പോടാ…അവളുടെ മുഖം തുടുത്തു.. ചെറിയ ചിരി മിന്നിമാഞ്ഞു…
അവളോട് ചേർന്നുനിന്ന് ആരും കാണാതെ ആ ഇടുപ്പിലെ കൊഴുത്ത മടക്കിൽ ഞാൻ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. ഒരു ഷെല്ഫിന്റെ മറയിൽ….
രാജ്…എന്നെടാ…വിട്.. അവൾ കിതച്ചു.. അവൾ പക്ഷേ ഒച്ച വയ്ക്കില്ല എന്ന് എനിക്കു തോന്നി. വായ മൂടെടീ..ഞാൻ താഴ്ത്തിയുടുത്ത സാരിക്കു മുകളിൽ ആ മിനുസമുള്ള ഇത്തിരി തടിച്ച വയറിൽ തഴുകി. ആഴമുള്ള ആ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിൽ നടുവിരൽ ഇട്ടു തിരിച്ചു…
വേണ്ടെടാ…ഇപ്പോൾ വേണ്ടെടാ…അവൾ കേണു..പിന്നെ എപ്പോൾ? ഞാൻ ഒന്നുകൂടി ഞെരിച്ചു… പിന്നെ… അവൾ കിതച്ചു..പ്രോമിസ്? ഉം…അവൾ ആ കൈ എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ അമർത്തി….പിന്നെ കൈയിൽ അമർത്തി നുള്ളിയിട്ട് അവൾ ഒഴുകി മാറി.
രാജ് പിന്നിൽ നിന്നും ആരോ വിളിച്ചു. നോക്കിയപ്പോൾ ആഡ്ഢൃത്വമുള്ള ഭംഗിയുള്ള മുഖം… നമ്മുടെ ആതിഥേയ, മൈഥിലി. അണിഞ്ഞിരുന്ന മുക്കൂത്തി തിളങ്ങി..ആ മുഖത്തിന്റെ ശോഭയ്ക്ക് മാറ്റു കൂട്ടി. മൂർത്തിയെ തൊഴാൻ വരൂ…അവർ തിരിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവരിൽ ഇന്നെന്തു മാറ്റം ആണെന്നറിഞ്ഞത്. സാധാരണ ധരിക്കുന്ന ചുരീദാറിനു പകരം ഇന്ന് ട്രഡീഷണൽ മറാട്ടി സാരി. പിന്നിൽ തറ്റുപോലെ ഉടുത്തിരിക്കുന്നു. ആ തടിച്ച തുടകളുടെ നേരിയ ചുവപ്പ് …ഉള്ളിൽ പാവാട ഒന്നും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ആ കൊഴുത്ത പൃഷ്ഠങ്ങൾ തുളുമ്പുന്നതു കണ്ട് ശരിക്കും കമ്പിയടിച്ചു. ഒന്നു പണിപ്പെട്ട് ജീൻസിന്റെ മുൻഭാഗം ഞാൻ അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്തു.
ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ പൂജ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റിലും ചെറിയ തിരക്ക്. കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും… മൈഥിലി എന്റെ കരം കവർന്നു. മൃദുവായ… നേരിയ നനവുള്ള കൈപ്പത്തി. എന്നെയും കൊണ്ട് കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്നു. അവരുടെ പിന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭഗവാനെയും, പിന്നെ ആ ഭഗവതിയുടെ വീണക്കുടത്തിനെയും തൊഴുതു. പോകാമോ അവരുടെ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു. അവർ പിന്നെയും എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. ആ ചന്തിയിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു…ഇപ്പോഴല്ല… ശരി ശരി… ഞാനെങ്ങും പോകുന്നില്ല… കൈയുടെ പുറം ഭാഗം ആ കൊഴുത്തുരുണ്ട ചന്തിപ്പാതിയിൽ മെല്ലെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. വേണ്ട…നീ എന്റെ കൂടെ നില്ക്ക്…അവർ പറഞ്ഞു. കൈയിൽ പിന്നെയും ഇറുക്കിപ്പി ടിച്ചു.
ഒകെ…അവർ കൈകൾ കൂപ്പാൻ എന്നെ വിട്ടിട്ട് തിരിഞ്ഞു…എന്റെ കൈ വിരലുകൾ ആ ചന്തിക്കുടത്തിൽ മെല്ലെ അമർന്നു. ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ട്..ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.. മൈഥിലി തിരിഞ്ഞുനോക്കി മന്ദഹസിച്ചു. പിന്നേ പൂജയിൽ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. എന്റെ വിരലുകൾ ആ ചന്തിയിൽ മെല്ലെ അമർന്നു താങ്ങുന്നത് അവർ അറിയുന്നില്ലേ? മെല്ലെ ചുറ്റിലും നോക്കി..എല്ലാരുടെയും ശ്രദ്ധ പൂജയിൽ. ആ ചന്തിയിൽ മെല്ലെ ഒന്നുഴിഞ്ഞിട്ട് വിരലുകൾ പിൻവലിച്ചു. അവർ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടെന്നു കണ്ട് ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് തിരിഞ്ഞു.
പത്തു മിനിറ്റ് ആ കൊഴുത്ത നിതംബത്തിൽ ഉരുമ്മി ഞാൻ വേറെ ഏതോ ലോകത്തിൽ ആയിരുന്നു. പ്രായം മുപ്പതുകളിൽ ഉള്ള മൈഥിലി ഏറ്റവും ചെറുപ്പമുള്ള പാർട്ണർ ആയിരുന്നു. അതുവരെ ഓഫീസിൽ പണി ആവശ്യങ്ങൾക്കല്ലാതെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അധികം ഇടപഴകൾ ഇല്ലായിരുന്നു. രണ്ട് ചന്തിപ്പാതികളിലും ഇടയ്ക്ക് അമർന്ന എന്റെ കുണ്ണ തീർച്ചയായും ഇനിയും ഇടപഴകൂ കുട്ടാ എന്നെന്നോട് പറഞ്ഞു!
പൂജ കഴിഞ്ഞിട്ട് മുങ്ങാനുള്ള എന്റെ നീക്കം മാഡം തടഞ്ഞു. എനിക്ക് വേറെ ഒരിടം വരെ പോകണം. നീ ഇവിടെ നില്ക്ക്. മൈഥിലിയെ സഹായിക്ക്… തിരിച്ചു പോയിട്ട് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ… ശരിയാണ് മാഡം…കൂടെ ഇറങ്ങിയ വേണി എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി. ഞാൻ അവളെ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു. മാഡം കാണാതെ എന്റെ ചിറിക്ക് ഒരു കുത്തും തന്നിട്ട് അവളോടി.
ഞാൻ പിന്നെ ചായ, മധുരപലഹാരങ്ങൾ, പോഹ…ഇവയെല്ലാം വിളമ്പുക, കാലിപ്പാത്രങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ തിരികെ എത്തിക്കുക, ചില കിഴവന്മാരുടെ വാചകങ്ങൾ സഹിക്കുക..ഇത്യാദി കലാപരിപാടികളിൽ മുഴുകി. മൈഥിലിയെ അടുത്തു കിട്ടിയതും ഇല്ല. എന്നാലും ഇടയ്ക്ക് ഒന്നു മിന്നിമായുമ്പോൾ ആ ചിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ… പിന്നെ…. ആ താളത്തിൽ ചലിക്കുന്ന ചന്തികൾ…ഇടാക്കലാശ്വാസമായി. ഇതിനിടെ മിസ്റ്റർ ദേശ്പാണ്ഡെ പരിചയപ്പെട്ടു. കുറിയ വെളുത്ത മനുഷ്യൻ. കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി. മൈഥിലി പറയാറുണ്ട്….അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഞാൻ ചുമ്മാ ചിരിച്ചു.