രാമൂന് ശ്വാസം വിടാൻ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല..
ദേഹമാസകലം ഒരു മരവിപ്പ്..
കടിക്കുന്ന പാമ്പ് തന്റെ ശരീരത്ത് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്നത്പോലെ അവന് തോന്നി..
“ഇനി നിനക്കൊന്ന് ചെയ്യാം…
ഈ വീട്ടിൽ ഒരു വേലക്കാരനെപ്പോലെ വേണേൽ നിൽക്കാം…
ഒരടിമയെപ്പോലെ…
എന്റെ മാത്രം അടിമ…
തൽക്കാലം ഇതാരുമറിയണ്ട…
എന്നെ അനുസരിക്കാതിരുന്നാൽ അതിനുള്ള ശിക്ഷ മരണമായിരിക്കും..
നിനക്കിഷ്ടം എന്റെ പാന്റീസല്ലേ… ?
എനിക്ക് തോന്നിയാ ചിലപ്പോ, എന്റെകഴുകാത്ത പാന്റീസ് നിനക്ക് തരും…
നിന്റെ ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാ അത് വൃത്തിയായി കഴുകി വെക്കണം..
എന്റെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ജോലി ഇന്ന് മുതൽ നിനക്കാണ്…
പറ്റില്ലേൽ പറഞ്ഞോ…
എന്നിട്ട് മരിക്കാനൊരുങ്ങിക്കോ…
ഇന്നുച്ചക്ക് നിന്റെ ഫോണെനിക്ക് തരണം.. അപ്പോ അതിൽ ആ വീഡിയോ കണ്ടാൽ… പിന്നെ നീ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല…
പറഞ്ഞാ പറഞ്ഞത് ചെയ്യുന്നവളാ സുരഭി..
അത് നിനക്ക് ഞാൻ കാട്ടിത്തരാം..
കേട്ടോടാ കുണ്ണപ്പൂറി മോനേ…”
രാമൂന്റെ ചെവിയിൽ ഒരു മൂളല് മാത്രം..
സുരഭി ഫോൺ കട്ടാക്കിയതൊന്നും അവൻ അറിഞ്ഞതേയില്ല..
ബോധമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ അവൻ പുല്ലിൽ മലർന്ന് കിടന്നു..
രക്തം ഇറ്റിവീഴുന്ന ദംഷ്ട്രകളുമായി തന്റെ കഴുത്തിന് നേരെ വരുന്ന യക്ഷിക്ക് സുരഭിയുടെ മുഖമാണ്.. ചോരച്ചുവപ്പുള്ള കണ്ണുകളിൽ പക കത്തിയാളുകയാണ്..
തന്റെ കൊരവള്ളി അവളിപ്പോ കടിച്ച് മുറിക്കും..
തന്റെ രക്തം ഊറ്റിക്കുടിക്കും..
പേടിയോടെ രാമു തല കുടഞ്ഞു..
മെല്ലെ എണീറ്റിരുന്ന് കൈ നീട്ടി മദ്യക്കുപ്പിയെടുത്ത് വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി..
കുടിക്കാതെ തന്നെ അവന്റെ ബോധം പകുതി മറഞ്ഞിരുന്നു..
എന്താണ് സംഭവിച്ചത്… ?.
കാര്യമായി എന്തോ സംഭച്ചിട്ടുണ്ട്..
ഇത്ര നാളും താൻ കണ്ട സുരഭിയല്ല തന്നോടിപ്പോ സംസാരിച്ചത്..
അവളുടെ ഓരോ വാക്കും ഹൃദയത്തിലാണ് പതിച്ചത്, കുരമ്പുകളായി..
എന്തൊരു ധൈര്യമാണ് അവളുടെ വാക്കുകളിൽ..
എന്തൊരു വെല്ല് വിളിയാണവൾ നടത്തിയത്…
എന്തെല്ലാം തെറിയാണവൾ തന്നെ വിളിച്ചത്…
പേടിക്കണം…
അവളെ ശരിക്കും പേടിക്കണം..
താൻ വിചിരിച്ച ഒരാളേ അല്ല സുരഭി..
തന്റെ ഭീഷണിയൊന്നും അവളെ പേടിപ്പിച്ചിട്ടേയില്ല..
പക്ഷേ താൻ പേടിച്ചു. ശരിക്കും പേടിച്ചു..
പട്ടണത്തിന്റെ ചൂടും ചൂരും അറിഞ്ഞ് വളർന്നവളാണ് സുരഭി..
അതും അറിയപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതാവ് സുന്ദരേശന്റെ മകളായി..
എതിരാളികളെയും കൊന്ന് തള്ളിയ പല കേസിലും പ്രതിയായവനാണ് സുന്ദരേശൻ..
എല്ലാറ്റിൽ നിന്നും പുഷ്പം പോലെ ഊരിപ്പോന്നവനാണ് അയാൾ..
അയാളുടെ മകളാണ് സുരഭി എന്ന് മറക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു..
അവൾ ലോകം കുറേ കണ്ടവളാണ് എന്നും താൻ മറന്നു..
ഈ നാട്ടിൻപുറത്ത് ജീവിച്ച തനിക്ക് മുട്ടി ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവളാണ് സുരഭി എന്നും ഓർക്കണമായിരുന്നു..
എന്താ അവളുടെ ഓരോ വാക്കിന്റേയും ശക്തി..
പാവമായി തനിക്ക് തോന്നിയ സുരഭി, എന്ത് ചെയ്യാനും മടിയില്ലാത്തവളാണെന്ന് അവന് മനസിലായി..
അവൾക്ക് പണത്തിന്റെ സ്വാധീനമുണ്ട്..
ആൾബലമുണ്ട്..
ഏതൊരാണിനേയും വരച്ചവരയിൽ നിർത്താനുള്ള തന്റേടമുണ്ട്..
തനിക്കോ..?.
തനിക്കാരുണ്ട്..?
എന്തുണ്ട്…?.
ഒരു രൂപ പോലും നീക്കിയിരിപ്പില്ലാത്ത, ഒരാൾ ബലം പോലുമില്ലാത്ത വെറും തെണ്ടി..
ആ താനാണോ സുരഭിയോട് മുട്ടാൻ നടക്കുന്നത്..?.
നടക്കില്ല…
താൻ വിചാരിച്ചതിലും എത്രയോ മേലെയാണ് സുരഭി..
അവളെ ആഗ്രഹിച്ചത് തന്നെ തെറ്റ്..
കീഴടങ്ങാം..
വേറെ നിവൃത്തിയില്ല.
അവൾ പറഞ്ഞ പോലെ ഒരു വേലക്കാരനായി, അവളുടെ മാത്രം അടിമയായി…
ഇടക്കവൾ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞത് സന്തോഷമുളവാക്കുന്നതാണ്..
അവളുടെ പാന്റീസ് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞത്..
അവളഴിച്ചിട്ട പാന്റീസെടുത്ത് തന്റെ ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ കഴുകി വെക്കണമെന്നാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്..
ഇനി മുതൽ അവളുടെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ താനലക്കിക്കൊടുക്കണമെന്നും..
ആ വെടിമരുന്നിന്റെ അടിമയായി, അവളെയും അനുസരിച്ച് നിൽക്കുക എന്നത് തന്നെ ഒരു ഭാഗ്യമല്ലേ… ?..