സിന്ദൂരരേഖ – 13
Sindhura Rekha Part 13 | Author : Ajith Krishna
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
ജീപ്പ് ഗ്രൗണ്ടിൽ പാർക്ക് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു വൈശാഖൻ നേരെ സ്റ്റാഫ് റൂം ലക്ഷ്യം ആക്കി നടന്നു. മുൻപ് വന്നു പരിചയം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അയാൾക് സ്റ്റാഫ് റൂം എവിടെ ആണെന്ന് അറിയാം ആയിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് ലഞ്ച് ബ്രേക്ക് ആയത് കൊണ്ട് കുട്ടികൾ ഗ്രൗണ്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. വൈശാഖൻ നടന്നു വരുന്നത് മാലതി ടീച്ചർ കൈ കഴുകുവാൻ വേണ്ടി പുറത്തേക്കു വന്നപ്പോൾ ആണ് കണ്ടത്. അയാളെ കണ്ട് എന്ത് പറയും എന്നവർ ആലോചിക്കും മുൻപേ അയാൾ മാലതിയെ കണ്ടു. വൈശാഖൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു തല കുലുക്കി കാണിച്ചു ശേഷം നേരെ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്കു കയറി അവിടെ ദിവ്യ ടീച്ചർ അപ്പോഴും ഫുഡ് കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.വൈശാഖൻ :എസ്ക്യൂസ് മി. ദിവ്യ ടീച്ചർ നോക്കി ആദ്യം തന്നെ ഒന്ന് ഞെട്ടി എന്നിട്ട് മാലതി ടീച്ചറെ ആണ് ദിവ്യ ആദ്യം പരതി നോക്കിയത്. മാലതി ടീച്ചർ എങ്ങോട്ട് പോയി എന്ന് ദിവ്യ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും വൈശാഖൻ അകത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു അപ്പോൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. വൈശാഖൻ :അയ്യോ ആരും എഴുന്നേൽക്കണ്ട ഇരുന്നോളൂ,, എന്താ ഇത് അറിയാല്ലോ എന്റെ വൈഫ് ഇവിടെ തന്നെ അല്ലെ ഒന്ന് കണ്ടു ഒരു കാര്യം പറയാൻ വന്നതാ. ദിവ്യ അറിയാതെ ഒന്ന് വെള്ളം ഇറക്കി pപോയി എന്ത് കള്ളം ഇയാളോട് പറയും. നാശം പിടിക്കാൻ മാലതി ടീച്ചർ കൈ കഴുകാൻ പോയിട്ട് വന്നിട്ടും ഇല്ല. വൈശാഖൻ :അഞ്ജലി എവിടെ ടീച്ചർ,,???? ദിവ്യ :ആം അത് ഞാൻ കണ്ടില്ല. വൈശാഖൻ :ങേ കണ്ടില്ലേ,, ഓഫീസ് റൂമിൽ ആണോ.? പെട്ടെന്ന് മാലതി അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു. അപ്പോഴാണ് ദിവ്യയ്ക്ക് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. വൈശാഖൻ ചോദിച്ചത് കേട്ട് കൊണ്ടാകണം അതിനുത്തരം മാലതി ആണ് പറഞ്ഞത്. മാലതി :ടീച്ചർ ഇന്ന് വന്നിട്ട് എവിടേക്കോ ധൃതിയിൽ പോകുന്ന കണ്ടു. വൈശാഖൻ :എവിടേക്ക്? മാലതി :അത് അറിയില്ല, ഞാൻ കരുതി വീട്ടിൽ എന്തെകിലും അത്യാവശ്യം ആയി തിരിച്ചു പോയത് ആയിരിക്കും എന്ന്. വൈശാഖൻ :ഞാൻ ഫോൺ വിളിച്ചിട്ട് ആദ്യം അറ്റൻഡ് ചെയ്തു പിന്നെ കട്ട് ചെയ്തു. മാലതി അത് കേട്ട് മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു. അവൾ നല്ല പോലെ കളിച്ചു സുഖിക്കുമ്പോൾ ആയിരിക്കും ഇയാൾ ഫോൺ ചെയ്തത് മിക്കവാറും. വൈശാഖൻ :എന്താ ടീച്ചറെ ആലോചിക്കുന്നത്? മാലതി :ഹേയ് ഒന്നുമില്ല ഞാനും കാൾ ചെയ്തിരുന്നു പക്ഷേ അറ്റൻഡ് ചെയ്തില്ല. വൈശാഖൻ :അപ്പോൾ അവൾ എവിടെ പോയി?
മാലതി :അല്ല സാർ വീട്ടിൽ ഒന്ന് പോയി നോക്കിക്കുടെ. വൈശാഖൻ :ഞാൻ ഇന്നലെ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് വീട്ടിൽ നിന്ന് ആണ് വരുന്നത്. മാലതി :ഓഹ് അപ്പോൾ അവിടെ ഇല്ല അല്ലെ. ദിവ്യയും മാലതിയും പരസ്പരം കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഇടഞ്ഞു ഒന്ന് നോക്കി. വൈശാഖൻ :ശേ എന്നാലും അവൾ ഇത് എവിടെ പോയി? അപ്പോഴാണ് അവിടെ ബുക്സ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യുവാൻ ഒരു കുട്ടി കയറി വന്നത്. വൈശാഖൻ സംസാരം കേട്ടത് കൊണ്ട് ആകണം ആ കുട്ടി വൈഷകനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എന്നിട്ട് കുട്ടി :അഞ്ജലി ടീച്ചർ ആണോ? വൈശാഖൻ കുട്ടിയെ അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. കുട്ടി :ടീച്ചർ രാവിലെ ഗേറ്റ് മുൻപിൽ വെച്ച് ഒരു വണ്ടിയിൽ കയറി പോകുന്നത് കണ്ടു. വൈശാഖൻ :വണ്ടിയിലോ? മാലതിയും ദിവ്യയും മുഖത്ത് കൈ വെച്ച് നിന്നു. ഈശ്വര താനും അപ്പോൾ അവിടെ മാറി നിൽക്കുന്നത് കുട്ടി പറയുമോ എന്നായിരുന്നു മാലതി പേടിച്ചത്. വൈശാഖൻ :മോള് ടീച്ചറെ എപ്പോഴാ കണ്ടത്? കുട്ടി :ടീച്ചർ രാവിലെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഗ്രൗണ്ടിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ടീച്ചർ അവിടെ ഒരു വണ്ടിയിൽ കയറി പോയി. വൈശാഖൻ :മോള് കണ്ടോ അത് അഞ്ജലി ടീച്ചർ തന്നെ ആണോ? കുട്ടി :അതെ ഈ ടീച്ചർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുല്ലോ അപ്പോൾ കുട്ടി മാലതിയെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു. മാലതി പെട്ട് എന്ന് ബോധ്യം ആയി. മാലതി :അയ്യോ ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ ഞാൻ അടുത്ത് പോയില്ല. വണ്ടിയിൽ കയറി പോകുന്നത് കണ്ടു ഞാൻ കരുതി നിങ്ങളുടെ റിലേറ്റീവ് ആരെങ്കിലും ഉര്ജന്റ് ആയി വന്നു കൊണ്ട് പോകും ആണെന്ന്. വൈശാഖൻ ആ പറച്ചിൽ അത്ര ബോധ്യം ആയില്ല. അവർ എന്തോ മറച്ചു വെച്ചു സംസാരിക്കും പോലെ തോന്നി. വൈശാഖൻ നേരെ കുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. വൈശാഖൻ :മോള് അത് എന്ത് വണ്ടി ആണെന്ന് കണ്ടോ? കുട്ടി :അതൊരു ചെറിയ വാൻ ആയിരുന്നു. വൈശാഖൻ :വാനോ? ഓടിച്ച ആളെ മോള് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? കുട്ടി :അത് ഞാൻ മുഖം കണ്ടില്ല.