൽ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല കല്യാണത്തിന് ഉടുക്കാൻ പറ്റിയ നല്ല സാരി ആണിത് ബീന മിസ്സ് : ഏതായാലും ഉടുത്തു പോയില്ലേ ഇനിയിപ്പോ ഇതു മതി ഇന്ന്. കല്യാണം ആകുമ്പോഴേക്കും വേറെ ഒരെണ്ണം കൂടി വാങ്ങിക്കാം.
അമ്മച്ചി: മൊത്തത്തിൽ നിന്നെ ഇന്ന് കാണാൻ നന്നായിരിക്കുന്നു മോളെ എന്നും ഇങ്ങനെ നല്ല മെനക്ക് ഒക്കെ സ്കൂളിൽ പോയിക്കൂടെ നിനക്ക്
ബീന മിസ്സ് : ഹോ എന്റെ അമ്മച്ചി ഞാനെന്നും സ്കൂളിൽ പോകുന്ന പോലെ തന്നെയാ ഇന്നും പോകുന്നത് ഈ അമ്മച്ചിയുടെ ഒരു കാര്യം.
( ഇത് പറയുമ്പോഴും ബീന ടീച്ചറുടെ ഉള്ളിൽ മനസ്സിന്ന് ഉത്സാഹം തരുന്ന ഒരു സന്തോഷമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത് അപ്പോഴേക്കും മോന്റെ സ്കൂൾ ബസ് വന്നു ഫോൺ അടിച്ചു തുടങ്ങി) ബീന മിസ്സ് : അമ്മച്ചി മോന്റെ സ്കൂൾ ബസ് വന്നു ഞാനും ഇറങ്ങുകയാണ് സംസാരിച്ചു നിന്ന് നേരം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല
( ഇതും പറഞ്ഞ് ബീന ടീച്ചർ സ്വന്തം ബാഗ് തോളത്ത് ഇട്ട് മോന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് മുറ്റത്തിലൂടെ നടന്നു ഗേറ്റ് തുറന്ന് സ്കൂൾ ബസ്സിന് അടുത്തെത്തി പുറത്തു കാത്തു നിന്നിരുന്ന ബസ്സിലെ ക്ലീനർ ചെറുക്കൻ കിച്ചു ബീന ടീച്ചറെ അടിമുടി ഒന്നു നോക്കി)
ബീന മിസ്സ് : എന്താ കിച്ചു നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? കിച്ചു: കുറെ നാൾക്കു ശേഷം കാണുന്ന ഒരാളെ ഇങ്ങനെ നോക്കി കൂടെ അതും ആൾ ആകെ മാറിയിട്ട് പുതിയ രൂപത്തിൽ വരുമ്പോൾ ബീന ടീച്ചർ: പുതിയ രൂപത്തിലോ?
കിച്ചു: ( ആർത്തിയോടുള്ള നോട്ടം നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ) ആ ഈ മോഡൽസ്കളുടെ രൂപത്തിൽ വരുമ്പോൾ എന്നാ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്. എനിക്ക് ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ല( ഇതും പറഞ്ഞ് കുട്ടിയെ ബസ്സിനകത്തോട്ട് കേറ്റി ബീന ടീച്ചറെ ആസ്വദിച്ചു നോക്കി ചെറുതായി ചിരിച്ച് ബസ്സിൽ കയറി ) ബീന മിസ്സ്:( മുഖത്ത് ചെറിയ ഗൗരവം കാണിച്ചുകൊണ്ട് )മ്മം എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് തലകുലുക്കി
( ബസ് പോയ ശേഷം ബീന ടീച്ചർ തിരിഞ്ഞ് ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്ന അമ്മച്ചിക്ക് പോവുകയാണെന്ന് കൈ കൊണ്ട് കാണിച്ച് ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു ബസ്റ്റോപ്പിൽ അധികമാരും ഇല്ല ടെക്സ്റ്റൈൽ ഷോപ്പിൽ ജോലിക്ക് പോകുന്ന ഗൗരി മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത് ബസ് സ്റ്റോപ്പിന്റെ എതിർവശക്തൻ ഉള്ള രോഹിത്തിന്റെ വർഷോപ്പിൽ ബൈക്ക് റിപ്പയറിങ്ങിന് വന്ന ഒരു ബംഗാളി പയ്യൻ ബീന ടീച്ചറെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഇത് ഗൗരിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിരുന്നു ഗൗരിക്ക് അടുത്ത് എത്തിയ ബീന ടീച്ചർ)
ബീന മിസ്സ് : ഗൗരി ബസ് പോയോ?
ഗൗരി: ഒരു ബസ് പോയി അത് ഇവിടെ നിർത്തിയില്ല അടുത്തത് വരാൻ ആവുന്നതേയുള്ളൂ ബീന മിസ്സ് : ഓ അത് സാരമില്ല നമ്മുടെ ബസ് വരാൻ ആവുന്നുള്ളൂ അപ്പോൾ ഗൗരി: ബീന ടീച്ചറെ ആ വർക്ക്ഷോപ്പിൽ ഇരിക്കുന്ന ബംഗാളി പയ്യന്റെ നോട്ടം ശരിയല്ല ടീച്ചർ സ്റ്റോപ്പിലോട്ട് വരുമ്പോൾ തൊട്ട് അവൻ ഒരു ഇരിപ്പുരക്കാത്ത നോട്ടം നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണ് ( അപ്പോഴാണ് ബീന ടീച്ചറും ഇത് കണ്ടത് ബീന ടീച്ചർ അവനെ നോക്കിയതും അവൻ മുഖം തിരിച്ചു വർക്ക് ഷോപ്പിന്റെ ഉള്ളിലോട്ട് കയറിപ്പോയി)
ഗൗരി: അവന്റെ വിചാരം നമ്മൾ ഇതൊന്നും അറിയുന്നില്ലെന്ന്നാ കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ ഏതൊരുത്തനും അടങ്ങും അത് കൊടുക്കേണ്ട രീതിയിൽ കൊടുത്താൽ മതി. അല്ല അവനെയും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്നത്തേയും പോലെയല്ലല്ലോ ഇന്ന് ബീന ടീച്ചർ എടുപ്പിൽ ആണല്ലോ വന്നിരിക്കുന്നത് അപ്പൊ ആരായാലും നോക്കി പോകും ഇതെന്താ ഇന്ന് ഇങ്ങനെ?
ബീന മിസ്സ് : എങ്ങനെ, ഒന്നു പോ ഗൗരി കാര്യമില്ലാത്ത ഓരോ വർത്തമാനം കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു ( അപ്പോഴേക്കും ബസ് വന്നു ഇരുവരും ബസ്സിൽ കയറി ബസ് മുന്നോട്ടു നീങ്ങി തുടങ്ങി അത്യാവശ്യം നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു ബസ്സിൽ ബീന ടീച്ചറുടെ തൊട്ടു പുറകിൽ 23 വയസ്സ് പ്രായമുള്ള റേഷൻകടയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു ചെക്കൻ ആയിരുന്നു നിന്നിരുന്നത് ബസിൽ തിരക്ക് കൂടിയതും അവൻ ബീന ടീച്ചറോട് ചേർന്നുനിന്നു ബീന ടീച്ചറുടെ ചന്തി അവന്റെ മുന്നിൽ തട്ടിയതും മുണ്ടിനുള്ളിലെ ഷെഡിക്കുള്ളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന അവന്റെ തുമ്പിക്കൈ ഉയരാൻ തുടങ്ങി