“വേണ്ട..”
ശ്വാസം മുട്ടിയ പോലെയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ അമ്മായി എന്നെ തടഞ്ഞു. പയ്യെ എന്നെ തള്ളിമാറ്റി. സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന പോലെ ഒന്ന് വിറച്ചു. ഞാൻ പിന്നോട്ട് മാറി, എന്റെ കൈകൾ ഞെരിപിരി കൊണ്ടു.
തന്നത് എന്നിൽ നിന്ന് തിരിച്ചെടുത്തപ്പോൾ മാത്രമാണ് അപരാധത്തിന്റെ ഭാരം എന്റെ ചുമലിൽ വന്ന് പതിച്ചത്. അഴിച്ചെറിഞ്ഞ മാക്സി എടുത്ത് മുലകൾ മറച്ച് അമ്മായി കാൾ അറ്റന്റ് ചെയ്തു. അതിലേക്ക് ഒരു ശബ്ദം പോലും വീണില്ല. എന്റെ ഹൃദയം തൊണ്ടയിൽ നിന്നു മിടിച്ചു.
“ഇല്ല”എന്ന് മന്ത്രിച്ച് അമ്മായി കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. നിശബ്ദയായി, കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. നഗ്നമായ പാദങ്ങൾ തണുത്ത തറയിൽ പതിഞ്ഞു. ഉലഞ്ഞ മുടിയുമായി, വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുമായി, തന്റെ ശരീരം തിരുത്താൻ പോലും ശ്രമിക്കാതെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അമ്മായിയുടെ പിന്നിൽ വാതിൽ ചാരിയടഞ്ഞു.
“എന്താ ഞാൻ ഇപ്പോ ചെയ്തത്!”
ഭയവും ലജ്ജയും പാപബോധവും ചേർന്ന ഒരു നിർവികാരതയോടെ ചുമരിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഞാൻ ഇരുന്നു.
അടുത്ത മുറിയിൽ മൊബൈൽ വീണ്ടും കരഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടു.