പെണ്ണ് കാമാർത്ഥയായി തീർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു, ഒപ്പം ഞാനും.
ഗ്യാസ് ഞാൻ ഓഫ് ചെയ്തു.
വേണ്ട വേണ്ട എന്ന് അവൾ പറയുന്നതൊന്നും ഞാൻ കേട്ടില്ല.
അവളെ തള്ളി വലിച്ച് സ്റ്റോറൂമിലാക്കി
“ആരെങ്കില്ലും വരും”
“ആരുവന്നാലും മുമ്പിലിരിക്കുന്ന ആ കിളവനോട് എന്തെങ്കിലും പറയും, അതിനാൽ നമ്മുക്ക് മനസിലാകും, ബാ”
അവൾ ബലം പിടിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അപ്പോഴേയ്ക്കും കൈ താഴേയ്ക് താഴ്ത്തി അവളുടെ മിഡിയുടേയും പെറ്റിക്കോട്ടിന്റേയും അടിയിലൂടെ കൈ ഇട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
“വേണ്ടെടാ”
“ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കട്ടെ”
“വേണ്ട”
“പ്ലീസ്”
കൂടുതൽ പറയാൻ അവസരം കൊടുക്കാതെ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി ഞാൻ ഷഡ്ഡിക്കകത്തേയ്ക്ക് കൈകൾ കടത്തി.
രോമരാജികളുടെ മധ്യം നനഞ്ഞൊഴുകുന്നു!
അതിലെ ചൂണ്ടുവിരൽ ചലിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവൾ ചുണ്ടുകൾ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല.
പതിയെ പതിയെ കന്തിലെ ചലനം അവസാനിപ്പിച്ച് എന്റെ നടുവിരൽ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കടത്തി.
“വേണ്ട”
“മിണ്ടാതെ – വേണം”
“യ്യോ – ഹാരെങ്കിലും … വന്നാൽ”
“പോ..”
പിന്നെ അധികം സംസാരത്തിന്റെ സ്വരം ഒന്നും കേട്ടില്ല. അടിയിൽ വിരൽ കയറി ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അവളുടെ ആ ഉൾഭാഗം മുഴുവനം നനഞ്ഞു കുതിർന്നു. എന്റെ വിരൽ നല്ല ലൂസായി കയറി ഇറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പാന്റീസ് ഇതിനിടയിൽ താഴേയ്ക്ക് താഴ്ത്തി വച്ചിരുന്നു. ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും ടോപ്പിന് മുകളിലൂടെ അവളുടെ മുലക്കണ്ണ് പതിയെ ചപ്പിക്കൊണ്ട് എന്റെ വിരൽ പ്രയോഗം തുടർന്നു.
അവളുടെ ശരീരം നന്നായി ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു. സ്ത്രീയുടെ അവർണ്ണനീയമായ ഗന്ധം.
“എടാ”
“ഉം”
“മ.. തി..യെ..ടാ..” ആ ‘മതിയെടായ്ക്ക്’ ഒട്ടും ശക്തിയില്ലായിരുന്നു. അവൾ എന്നോട് ചേർന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ താളത്തിനനുസരിച്ച് ഇളകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
എന്റെ നടുവിരലിന്റെ കടയ്ക്കൽ വരെ അവളുടെ നനവ് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ചിന്നക്കൊളന്തേ.. അധികം സമയമൊന്നും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.
പെട്ടെന്നു തന്നെ അവളുടെ കിതപ്പുയർന്നു
ഹ സ് സ് സ് എന്നൊരു ശബ്ദം കേൾപ്പിച്ച് അവൾ നിന്നുകൊണ്ട് തുട അടുപ്പിച്ചു.
അവൾക്ക് പോയി എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. അവൾ ഷഡ്ഡി വലിച്ചു കയറ്റി, ഞാൻ അവളെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് പോകാൻ സമ്മതിക്കാതെ പിടിച്ചു നിർത്തി. കിതപ്പടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് പാല് വന്നോ”
“ഒന്ന് … മിണ്ടാതെ പോടാ..”
“അല്ല നിങ്ങൾക്ക് വരില്ലേ?”
“എന്ത്?”
“പാല്?”
“പാലല്ല തൈര്, നിനക്കൊന്ന് പോയി തരാമോ?”
“ഇപ്പ പോകുന്നില്ല”
“ശ്യാമേ ആര്യചേച്ചി വരാറായി, കടവരെ പോയതാ”
“അപ്പോ പേടിക്കാനില്ല”
“നമ്മളെ തമ്മിൽ ഒന്നിച്ച് കാണേണ്ട”
“കണ്ടാലെന്നാ?”
“എന്റെ ഈശ്വാരാ കുറച്ചെങ്കിലും ബുദ്ദിയുണ്ടായിരുന്നേൽ ഇതിനെ മന്ദബുദ്ദി എന്നെങ്കിലും വിളിക്കാർന്നു”
“പോടീ”
“പോടാ പോട്ടാ, എന്റെ പൊന്ന് ശ്യാമേ പോയിതാ”
“പോകാം, പക്ഷേ നിന്റെ ഷഡ്ഡി എനിക്ക് തരണം”
“ഒന്ന് പൊയ്ക്കേ, അതൊന്നും തരില്ല”
“എന്നാ ഞാൻ പോകുന്നുമില്ല”
“എടാ നിനക്കെന്തിനാ എന്റെ ഷഡ്ഡി?”
“ഉമ്മവയ്ക്കാൻ”
“പിന്നെ ഉമ്മവയ്ക്കാൻ, വേണേൽ എന്റെ മുഖത്ത് ഉമ്മവച്ചോ?”
“അത് പിന്നെ, ഇപ്പോൾ ഇത് താ”
“പോ തരില്ല”
ഈ സമയമെല്ലാം അവളുടെ രണ്ട് കൈകളും ഉരത്തിന്റെ ഭാഗത്തായി എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് കോർത്താണ് ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്റെ ഒപ്പം ആരോഗ്യമുള്ള അവൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ എന്നെ തട്ടിമാറ്റി കടന്നു പോകാമെന്നതിനാൽ ഞാനും നോക്കിയും കണ്ടുമാണ് നിൽക്കുന്നത്. ആ കാലത്ത് കവിതയും, അർച്ചനയും മാത്രമേ എന്റെ ശക്തിയെ വെല്ലുവിളിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. പൂപോലെ മൃദുലതയാർന്ന കവിതയ്ക്ക് എവിടുന്ന് ആ ആരോഗ്യം വന്നു എന്നത് ഇന്നും അത്ഭുതമാണ്.!! അർച്ചനയുമായി ഇത്രയും വലിയ പിടിവലി ആദ്യമാണ്.
“നിനക്ക് എന്താ നഷ്ടം അത് തന്നാൽ”
“തിരിച്ച് വാങ്ങാനൊക്കെ ഭയങ്കര പാടാ”
“അത് സാരമില്ല”
“പിന്നെ സാരമില്ല, അത് കൊണ്ടുപോയിട്ട് എന്നെ കളിയാക്കാനല്ലേ?”
“കളിയാക്കുകയൊന്നുമില്ല”
“നിനക്ക് നാണമില്ലേ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കാൻ?”