മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്താ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലേ? തൻ്റെ ശരീരം ആർക്ക് ഒക്കെ കാണാമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ തനിക്ക് മാത്രമല്ലേ അർഹത? ജനിക്കുമ്പോൾ ആർക്കും വസ്ത്രങ്ങളില്ലല്ലോ. പിന്നെ ഏതോ കാലത്ത് എന്തിന് വെറുതെ മറ്റുള്ളവർ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കുന്ന നാണം എന്ന തോന്നലിന് വഴങ്ങുന്നു? ശാലിനിയുടെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ ഉത്തരമില്ലാത്ത അനവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇങ്ങനെ താൻ പരമാവധി തുറന്നു കാട്ടിയിട്ടും ആരും തൻ്റെ മേനിയഴക് ഒളിഞ്ഞോ തെളിഞ്ഞോ കണ്ട് ആസ്വദിക്കാൻ വരാതിരുന്നത് ശാലിനിയെ തെല്ല് അലോസരപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇനി അഥവാ ആരെങ്കിലും ഒളിച്ച് കണ്ടു എന്നിരുന്നാൽത്തന്നെയും ശാലിനി അത് അറിയുന്നില്ലല്ലോ? അങ്ങനെയിരിക്കെ മഴക്കാലം വന്നു. ശാലിനിക്ക് രാത്രി ഏറെ വൈകി ടിവി കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ശീലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അങ്ങനെ ഒരു സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്നാണ് ഒരു കാറ്റും മഴയും വന്നതും ഒപ്പം വൈദ്യുതി നിലച്ച് ടിവി ഓഫ് ആയതും.
“നശിച്ച മഴ.” തൻ്റെ രസച്ചരട് മുറിച്ച പവർ കട്ടിനു കാരണമായ മഴയെ ശാലിനി ശപിച്ചു. പക്ഷേ മഴയുടെ ഇരമ്പവും അതിന് അകമ്പടിയായ നേർത്ത ഇടിമുഴക്കങ്ങളും ഒപ്പം ചീവീടുകളുടെയും തവളകളുടെയും മറ്റേതൊക്കെയോ നിശാജന്തുക്കളുടെയും ശബ്ദങ്ങളും ചേർന്ന് സൃഷ്ടിച്ച സംഗീതക്കച്ചേരിയിൽ അവളുടെ നീരസം വൈകാതെ അലിഞ്ഞു പോയി. അപ്പോഴായിരുന്നു ശാലിനിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കുത്സിതചിന്ത ഉണർന്നത്: നഗ്നയായി ഒന്ന് മഴ നനഞ്ഞാലോ? ഒരുപാട് കാലമായി അവളുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ആഗ്രഹമായിരുന്നു അത്.
ഇപ്പോൾ അതിനു പറ്റിയ സാഹചര്യങ്ങളെല്ലാം ഒത്തു വന്നിരിക്കുന്നു. സമയം രാത്രി ഒന്നര മണി. പവർ കട്ട് ആയതിനാൽ എങ്ങും വെട്ടമില്ല. ആരും കാണുമെന്ന് പേടിക്കേണ്ട. അല്ല! അഥവാ ആരെങ്കിലും കണ്ടാലും എന്താണ്? കാണണം. അതാണല്ലോ തനിക്കു വേണ്ടത്. കാണരുതെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ എങ്ങനെ തനിക്കു തോന്നി എന്ന് ശാലിനി അദ്ഭുതപ്പെട്ടു. നഗ്നതയെക്കുറിച്ച് സമൂഹം പഠിപ്പിച്ചു വെക്കുന്ന വിലക്കുകൾ ഇപ്പോഴും തൻ്റെ മനസ്സിൽ അവശേഷിക്കുന്നു എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ കഷ്ടം തന്നെ.
മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയാലോ എന്ന് ശാലിനി ആദ്യം ആലോചിച്ചെങ്കിലും മുൻവാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അമ്മയോ അച്ഛനോ ഉണരാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ട് എന്നതിനാൽ അതു വേണ്ട എന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു. ടെറസിൽ പോകാം. ഇരുനില വീടായതിനാലും അടുത്തെങ്ങും തങ്ങളുടെ വീടിനൊപ്പം ഉയരമുള്ള മറ്റ് വീടുകൾ ഇല്ലാത്തതിനാലും അല്പം സ്വകാര്യത കിട്ടും; തനിക്കത് ആവശ്യമില്ലെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും സദാചാരഭ്രാന്ത് പിടിച്ചവർ കണ്ടിട്ട് താൻ മനഃപൂർവം നഗ്നതാപ്രദർശനം നടത്തി എന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്താനുള്ള സാദ്ധ്യത ഒരു പരിധി വരെ ഒഴിവാക്കാൻ അത് നല്ലതാണ്.
ആദ്യം തൻ്റെ മുറിയിൽ പോയി ശാലിനി വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചു. ആദ്യം നൈറ്റ്ഗൗൺ ഊരിയെറിഞ്ഞു. അടുത്തതായി പാൻ്റീസ്. ഒടുവിൽ ബ്രായും കൂടി ഉരിഞ്ഞു മാറ്റി അവൾ ഉടയാടകളിൽനിന്ന് വിടുതൽ പ്രാപിച്ച് പൂർണനഗ്നയായി. തൻ്റെ മറയില്ലാത്ത സൗന്ദര്യം കണ്ട് ആസ്വദിക്കാൻ വേണ്ടി ശാലിനി നിലക്കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.
ചെരിഞ്ഞും തിരിഞ്ഞും പല പോസുകളിൽ നിന്ന് അവൾ തൻ്റെ മുഖസൗന്ദര്യവും തടമുലകളും വടിവൊത്ത കൈകളും ഒതുങ്ങിയ വയറും ഘനനിതംബവും കടഞ്ഞെടുത്തതു പോലെ ചന്തമാർന്ന തുടകളും കണങ്കാലുകളും എല്ലാം മതി വരുവോളം കണ്ടു. അല്ല. കണ്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടും അവൾക്ക് മതി വന്നില്ല എന്നതാണു വാസ്തവം. ഇതെല്ലാം തുറസ്സായ സ്ഥലത്ത് ആർക്കും കാണാവുന്ന വിധത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ പോകുന്നതോർത്തപ്പോൾ അവളിൽ വികാരം തുടിച്ചുണർന്നു. യോനിയിൽ നനവൂറി.
മടിച്ചു മടിച്ച് കണ്ണാടിയുടെ മുൻപിൽനിന്ന് സ്വയം പറിച്ചു മാറ്റി ശാലിനി മുറിയിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. അവൾ ടെറസിലേക്ക് തുറക്കുന്ന വാതിലിനടുത്തേക്കുള്ള പടവുകൾ പമ്മിപ്പമ്മി കയറി. വാതിൽക്കലെത്തി ഒരു നിമിഷം അവൾ സംശയിച്ചു നിന്നു. പിന്നെ രണ്ടും കല്പിച്ച് വാതിലിൻ്റെ ടവർ ബോൾട്ടുകളും സാക്ഷയും തുറന്നു. ശാലിനി വാതിൽ തുറന്നതും ചീറിയടിച്ച കാറ്റിനോടൊപ്പം ആർത്തു വന്ന മഴച്ചാറ്റൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ കോരിത്തരിപ്പിൻ്റെ തുള്ളികൾ വിതറി. ആകെ കുളിർന്നു പോയ ശാലിനി കൈകൾ മാറിൽ പിണച്ചു വെച്ചു. ഏതാനും നിമിഷം മഴച്ചാറ്റലേറ്റ് നിന്നതിനു ശേഷം പിണച്ച കൈകൾ അഴിച്ചു മാറ്റി ശാലിനി മെല്ലെ വെളിയിലേക്ക്, മഴയിലേക്ക്, നാണമില്ലായ്മയുടെ സർവസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്, അടിവെച്ച് ഇറങ്ങി.