അകത്തേക്ക് വന്ന അമ്മക്ക് അരുൺ യൂട്യൂബിൽ റെസിപ്പി നോക്കി ഉണ്ടാക്കിയ പായസം വിളമ്പി.
“ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ അമ്മ പെണ്ണെ,” അവൻ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“താങ്ക്സ് മോനേ,” മഞ്ജു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഒരേ സമയം എന്റെ അമ്മ റോളും എന്റെ ഭാര്യയുടെ റോളും ചെയ്ത് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പെന്നൂസ് എന്ന ഈ അമ്മ പെണ്ണിന് എന്റെയൊരു ചെറിയ ഗിഫ്റ്റ് ഉണ്ട്. കണ്ണടച്ചേ,” അരുൺ പറഞ്ഞു.
മഞ്ജു ചിരിയോടെ കണ്ണുകൾ പൊത്തി. അരുൺ അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ച് മുറ്റത്തേക്ക് നടത്തി.
“ഇനി തുറന്നോ.”
മഞ്ജു കണ്ണുതുറന്നു. മുറ്റത്ത്, പുലർവെയിലിൽ കുളിച്ച്, കറുപ്പിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഒരു റോയൽ എൻഫീൽഡ് സ്റ്റാൻഡേർഡ് ബുള്ളറ്റ്! പഴയ മോഡലിന്റെ എല്ലാ പ്രൗഢിയോടും കൂടി. ബട്ടർഫ്ളൈ ക്രാഷ് ഗാർഡും നീണ്ട സൈലൻസറുമെല്ലാം അതിന് ഒരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യം നൽകി. മഞ്ജു അത്ഭുതത്തോടെ വാ പൊളിച്ചു നിന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
“ഇത്… ഇതെവിടെനിന്നാ അരുണേ?” വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ അവർ ചോദിച്ചു.
“ഇത് എന്റെ ഈ അമ്മപ്പെണ്ണിനുള്ള എന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനമാ,” അരുൺ ചിരിയോടെ താക്കോൽ അമ്മയുടെ നേരെ നീട്ടി. “നാല് കൊല്ലം സൊമാറ്റോ ഓടിയിട്ടുണ്ടാക്കിയ കാശ് കൊണ്ടാ ഇത് വാങ്ങീം റെഡിയാക്കീം.”
മഞ്ജുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവർക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അവർ അരുണിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “എന്റെ മോനേ…”
അവർ പതിയെ ബുള്ളറ്റിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അതിന്റെ ടാങ്കിലും റോയൽ എൻഫീൽഡ് പഴയ എംപ്ലത്തിലും സീറ്റിലും സ്നേഹത്തോടെ തലോടി. അതിലൊന്ന് കയറി ഇരിക്കാൻ അവളുടെ പൂറ് തുടിച്ചു ക്രോമിയം ഭാഗങ്ങളിൽ അവരുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു.
“എങ്ങനെയുണ്ട് അമ്മ പെണ്ണെ? ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?” അരുൺ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇഷ്ടപ്പെട്ടോന്നോ? നീ എന്നെ ബൈക്കോടിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച ശേഷം ഈ കൊമ്പൻ.. നിന്റെ ഈ അമ്മ പെണ്ണിന്റെ. സ്വപ്നമായിരുന്നെടാ,”
മഞ്ജു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അമ്മ ഏത് ബൈക്കോടിച്ചാലും സാരിയും സ്നീക്കേഴ്സുമാണ് എന്റെ അമ്മ പെണ്ണിന് ചേരുന്നത്. എനിക്കും ആ വേഷത്തിൽ എന്റെ ഈ അമ്മപെണ്ണ് ബൈക്കോടിക്കുന്നത് കാണാനാ ഇഷ്ടം…
അരുൺ അമ്മയെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
മഞ്ജു ചിരിച്ചു. “ശരിയാമോനെ സാരി ഉടുത്തു ബൈക്ക് ഓടിക്കുന്ന സുഖം ജീൻസ് ഇട്ട് ഓടിച്ചാൽ എനിക്ക് കിട്ടില്ല എക്സ്സ്പെഷ്യലി. ബുള്ളറ്റ് എനിക്കിപ്പോൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ഞാൻ എന്റെ ചന്തൂട്ടന്റെ അമ്മ മാത്രമല്ലല്ലോ ഭാര്യയും കൂടിയല്ലേ.”
“എന്നാൽ വാ, ഇന്ന് എന്റെ ഈ ചുന്ദരി അമ്മ പെണ്ണിന്റെ പിറന്നാളല്ലേ? നമുക്കൊരു സിനിമയ്ക്ക് പോയാലോ? അമ്മയുടെ പുതിയ ബുള്ളറ്റിൽ തന്നെ പോകാം,” അരുൺ നിർദ്ദേശിച്ചു.
അദ്ധ്യായം 8: തിയേറ്ററിലേക്കും തിരിച്ചും
മഞ്ജു സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. അവർ വേഗം പോയി റെഡിയായി വന്നു. പതിവുപോലെ മനോഹരമായൊരു സെറ്റ് സാരിയും കറുത്ത സ്നീക്കേഴ്സുമായിരുന്നു വേഷം.
“ഇന്ന് ഞാൻ ഓടിക്കാം അമ്മേ. അമ്മ പിറകിലിരുന്നാൽ മതി,” അരുൺ പറഞ്ഞു. പുതിയ ബുള്ളറ്റിന്റെ ആദ്യയാത്ര അവനോടിക്കട്ടെ എന്ന് മഞ്ജുവും സമ്മതിച്ചു.
അരുൺ പുതിയ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. പഞ്ചാബി സൈലൻസറിന്റെ ഗംഭീരമായ ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി. മഞ്ജു പിറകിൽ സൈഡ് തിരിഞ്ഞ് സാധാരണ വീട്ടമ്മ ബൈക്കിന് പിന്നിൽ ഇരിക്കുന്നത് പോലെ കയറിയിരുന്നു. നഗരത്തിലെ മൾട്ടിപ്ലക്സിലേക്ക് അവർ യാത്ര തിരിച്ചു. പോകുന്ന വഴിക്ക് അരുൺ ബൈക്കിന്റെ
പെർഫോമൻസിനെക്കുറിച്ചും റീസ്റ്റോറേഷനെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം വാചാലനായി. മഞ്ജു എല്ലാം കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ വലതു തുടയിൽ മുണ്ടിന് പുറത്ത് കൈവച്ചു പിറകിലിരുന്നു.
തിയേറ്ററിലെത്തി, ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്ത് അവർ സിനിമ കണ്ടു. ഒരു ഫാമിലി എന്റർടെയ്നർ ആയിരുന്നു. സിനിമ കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോൾ സമയം സന്ധ്യയായിരുന്നു.
“വാ അമ്മേ, പോകാം,” അരുൺ താക്കോലെടുത്ത് ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
“നിൽക്ക് മോനെ,” മഞ്ജു അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. “ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ നീയാണല്ലോ ഓടിച്ചത്. ഇനി തിരിച്ച് ഞാനോടിക്കാം. എന്റെ വണ്ടിയല്ലേ?” അവർ ചിരിയോടെ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് താക്കോൽ വാങ്ങി.