“ഇങ്ങിനൊന്നും വേണ്ട”
“പിന്നെ?”
“വേണ്ടെടാ”
“വേണം”
“ഒന്ന് ചുമ്മാതിരി, ഇതൊക്കെ തെറ്റാ”
“കോപ്പ്, നിനക്കെന്നെ ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ അത് പറ”
“ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ശ്യാമേ? നമ്മുടെ അവസ്ഥ നീ ഒന്ന് ഓർത്തു നോക്ക്, ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല”
“ഓ പിന്നെ”
“ഒരു പിന്നേയുമല്ല, ഞാനിനി നിന്നോടില്ല ഇതു പോലൊന്നിനും”
“ഉറപ്പാണോ?”
“നീ പിണങ്ങല്ലേ? എനിക്ക് പേടിയായിട്ടല്ലേ?”
“ശരി, ഞാൻ പോകുവാ”
“നീ പിണങ്ങിയല്ലല്ലോ പോകുന്നത് അല്ലേ”
ഞാൻ അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അപ്പോളാണ് അവൾ കുനിഞ്ഞ് ഊരിയിട്ട പാന്റീസ് എടുക്കാൻ നോക്കിയത്. പെട്ടെന്ന് ഞാനത് കൈക്കലാക്കി.
“ഇത് എന്റെ കൈയ്യിലിരിക്കട്ടെ”
“പോടാ അതിങ്ങ് താ”
“ഇല്ല എനിക്ക് വേണം”
അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ മുണ്ടിന്റെ മടക്കിക്കുത്തിനുള്ളിലേയ്ക്ക് അത് നിക്ഷേപിച്ചു.
“അയ്യോ അതിങ്ങ് താ”
“നാളെ തരാം”
“എന്റെ ശ്യാമേ തരുന്നുണ്ടോ?”
“പോടീ പിന്നെത്തരാമെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ”
കൈകുത്തി നിരങ്ങി റബ്ബർ പുരയുടെ വാതിൽക്കൽ പോയി പരിസരം വീക്ഷിച്ചിട്ട് ആരുമില്ലെന്ന് കണ്ട് തൊണ്ട് ( ഇടവഴി, രണ്ട് പറമ്പുകളെ തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്ന കാന ) ചാടികടന്ന് വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി.
പിന്നീട് ആ പാന്റീസ് ഞാൻ വിശദമയി പരിശോദിച്ചു. ഒന്ന് രണ്ട് ചെറിയ ചുരുൾ രോമങ്ങളും അതിൽ നിന്നും കിട്ടി. അവളുടെ യോനിയെ തഴുകി കിടന്ന ആ ഭാഗമെല്ലാം വായിലാക്കി ഞാൻ ചപ്പി വലിച്ച് വാണമടിച്ചു. നോ ഹാൻഡ് ആൻഡ് മാത്തമാറ്റിക്സ്!
അവസാനം സാമാനത്തിനകത്ത് ശൂന്യതയും, വേദനയും ആയപ്പോൾ നിർത്തി.
ഇനി അവൾ അതിനായി കേഴുന്നതും, പിന്നാലേ നടക്കുന്നതും, അതിനെപ്പറ്റി ഞാൻ പറയുമ്പോൾ അവൾക്കുണ്ടാകുന്ന നാണവും വിഷമവും ആയിരുന്നു എന്റെ മനസു നിറയെ. മറ്റൊരെണ്ണം നൽകാതെ ഇത് കൊടുക്കരുതെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. പാവത്തിന് എത്ര ഷഡ്ഡി ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നുള്ളതൊന്നും എന്റെ ചിന്തയിലേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പിറ്റേന്ന് പരീക്ഷയ്ക്ക് പോകുന്ന അവസരത്തിൽ ഞാൻ ആ വീടിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു പ്രദക്ഷിണം നടത്തി. എന്നെ കണ്ടതേ അവൾ അതിലേയും ഇതിലേയും എന്നെ സമീപിക്കാനായി പാസ് ചെയ്തു തുടങ്ങി. ചേച്ചി കോളേജിൽ പോയിരുന്നു. ആശ പരീക്ഷയ്ക്ക് പോകാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു.
“എടാ അതെന്തിയേ?”
“ഞാൻ തിന്നു”
“എന്നെ വട്ടുപിടിപ്പിക്കാതെ അത് കൊണ്ടുവന്ന് താ, ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ..?”
“എടീ ഞാനത് വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയിട്ടൊന്നുമില്ല, പുകപ്പുരയിൽ വച്ചിരിക്കുകയാ”
“ങേ ആ കരിപിടിച്ചിടത്തോ?”
“കരിയൊന്നുമില്ല, സൂക്ഷിച്ചാ വച്ചിരിക്കുന്നേ”
“ഇപ്പോൾ പോയി എടുത്തോണ്ട് വാ, ആശയിപ്പോൾ പോകും, അന്നേരം”
“എനിക്ക് എക്സാമിന് പോകണം”
“എടാ എടുത്ത് തന്നിട്ട് പോ”
“അങ്ങിനെ ചുമ്മാ തരില്ല” ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ?”
“നീയിപ്പോൾ ഇട്ടിരിക്കുന്നത് ഊരി തന്നാൽ അത് തരാം”
“അയ്യോ പോടാ”
“എന്നാ വേണ്ട”
ഞാൻ എക്സാമിന് പോയി.
വൈകിട്ട് ആശ വരുന്നതിന് മുന്നേ ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നു. ആശ എനിക്ക് പിന്നാലേ വരുന്നുണ്ട് എന്നതും എനിക്കറിയാമയിരുന്നു. എന്നാൽ ആശയും ഗായത്രിയും ക്വസ്റ്റ്യൻ പേപ്പർ പരിശോദനയും ഒക്കെയായി ഗായത്രിയുടെ വീട്ടിൽ കയറും എന്നത് ഞാൻ തലേദിവസം മനസിലാക്കിയിരുന്നു. കുറച്ച് സമയം കിട്ടും അർച്ചനയെ ‘പീഡിപ്പിക്കാൻ’.
“നീയത് എവിടെയാ വച്ചിരിക്കുന്നത്. കളിക്കല്ലേ ശ്യാമേ?”
“ങേ എന്താ?”
“ഞാൻ പുകപ്പുരയിൽ പോയി നോക്കി. അവിടൊന്നുമില്ല.”
“പിന്നെ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ കാണാവുന്നതു പോലല്ലേ ഞാൻ വയ്ക്കുന്നത്?”
സത്യത്തിൽ അവിടൊരു മരുതുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ ജന്നലിലൂടെ നോക്കിയാൽ ദൂരെ ഈ മരുത് കാണാം. പല ദിവസങ്ങളിലും ഈ മരുതിന്റെ മുകളിൽ ഒരു മൂങ്ങാ വന്നിരുന്ന് കരയും.
തേനീച്ചയെ നോക്കി മരമെല്ലാം കയറി നടക്കുന്നതിനാൽ എനിക്ക് ആ മരുതിന്റെ പൊത്തുകളും, പോടുകളും നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അതിനുള്ളിലാണ് ഞാൻ വച്ചിരുന്നത്. കുറെ കരിയിലകളിൽ പൊതിഞ്ഞ്. എനിക്ക് കയറാൻ പറ്റുന്ന മരമായതിനാലാണ് അത് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.