ചുവന്ന മാക്സിയും നീല തട്ടവും, അതേ ലക്സി സുഗന്ധം,സമൃദ്ധമായ പിൻഭാഗം കുലുക്കിയിളക്കിയുള്ള ആ നടത്തത്തിന്റെ താളത്തിൽ ലയിച്ച് ഞാൻ പല പല ദൃശ്യങ്ങളും മനസ്സിൽ നെയ്തു. അബ്ദു എഴുനേറ്റ് കട്ടപ്പാര കണക്കു വീറോടെ നില്കുന്നു.. ആ വീടിന്റെ നിശബ്ദത എന്നിൽ ഒരു പ്രത്യേക ധൈര്യം തന്നു.
ഞാൻ ചൂഴ്ന്ന് നോക്കി, പുറമേനിയാകെ പരന്ന് വിശ്രമിക്കുന്ന ഈറനണിഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ മാക്സിയെ നനച്ച് സുതാര്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു. താളത്തിൽ പിന്നിൽ വലിയ നെയലുവാ പാളികൾ തുള്ളിയിളകുന്നു.
നനഞ്ഞൊട്ടിയ വലിയ മാംസളമായ തുടകൾക്കു താഴെ നിലത്ത് മിനുത്ത ഗ്രാനൈറ്റിൽ ചുംബിച്ചു ചുംബിച്ച് നീങ്ങുന്ന മൈലാഞ്ചിയിട്ടലങ്കരിച്ച വെണ്ണ നിറമുള്ള കാൽപാദങ്ങൾ! കാലിലെ സ്വർണ പാദസരം എന്നെ കണ്ണെടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. പെട്ടെന്ന് അമ്മായി തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. ഞാൻ ഞെട്ടി കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.
“നിനക്ക് കഴിക്കാൻ വേണോ?”
അമ്മായി ചോദിച്ചു. ഞാനാ ചോദ്യം ഉൽഭവിച്ച ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി. ചെറി പഴം കണക്കെ അത് ചുവന്നു തിളങ്ങുന്നു. എന്തൊരു മധുരമായിരിക്കും. മുഖത്തേക്ക് വീണ് കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ കോതി ഒതുക്കി കൊടുത്താലോ. കഴുത്തിലെ പൊൻനിറം വെളിച്ചം തട്ടി തിളങ്ങുന്നു. സ്വർണ്ണമാലയിലും അതിന്റെ ലോകറ്റിനെ പൊതിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പൂച്ചക്കുഞുങ്ങളെയും ഞാൻ നോക്കി.
പെട്ടെന്ന് അമ്മായി കൈ കുറുകെ കെട്ടി. ദേഷ്യം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കി. ധൈര്യം സംഭരിച്ച് വീണ്ടും മുലകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ ഓമനത്തം തുളുമ്പുന്ന കുചസുന്ദരിമാരെ എന്തിനിങ്ങനെ ഞെരുക്കുന്നു.. ഇങ്ങനെ ശ്വാസം മുട്ടാൻ അവരെന്ത് പിഴച്ചു.. അവരെ അയച്ചു വിടൂ..
എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ അലറണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അമ്മായി മുലകൾക്ക് മുന്നിൽ വിരൽ ഞൊടിച്ച് എന്റെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചു. ദേഷ്യത്തിൽ എനിക്ക് കഴിക്കാൻ വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഇരു മുലകളിലേക്കും തുടയിടുക്കിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു.
എന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് പത്തിരി ഇട്ടു തരുമ്പോൾ ഞാൻ മെല്ലെ ആ മുലകളുടെ ഇടയിലേക്ക് കണ്ണു പായിച്ചു. അമ്മായി വിളമ്പുന്നത് നിർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ആ കണ്ണ് വലിച്ച് അമ്മായിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവ ജ്വലിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വർണക്കവിളുകളിൽ ചുവപ്പ് രാശി പടർന്നിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ പിന്നെ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയില്ല. കട്ടിയുള്ള നിശബ്ദതയോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. എന്റെ പാത്രം എടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്ന അമ്മായിക്ക് പിന്നാലെ ഞാനും നടന്നു. പ്ലേറ്റ് കഴുകുന്നതിന് ഇടയിലൂടെ കയ്യിട്ട് അമ്മായിയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഞാൻ കൈ കഴുകി.
അമ്മായി മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ രണ്ടാളുടെയും പ്ലേറ്റ് കഴുകി വെച്ചു. കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യം അല്ലാതെ ഒരു വികാരവും ഞാൻ കണ്ടില്ല. ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യാൻ സ്വിച്ചിൽ വെച്ച അമ്മായിയുടെ കൈ ഞാൻ കടന്നു പിടിച്ചു.
ഡപ്പെ!!..
എന്റെ കണ്ണും മുഖവും ഒന്നുചേർത്ത് മറു കൈ കൊണ്ട് വീശി. ഞാൻ തടുത്തില്ല. ആ അടിയുടെ നീറ്റലിലും ഞാൻ പിടിച്ച കൈ വിടാതെ തന്നെ അമ്മായിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു തിളങ്ങുന്നു. ഒലിച്ചിറങ്ങാൻ വെമ്പുന്ന കണ്ണുനീർ തുള്ളികളെ ആ കട്ടിയുള്ള പീലികൾ തടുത്തു നിർത്തി.
അമ്മായിയുടെ നോട്ടം എന്റെ ഇരുകണ്ണുകളിലേക്കും എന്റെ ചുണ്ടിലേക്കും പാറി വീണു കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ തല മുന്നോട്ടായ്ച്ച് ആ ചുണ്ടുകളെ വായിലേക്ക് കോരി എടുത്തു. എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇരു കൈകളും കൊണ്ട് ശക്തിയായി തള്ളി എന്നെ ദൂരേക്ക് മാറ്റി. ഞാൻ പിടിച്ച കൈ വിട്ടു.
അമ്മായി ഇരു കൈകൾകൊണ്ടും അണപൊട്ടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ അടിച്ചു. ഇപ്പോഴും ഞാൻ തടുത്തില്ല.. അമ്മായി അകത്തേക്ക് ഓടി. മുറിയടച്ച് കുറ്റിയിടുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. മൈര്! മൈര്! മൈര്!
എനിക്ക് വല്ലാതെ ആയി. ഞാൻ വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് നിന്ന് കാതോർത്തു. പാവം കരയുകയാണ്. ഞാൻ വാഷ്റൂമിൽ പോയി മുഖം കഴുകി. എന്റെ ഇരുകവിളുകളിലും ചുവപ്പ് പടർന്നിരിക്കുന്നു. അമ്മായി ഇനിയും തുറന്നിട്ടില്ല. അമ്മായിയെ വിളിച്ചു. അനക്കമില്ല. പതിഞ്ഞ കരച്ചില് കേൾകാം.