അവളടുത്തെത്തി, വെള്ളപ്പാത്രം അയാൾക്ക് നീട്ടി. താൻ വെള്ളം ചോദിച്ചില്ലല്ലോ എന്നയാൾ ഓർത്തു.
“എന്തിനാ മോളേ,ഇപ്പോ വെള്ളവും കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് പോന്നത്… ?
ഞാനിപ്പോകുടിച്ച് വന്നതല്ലേയുള്ളൂ…?”
അയാൾ സ്നേഹത്തോടെ മരുമകളോട് ചോദിച്ചു.
“ സാരമില്ലച്ചാ… കഞ്ഞിവെള്ളമല്ലേ… ക്ഷീണത്തിന് നല്ലതാ…”
അത് പറയുമ്പോ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ടോന്ന് അയാൾ സംശയിച്ചു.
“അതിനെനിക്ക് ക്ഷീണമൊന്നുമില്ലെടീ…”
പതർച്ചയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു.
“അച്ചൻ നേരത്തേ വീട്ടിൽ പോയി വന്നപ്പോ എന്തോ തളർച്ചയുള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നി… അതാ ഞാൻ വെള്ളവുമിവന്നേ…”
അയാൾക്കുറപ്പായി, എല്ലാം ഇവൾ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പേടിയോടെ അയാൾ അവളെ നോക്കി.
“അമ്മ… അമ്മ തന്ന് വിട്ടതാണോ മോളേ…?”
അയാളുടെ ശബ്ദത്തിലുള്ള വിറയൽ അവൾ ശരിക്കറിഞ്ഞു.
“അല്ലച്ചാ… അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് ഞാനെടുത്തോണ്ട് പോന്നതാ… എനിക്ക് തോന്നി, അച്ചനിപ്പോ ദാഹം കാണുമെന്ന്….”
അത് പറഞ്ഞ് രജനി, നാവ് നീട്ടി ചുണ്ടൊന്ന് നക്കി.
ശിവരാമൻ തകർന്ന് പോയി. എല്ലാമറിഞ്ഞ് ചോദിക്കാൻ വന്നതാവും. ഇങ്ങോട്ട് പോരാൻ ഒരു കാരണമാണ് വെള്ളം..
അയാൾ ഇടം കണ്ണിട്ട് കുരുടാൻ കലക്കി വെച്ച പാത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി. താൻ നട്ട് വളർത്തിയ ഈ വാഴത്തോട്ടത്തിൽ കിടന്ന് താൻ പിടഞ്ഞ് മരിക്കുമെന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു.
“വെള്ളം കുടിക്കച്ചാ…”
രജനിയുടെ മധുരസ്വരം കേട്ട് അയാൾ തല പൊന്തിച്ച് നോക്കി.
അവളുടെ മുഖത്തിപ്പഴും നല്ല പുഞ്ചിരിയാണ്.
അയാൾ പാത്രത്തോടെ വെള്ളം വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി. പകുതിയോളം കുടിച്ചാണയാൾ പാത്രം താഴ്ത്തിയത്.
“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, അച്ചന് ദാഹമുണ്ടെന്ന്… “
ചുണ്ട് കടിച്ചു കൊണ്ടാണവൾ അത് പറഞ്ഞത്.
“ഞാനെന്തെങ്കിലും ചെയ്യണോ അച്ചാ..?’”
മുന്നിൽ നിന്നും പാവാട ഉയർത്തി അരക്കെട്ടിലേക്ക് കുത്തിക്കൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു.
ശിവരാമന് വീണ്ടും വെള്ളം കുടിക്കാൻ തോന്നിപ്പോയി.
അവളുടെ മുട്ട് വരെ നഗ്നമാണ്. വെളുത്ത കാലിൽ കെട്ടിയ ആ കറുത്ത ചരട് മാദകമായൊരു ഭാവമാണ് അവളുടെ കാലുകൾക്ക് നൽകിയത്.
അയാൾ ഒന്നും പറയാതിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ അൽപം മുൻപോട്ട് നടന്നു. മൂത്ത്കുലച്ച വാഴക്കുലയിൽ നിന്നും അടർത്തിമാറ്റിയ ഇണ്ണിത്തട്ടകൾ അവിടെ കൂട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. അതും അയാൾ വിൽക്കാറുണ്ട്.
രജനി, അവിടെ കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് അത് നോക്കി.
ഇപ്പോഴാണ് ശിവരാമൻ ശരിക്കും തളർന്ന് പോയത്. തന്റെ തൊട്ടു മുന്നിൽ കുനിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന മരുമകളുടെ വ വിടർന്ന ചന്തിയിലേക്ക് അയാൾ കിതപ്പോടെ നോക്കി. അതിന്റെ മാദകഭംഗിയിൽ അയാൾ മയങ്ങി പോയി.
പാവട മുന്നിൽ കയറ്റിക്കുത്തിയ കാരണം, പിന്നിൽ വലിഞ്ഞ് മുറുകിക്കിടക്കുകയാണ്. കൊഴുത്ത ചന്തിയുടെ പകുതിയിലൂടെ മുറുകിക്കടക്കുന്ന പാന്റിയുടെ പാട് ശരിക്കും പുറത്തേക്ക് കാണാം. കുനിഞ്ഞ് നിന്നപ്പോ അതിന്റെ വിരിവും,തള്ളലും അയാളുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്കും അപ്പുറത്തായിരുന്നു.
അച്ചൻ കൊതി തീരെ കാണട്ടെ എന്ന മട്ടിൽ രജനി കുറച്ച് നേരം കൂടി അങ്ങിനെത്തന്നെ നിന്നു. പിന്നെ നേരെ നിന്ന് അച്ചനെ നോക്കി. അവൾ വിചാരിച്ചത് പോലെ അച്ചന്റെ മുഖം തുടുത്ത് വിയർത്തിരിന്നു.
“അച്ചാ..ഞാനെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാം അച്ചാ… അച്ചൻ പറ…”
കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് രജനി പറഞ്ഞു.
“ മോളേ… ഗോപു.. അവളെവിടെ… ?’’
വീടിന് നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ പതർച്ചയോടെ തിരക്കി.
“അവളവിടെക്കിടന്ന് ഉറക്കമാ അച്ചാ…”
“എന്നാ… മോള്… ആ ഇണ്ണിത്തട്ടയൊക്കെയൊന്ന് എണ്ണി,ആ ചാക്കിലേക്കിട്.. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാ അത് കൊണ്ടു പോവാൻ ആള് വരും…”
ശിവരാമനും അവളെ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞയക്കാൻ തോന്നിയില്ല.
“ഇതെന്തിനാ അച്ചാ… ഇതൊക്കെ വിൽക്കുമോ…?”
“പിന്നേ… ഇതൊക്കെ വാങ്ങാൻ ഇപ്പോ ആളുണ്ടെടീ മോളേ… “
ശിവരാമൻ ഒന്ന് ഫ്രീയായി. ഇവൾ കുഴപ്പമൊന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ വന്നതല്ല .
“ചെറുപ്പത്തിൽ ഇതിലെ തേനൊക്കെ കുടിച്ചിരുന്നു.. അന്നൊക്കെ ഇതിന് നല്ല മധുരമായിരുന്നു…”
അമ്മായച്ചനോട് ഒരു സുഹൃത്തിനെ പോലെയാണവൾ സംസാരിച്ചത്.