മഴ മാറ്റിയ ചങ്ങാത്തം 1

മഴ മാറ്റിയ ചങ്ങാത്തം

Mazha Mattiya Changatham | Author : Gibin

 


 

ഞാൻ നേരത്തെ എഴുതിയ കഥയും ഇതുമായി ചെറിയ കണക്ഷൻ ഉണ്ട്. അതിനാൽ അതും വായിക്കുക. ചെറിയ ഒരു LCU പോലെ GKU (Gibins Kambi Universe ) ഉണ്ടാക്കാൻ ഉള്ള പ്ലാൻ ആണ്.

മഴയും അക്കൗണ്ടൻസി ക്ലാസും!! ഉറങ്ങാൻ ഇത്രയും നല്ല കോമ്പോ വേറെ ഉണ്ടാകില്ല. അതും മേരി ടീച്ചറിന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ ആണേൽ പറയുകയും വേണ്ട!! ആണുങ്ങളിൽ 21 പേർ ഉള്ളതിൽ 6 പേര് മാത്രമാണ് ഇനി ബാക്കി ഉള്ളത്.

ബാക്കി എല്ലാവരും നേരത്തെ തന്നെ അങ്കമാലിക്ക് വിട്ടു. അവർ കാറിൽ ആണ് പോയേക്കുന്നത്. ഞാൻ ബൈക്കിൽ എത്തിക്കോളാം എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അവർ കാത്തില്ല. എന്നാൽ അത് ഒരു മണ്ടത്തരം ആയി ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു. ഈ മഴയത്തു എങ്ങനെ അങ്കമാലി വരെ പോകും എന്നോർത്തിരുന്നപ്പോൾ ആണ് അതേ ആലോചനയിൽ ഇരുന്ന ജീന എന്നെ നോക്കുന്നത്.

ഈ ശവം കാരണമാ ഞാൻ അവന്മാരുടെ കൂടെ പോകാതെ ഇരുന്നത്. സ്കൂളിൽ തൊട്ടുള്ള കൂട്ടാണ് ഇവൾ. അന്ന് മുതൽ എവിടെ പോയാലും ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചായിരിക്കും. ഇവൾ തന്നെ ഇട്ട പ്ലാൻ ആണ് ബൈക്കിൽ പോകുക എന്നത്. എന്നാൽ മഴ ഇങ്ങനെ ചതിക്കും എന്നത് ഞാൻ ഓർത്തില്ല.

ബെൽ അടിച്ചു. എല്ലാവരും പോകാൻ ഉള്ള തയാറെടുപ്പിൽ ആണ്. ഞങ്ങളുടെ ഗസ്റ്റ് ലെക്ചർ സണ്ണി സാറിന്റെ കല്യാണം ആണ് നാളെ അങ്കമാലിയിൽ വെച്ച്. ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും കാറിൽ ഗാങ് ആയിട്ടാ പോകുന്നത്. ഞാൻ പുറത്ത് പോയി മഴ എപ്പോൾ കുറയും എന്ന് നോക്കി നിൽക്കവേ കൂട്ടിനു ജീനയും എത്തി.

“എന്ത് ചെയ്യുമെടാ?”

“ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ല. മഴ കുറയുന്ന വരെ കാത്തുനിക്കാം.”

” ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം. നമ്മുടെ ഡ്രസ്സ്‌ കാര്യം എല്ലാം വണ്ടിയിൽ പോകുന്ന ആരുടേലും കൈയിൽ കൊടുത്ത് വിടാം. അതാകുമ്പോൾ നമ്മൾ നനഞ്ഞാലും അത് നനയില്ലാലോ? “

എനിക്കും അത് ശരിയായി തോന്നി. ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ബാഗിൽ എന്റെയും അവളുടെയും ഡ്രസ്സ്‌ വെച്ചു ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ പഠിപ്പി ദർശന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്ത് വിട്ടു.

തിരിച്ചു അവളെ തേടി എത്തിയപ്പോൾ അവൾ ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു നിൽപ്പുണ്ട്. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഫോൺ വാങ്ങി അതിൽ ആരുടെയോ നമ്പർ കുറിച്ചെടുത്തു.

“ശരി അമ്മ. ഞാൻ എത്തിയിട്ട് മെസ്സേജ് ചെയ്യാം ”

ഫോൺ വെച്ച ഉടനെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

” ആന്റി ആയിരുന്നോ? ”

“അല്ല, ഇച്ചായന്റെ അമ്മ ആയിരുന്നു. ഇച്ചായനും കസിനും കൂടെ മുവാറ്റുപുഴയിൽ മഴ കാരണം കുടുങ്ങി പോയി. ഇച്ചായന്റെ ഫോണും ഓഫ്‌ ആയി. ഇതിപ്പോ ഇച്ചായന്റെ കസിന്റെ നമ്പറാ. നീ ഒന്ന് വിളിച്ചേ.”

ഇച്ചായൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് അവളുടെ ലവറിനെ ആണ്. രണ്ടും ഇണകുരുവികൾ ആണ്.

ഞാൻ ആ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചിട്ട് ലൗഡ് സ്പീക്കറിൽ ഇട്ടു.

 

” ഹലോ, ആരാ ഇത്? ”

“ഹലോ, അനു അല്ലെ?”

” അതേ, ഇതാരാ? ”

” ഞാൻ ജീനയാ. ഇച്ചായനു ഒന്ന് ഫോൺ കൊടുക്കാമോ? ”

പെട്ടെന്ന് അവിടെ അനക്കം ഇല്ലാതെ ആയി.

“ഹലോ, അനു കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?”

“ഹലോ മോളേ, ഞാനാ ഇച്ചായൻ. മഴ ഇല്ലേ അവിടെ?”

“ഉണ്ടിച്ചായാ, അങ്ങോട്ട് എങ്ങനെ പോകും എന്നോർത്ത് ഞാനും ഹരിയും നിക്കുവാ.”

“മഴ കുറഞ്ഞിട്ടു ഇറങ്ങിയാൽ മതി. ഇവിടെ ഞങ്ങളും പെട്ടു.”

“നിങ്ങൾ വല്ലതും കഴിച്ചോ?”

“കഴിച്ചു. ഇപ്പോ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞേ ഉള്ളു. ഇനി രാത്രി ഒന്നുടെ കഴിക്കണം ”

“ശരി ഇച്ചായാ. ഞാൻ മഴ കഴിയുന്ന അനുസരിച്ചു ഇറങ്ങും. ഇടയ്ക്ക് പറ്റുന്ന പോലെ വിളിക്കാം കേട്ടോ.”

“ശരി ഇച്ചായാ. ഉമ്മ ”

“ഉമ്മ ”

ഫോൺ കട്ട്‌ ആയി.

“അവര് ഏതായാലും സേഫ് ആണ്. ഇനി നമ്മൾ എങ്ങനെ പോകും എന്ന് ആലോചിക്കാം.”

ഞാൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കി. മഴ നിക്കാൻ സാധ്യത കുറവാണ്.

“ഡി, നമ്മുക്ക് പോകാം. കുറച്ചു നനയും എന്നാലും നിറുത്തി നിറുത്തി പോകാം.”

ഞാൻ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അവൾക്ക് ഓക്കെയാണ്.

” ഡാ പോയേക്കാം. കാത്തുനിൽക്കുംതോറും മഴ കൂടുന്നതേയുള്ളൂ. ”

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പായി. ഞാനൊരു ജീൻസും ടീഷർട്ടും ആയിരുന്നു വേഷം. അവൾ കറുത്ത ചുരിദാറും വെളുത്ത ലെഗ്ഗിൻസും ആയിരുന്നു. ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കി യാത്ര തുടങ്ങി. 15 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ രണ്ടു പേരും നന്നായി നനഞ്ഞു. ഇനിയും ഉണ്ട് പോകാൻ അവിടെ വരെ എങ്ങനെ എത്തും എന്ന് ആലോചിച്ചു പിന്നെയും യാത്ര തുടർന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *