ഉള്ളിൽ ഊറിച്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് രാജഗുരു തട്ടി വിട്ടു..
“” ഇത് ഫലം ചെയ്യുമെന്ന് ഉറപ്പാണോ ഗുരൂ… ?””..
“” പിന്നല്ല… ഞാനല്ലേ പറയുന്നേ രാജൻ… “..
“അതിനിപ്പോ സ്ത്രീകളെ തൊടാത്ത ഒരു യോദ്ധാവിനെ എവിടെച്ചെന്ന് തപ്പും ഗുരൂ… നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ എല്ലാം പിഴകളല്ലേ… ?””..
“” അതിന് രാജൻ വിഷമിക്കണ്ട… ഇതിന് പരിഹാരം മനസിലായപ്പോ തന്നെ അടിയൻ ഒരാളെയും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്… ഇരു ചെവിയറിയാതെ അടിയനത് നടത്തിക്കോളാം…”…
രാജഗുരു ആഹ്ലാദത്തിമർപ്പിലായിരുന്നു.. നാളുകളായുള്ള ഗൂഢാലോചനക്ക് ഫലം കണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായി.. രാജഗുരുവിന്റെ ആത്മാർത്ഥതയിൽ രാജൻ കൃതാർത്ഥനായി..
“” എങ്ങിനെയാ രാജഗുരൂ ഇതിന്റെ പ്രൊസസിങ്… ഐ മീൻ.. എങ്ങിനെയാ അവന്റെ ശുക്ലം റാണിയുടെ അണ്ഡവുമായി കൂടിച്ചേർക്കുക…?”..
കുതൂഹല ചിത്തനായി രാജൻ ചോദിച്ചു..
“” അത് രാജൻ…റാണിയെ നോക്കി വാണമടിച്ച ഇവന്റെ ശുക്ലം ഒരു പാത്രത്തിലാക്കി അതിൽ ചില രഹസ്യക്കൂട്ടുകളൊക്കെ ചേർത്ത് റാണിയിൽ നിക്ഷേപിക്കും… സിമ്പിൾ…”..
“” ഇതെനിക്കത്ര സിമ്പിളായി തോന്നുന്നില്ല… പറ മൈരേ… അതെങ്ങിനെയാ നീ റാണിയുടെ പൂറ്റിൽ നിക്ഷേപിക്കുക…?””..
ഈ മണ്ടൻ ഇടക്ക് ബുദ്ധിയുള്ള ചോദ്യവും ചോദിക്കുമെന്ന് ഗുരു മനസിൽ കരുതി..
“” പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല രാജൻ.. റാണി ഒന്നും അറിയില്ല… ഞങ്ങളെ കാണുകയുമില്ല.. റാണി ചെറിയൊരു മയക്കത്തിലായിരിക്കും… അടിയൻ വായിച്ച് പഠിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ… “..
“” ഞങ്ങളോ… ?.. ആരാണീ ഞങ്ങൾ…?..””..
“” അത്… രാജൻ… അവനും, പിന്നെ ഞാനും…””..
“” ഉവ്വുവ്വേ… അതങ്ങ് പൂഞ്ഞാറ്റിൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞാ മതി…റാണിയുടെ പൂറ് കാണാനല്ലേ തായോളീ നീയിമ്മാതിരി ഉടായിപ്പുമായി വന്നത്… നിനക്ക് കഴുത്തിന് മീതെ തല വേണോ മൈരേ..?.. എങ്കി കട്ടയും പടവും മടക്കി തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ വിട്ടോ… “..
രാജാവ് കോപത്താൽ വിറച്ചു…
“” രാജൻ… അടിയൻ മനസിൽ പോലും ചിന്തിക്കാത്ത കാര്യം പറയരുത്… അടിയന്റെ തല അങ്ങയുടെ പാദാരവിന്ദങ്ങളിൽ സമർപ്പിക്കാൻ അടിയന് സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ… ഈ കൊട്ടാരത്തിന് ഒരനന്തരാവകാശി വേണമെന്നേ അടിയൻ കരുതിയുള്ളൂ…
റാണിയെ നൂൽബന്ധമില്ലാതെ അടിയൻ കാണും… പക്ഷേ അതെല്ലാം ഈ ചികിൽസയുടെ ഭാഗമാണ്… അടിയൻ വായിച്ച് പഠിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ…””..
ബാക്കി പറയാൻ രാജാവ് സമ്മതിച്ചില്ല…
“” അയാം സോറി ഗുരൂ, സോറി… ഞാനെന്തൊക്കെയോ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു… താങ്കളുടെ ആത്മാർത്ഥതയെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു… ഞാനെന്തൊരു പാപിയാണീശ്വരാ… ബൈദ ബൈ… നാം വിഷയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വേള തെന്നിമാറിയോ…ഗുരൂ… ഇനി ഒന്നും നോക്കണ്ട… എത്രയും പെട്ടെന്ന് നമുക്കത് നടത്താം…
അതിനൊരു ദിവസം നോക്കി പറഞ്ഞാലും മഹാ പണ്ഡിതാ… “..
രാജാവ് ഗദ്ഗദ കൺഠനായി…
“” അടിയൻ… അതൊരു പൗർണമി ദിവസം രാവിന്റെ രണ്ടാം യാമത്തിലാണ് ചെയ്യേണ്ടത്… ഭാഗ്യവശാൽ ഇന്നാ ദിവസമാണ്… രാജന് മറ്റ് പ്രയാസങ്ങളൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെ… “..
നിഷ്പ്രയാസം ഈ മണ്ടനെ പറ്റിച്ച സന്തോഷത്തോടെ രാജഗുരു മൊഴിഞ്ഞു.. തെക്കേതാ, വടക്കേതാ എന്നറിയാത്ത രാജഗുരു പൗർണമിയെ പറ്റിയും, രാവിന്റെ യാമങ്ങളെ പറ്റിയും വാചാലനായി..
“” എനിക്കെന്ത് പ്രയാസം ഗുരോ… ?.എല്ലാം അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചാൽ മതി…… എല്ലാറ്റിനും നാം ഒപ്പമുണ്ടാകും… “”..
“” പാടില്ല രാജൻ… അങ്ങീ കൊട്ടാരത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല… അങ്ങയുടെ കുടുംബ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഇന്ന് രാവെളുക്കുവോളം അങ്ങ് ഭജനയിരിക്കണം… അടിയൻ വായിച്ച് പഠിച്ച ഗ്രന്ഥത്തിൽ…. “..
“മതി മതി… താനൊരുപാടങ്ങ് വായിക്കണ്ട… എന്താന്ന് വെച്ചാ വെടിപ്പായിട്ടങ്ങ് ചെയ്യ്… ഇന്നേക്ക് പത്താം മാസം നമുക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ വേണം… അതൊരാൺകുഞ്ഞ് തന്നെ ആയ്ക്കോട്ടെ… “..