പിന്നെ റോസിയെ വിളിച്ചു മാറി നിന്ന് പറഞ്ഞു.
‘ദേ, നോക്ക്, മുതലാളി നമുക്ക് ദൈവമാ. ഇദ്ദേഹം പറയുന്നതൊക്കെ കേട്ട് ജീവിച്ചാൽ നിനക്ക് നല്ലത്. പിന്നെ, ഈ അന്നാമ്മ ചേടത്തിയെ സഹായിക്കാനാ നിന്നെ ഇവിടെ നിർത്തുന്നത്. അവര് പറയുന്നത് എല്ലാം അനുസരിച്ചോണം.’
‘പിന്നെ മുതലാളിക്ക് നിന്നെ ശരിക്കു ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ നിനക്ക് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം സാധിച്ചു കിട്ടും.’
അവൾ സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി.
റോസിക്ക് അവരെ എല്ലാവരെയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. മുതലാളിയെ കണ്ടാൽ ഒരു മുരടനാണെന്നു ആദ്യം തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീട് കുഴപ്പമില്ല എന്ന് തോന്നി.
അന്നാമ്മ അവളുടെ കൈപിടിച്ച് അവളെ തന്നോട് അടുപ്പിച്ചു നിർത്തി.
‘അന്നാമ്മേ ഇവൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം വാങ്ങി കൊടുത്തേക്ക്. ഡ്രസ്സ് വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ ടൗണിൽ പോയി വാങ്ങിക്കോ.’ മാത്തച്ചൻ പറഞ്ഞു.
‘ശരി മുതലാളി’
പിന്നെ റോസിക്കുട്ടിയെ നോക്കികൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു. ‘നിനക്ക് പഠിക്കണമെങ്കിൽ പഠിച്ചോ. പക്ഷെ ഇനി അടുത്തകൊല്ലമല്ലേ പറ്റത്തുള്ളു. നോക്കട്ടെ, ശരിയാക്കിത്തരാം.’
അത് കേട്ട് അവൾ സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി.
‘എന്നാ പോകാം’ എന്ന് പറഞ്ഞ് മാത്തച്ചൻ കാറിൽ കയറി, പുറകെ വര്ക്കിയും.
അവർ പോയ ഉടനെ അന്നമ്മ അവളെ കൂട്ടി അകത്തേക്ക് നടന്നു.
അപ്പോഴാണ് റോസികുട്ടീ ജോണികുട്ടിയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവൻ അകത്തേക്കുള്ള വാതിലിന്റെ കതകിൽ ചാരി എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവളെ അവനും നോക്കി. കൊള്ളാം നല്ല കൊച്ച്. നല്ല കണ്ണുകൾ, ഒതുങ്ങിയ ശരീരം, നീണ്ട തലമുടി. ഒരു പാവം, അനുസരണയുള്ള പെണ്ണ് എന്ന് അവനു തോന്നി.
അവൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടു അവൾ മുഖം കുനിച്ചു. അവന്റെ നിറവും മുഖവും ചുരുണ്ട തലമുടിയും അതിനകം അവളും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
‘വാടാ ചായ കുടിക്കാം’. എന്ന് പറഞ്ഞു അവർ രണ്ടു പേരെയും കൂട്ടി അന്നമ്മ ഡൈനിങ്ങ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.
ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ രണ്ടു പേരും പരസ്പരം നോക്കിയില്ല. അന്നമ്മ ചായയും മുറുക്കും കൊണ്ടുവന്നു ടേബിളിൽ വച്ചു,
‘എടാ ഇത് കുടിച്ചിട്ട് പുറത്തു വെയിലത്തിട്ടിരിക്കുന്ന റബ്ബർ ഷീറ്റ് എല്ലാം വാരി സ്റ്റോറിൽ അടുക്കണം.’
‘ശരി ചേടത്തി’ എന്ന് പറഞ്ഞു അവൻ ചായ കുടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു.
‘മോളെ നീയും കൂടി ചെന്ന് സഹായിച്ചു കൊടുക്ക്.’
‘ശരി’ എന്ന് പറഞ്ഞു അവളും എഴുന്നേറ്റു ജോണികുട്ടിയുടെ പുറകെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
ജോണിക്കുട്ടി ഷീറ്റുകൾ അഴയിൽ നിന്നെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ റോസി അടുത്തു വന്നു ചോദിച്ചു.
‘ചേട്ടാ, ഇങ്ങോട്ടു തന്നെ, ഞാൻ പിടിക്കാം.’
അവൻ അവ അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. എന്നിട്ടു ബാക്കി യുള്ളതും കൈയിലെടുത്തു സ്റ്റോറിലേക്കു നടന്നു. അവൾ പുറകെയും. അവൻ അകത്തു കടന്നു റാക്കിൽ അവ അടുക്കി. അവളുടെ കൈയിലിരുന്നതും അടുക്കിവച്ചു.
‘ഉള്ളിൽ കേറുമ്പോ സൂക്ഷിക്കണം. പാമ്പുണ്ടാകും.’
അവൻ അത് പറഞ്ഞതും അവൾ ‘അയ്യോ’ എന്ന് അലറിക്കൊണ്ട് അവനെ പുറകിൽ നിന്നും കെട്ടി പിടിച്ചു.
‘അയ്യേ ഇപ്പഴുണ്ടെന്നല്ല പറഞ്ഞത്. അവൻ അവളെ പിടിച്ചു മാറ്റി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “മുറി തുറന്നു കയറുമ്പോൾ ഒന്ന് നോക്കണം എന്നാ പറഞ്ഞെ”.
അവൾ ആകെ നാണിച്ചു പോയി. അവൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
“ഇത്ര പേടിയാണോ പാമ്പിനെ?”
‘ഉം എനിക്ക് ഭയങ്കര പേടിയാ. ജോണിച്ചേട്ടന് പേടിയില്ലേ?’
അവൾ അങ്ങിനെ വിളിച്ചത് അവനു നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
‘അങ്ങനെ പേടിയൊന്നുമില്ല. നമ്മൾ അവറ്റകളെ ചവിട്ടിയാലേ അവറ്റ കടിക്കൂ. അതുകൊണ്ടു സൂക്ഷിച്ചു നടന്നാൽ മതി.’
രണ്ടു പേരും തിരിച്ചു അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അന്നമ്മ ശ്രദ്ധിച്ചു. രണ്ടും നല്ല കൂട്ടായല്ലോ.
രാത്രി റോസിക്കുട്ടി അന്നാമ്മക്കൊപ്പമാണ് കിടന്നത്. അവർ മുറിയിൽ കയറുന്നതു നോക്കികൊണ്ട് ജോണിക്കുട്ടി നിന്നു. മുതലാളി ഇല്ലാത്ത ദിവസം അന്നാമ്മക്കൊപ്പമാണ് അവൻ കിടക്കാറുള്ളത്. ഒരു രസികൻ പണി പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കുകയായിരുന്നു രാവിലെ മുതൽ. പക്ഷെ ഈ പെണ്ണ് വന്നു ചാടി ഒക്കെ നശിപ്പിച്ചു.
വാതിൽ അടക്കുമ്പോൾ അന്നമ്മ ജോണികുട്ടിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. ഇന്ന് വാണമടിച്ചു കിടന്നോടാ എന്നായിരുന്നു അതിനർത്ഥം.
റോസിയെ അടുത്ത് കിടത്തി പുതപ്പെടുത്തു പുതക്കുമ്പോൾ അന്നമ്മ പറഞ്ഞു.
‘ഇങ്ങോട്ടു ചേർന്ന് കിടന്നോ. നല്ല തണുപ്പല്ലേ’.
റോസി അന്നമ്മയെ മുട്ടി കിടന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ‘ആ ചേച്ചീ നല്ല തണുപ്പാ.
‘മല മുകളിൽ രാത്രി നല്ല തണുപ്പായിരിക്കും. പുതപ്പുണ്ടായിട്ടു കാര്യമൊന്നുമില്ല. ആരെയെങ്കിലും തൊട്ടുകിടന്നാലേ ശരിക്കു ചൂട് കിട്ടൂ.’
അവൾ ചേർന്ന് കിടന്നപ്പോൾ അവളുടെ ചെറിയ മുല അന്നമ്മയുടെ മുട്ടിൽ കൊണ്ടു.
‘എടീ നീ വയസ്സറിയിച്ചിട്ടു എത്ര നാളായി?’
അന്നമ്മ പെട്ടന്നങ്ങിനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ റോസിക്കുട്ടി അൽപ്പം അമ്പരന്നു.
‘രണ്ടു കൊല്ലമായി ചേച്ചീ. എന്താ ചേച്ചീ?’
‘ഓ ഒന്നുമില്ല ഒരു ചെക്കൻ ഇവിടെയുണ്ടല്ലോ. രണ്ടെണ്ണവും കൂടി എന്തെങ്കിലും കൊസ്രാക്കൊള്ളി ഒപ്പിച്ചാൽ അതിനുള്ള തയാറെടുപ്പ് എടുക്കണമല്ലോ’. അന്നമ്മ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
‘അയ്യേ ചേച്ചീ, ഞാൻ അങ്ങിനെയൊന്നുമല്ല’.
‘എങ്ങിനെയൊന്നുമല്ല?’
‘ഞാൻ ആമ്പിള്ളാരോട് മിണ്ടറൊന്നുമില്ല.’
‘അപ്പൊ സ്റ്റോർ റൂമിൽ നിന്നും നിങ്ങടെ ചിരി കേട്ടല്ലോ.’
‘അയ്യോ, അതോ, അത് ജോണിച്ചേട്ടൻ പാമ്പ് ഉണ്ടാകും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ പേടിച്ച്’ — അവൾ പെട്ടെന്ന് നിർത്തി.
‘നീ പേടിച്ച്?’
‘ചേട്ടനെ കേറിപിടിച്ചു.’
അന്നമ്മ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
‘അമ്പടികള്ളീ അപ്പൊഴേക്കും നീ അവനെ കേറി കെട്ടിപിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു അല്ലേ’
‘പോ ചേച്ചി’.
‘ഉം. ജോണിച്ചേട്ടൻ. അതുവരെ ആയി അല്ലേ? ഉം നടക്കട്ടെ.’
‘ചേച്ചീ, വേണ്ടാട്ടോ, ഞാൻ തെറ്റൊന്നും ചെയ്യില്ല.’
‘എന്ത് തെറ്റ്? ഈ പ്രായത്തിൽ ആണിനും പെണ്ണിനും പലതും തോന്നും. ചിലപ്പോ പലതും ചെയ്തു എന്നും വരും. അതിലൊന്നും ഇവിടെ ഒരു തെറ്റുമില്ല. പിന്നെ, എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ ഉടനെ എന്നെ അറിയിച്ചാൽ മതി. പെണ്ണുങ്ങൾക്കാണല്ലോ കുഴപ്പം പറ്റുന്നത്.’
‘ചേച്ചീ………….’
‘ആ, ശരി ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. പിന്നെ ജോണിക്കുട്ടി നല്ല പയ്യനാ, നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും തോന്നിയാൽ അതിൽ ഒരു തെറ്റും ഇല്ല. കേട്ടോ.’
അന്നമ്മ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ‘ഇനി ഉറങ്ങിക്കോ’.