തുണ്ട് കഥകള് – ലിജോവർഗ്ഗീസ് ഫ്രം കോട്ടയം – 16
“എടാ വറീസേ… ആ വരുന്ന ചരക്കിനെ കണ്ടോ…?”
കോളജിന്റെ ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്ന് വരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ണ് കൊണ്ട് കാട്ടി സജിത്ത് പറഞ്ഞു!
“ആ തത്തപ്പച്ചേം കറപ്പൂടെയുള്ള ചുരിദാറോ…?
എന്താ അവക്ക്…?”
ഇതിനു മുന്പിലത്തെ പാര്ട്ട് കള് വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
ഞാൻ അവളിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ പറിക്കാതെ തിരക്കി!
“വ്വോ.. തന്നെ തന്നെ!
ടേയ് മൈരേ ഓളടിയാടാ തെണ്ടീ..!
ഫ്രഷാ! ഓടാന്തൊടങ്ങിയേയൊള്ളു!
നമ്മട വർക്കി കൊണ്ടോയടിച്ചു! വേറേ ഒന്നുരണ്ടു പേരൂടെയേ ഉപ്പുനോക്കീട്ടൊള്ളു!
ഒരു ചുരിദാറു വാങ്ങാനൊള്ള കാശു കൊടുത്താ അവൾ ഓകെയാ!”
അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
“പേര് ലതിക!
ബികോം സെക്കന്റീയറാ….”
ആ പെൺകുട്ടി ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലൂടെ കടന്ന് പോയി!
അവൾ ഈ ലോകത്തൂടെ ഒന്നുമല്ല നടക്കുന്നത്!
വലിയ എന്തോ ഗൌരവമേറിയ ആലോചനയിൽ ആണ് നടത്തം!
ആ പ്രായത്തിനും ആ മുഖത്തിനും ഒട്ടും ചേരാത്ത ഒരു മുഖഭാവം!
തത്തപ്പച്ച ചുരിദാറിന്റെ ബ്ളൌസ് പോലെ വരുന്ന മൂൻഭാഗം കറുപ്പിൽ അടുപ്പിച്ച് വെള്ളിപ്പൊട്ടുകൾ ഉള്ള ചുരിദാർ!
കറുത്ത പാന്റ്…
വീതിയില്ലാത്ത കറുത്ത ഷാൾ ഒരു തോളിലൂടെ താഴേയ്ക് കിടപ്പുണ്ട്!
വില കുറഞ്ഞത് എങ്കിലും നല്ല ഭംഗിയുള്ള ചുരിദാർ!
നന്നായി വെളുത്തത് അല്ലെങ്കിലും വെളുത്ത നിറം!
വലിയ വലുപ്പം ഒന്നുമില്ല എങ്കിലും ഒത്ത ശരീരം!
വലിയ മുലകളും അതിനൊത്ത ചന്തികളും!
ശരീരത്തിന് നല്ല ആകൃതിയുണ്ട്!
സെലിനിലും അൽപ്പം കൂടി പൊക്കവും വണ്ണവും ഒക്കെയുണ്ട്!
സാമാന്യം നീളമുള്ള മുടി നന്നായി മെടഞ്ഞ് ഭംഗിയാക്കി ഇട്ടിട്ടുണ്ട്…!
നീണ്ട മൂക്കോട് കൂടിയ നീണ്ട നല്ല ഐശര്യമുള്ള മുഖം!
മൂക്കിന്റെ പാലത്തിന് നടുവിലെ കുരുമുളക് പോലുള്ള ഒരു മറുകാണ് അവളുടെ പ്രധാന ആകർഷണം!
വലിയ അലങ്കാരങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല!
കറുത്ത ഒരു പൊട്ടും ഒരു ഫാൻസി മാലയും വളയും!
അവയോ ഏത് വേഷത്തിനും ധരിയ്കാവുന്ന ഇനം!
സാമ്പത്തികമായി വളരെ പിന്നോക്കമാണ് എന്നത് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ അറിയാം!
പക്ഷേ ഈ നാറി പറയുന്ന ആ ലക്ഷണങ്ങൾ ഒന്നും ഞാൻ ആ പെൺകുട്ടിയിൽ കണ്ടില്ല!
പെട്ടന്നാണ് ഞാൻ അത് ഓർത്തത്!
നാളെ റഷീദിന്റെ വീട്ടിൽ ആരുമില്ല!
മാമന്റെ മോടെ നിക്കാഹാ ഇന്ന് ഉച്ചയാകുമ്പോൾ അവർ എല്ലാവരും കൂടി പോകും എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞായിരുന്നു!
മറ്റന്നാൾ വൈകിട്ടേ തിരികെ വരൂ!
ഒത്താൽ ഊട്ടി!!!!
ഞാൻ എണീറ്റ് അവളുടെ പിന്നാലെ നടന്നു!
നല്ല താളാത്മകമായി ആ വലിയ ചന്തികൾ അവളുടെ നടത്തത്തിന് അനുസരിച്ച് ഇളകിയാടുന്നുണ്ട്!
പിന്നിൽ ആളനക്കം പോലെ തോന്നിയ അവൾ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി!
പിന്നാലെ നടന്നടുക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി!
വീണ്ടും നേരേ നോക്കി മുന്നോട്ട് നടന്നു.
ഇത്തവണ അവളുടെ നടത്തം വളരെ സാവധാനമായി!
ഞാൻ അവളുടെ ഒപ്പം എത്തി!
“ലതിക അല്ലേ?
നീയെന്തിനാടീ ബീകോമിനോ.?”
അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി!
“ലിജോച്ചായനെങ്ങനാ എന്നെ അറിയാവുന്നേ….?”
നല്ല തേനൂറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു!
വാദി പ്രതിയായി!
ഞാൻ വായ് പൊളിച്ചപടി നിന്നുപോയി!
“നിനക്കെങ്ങനാടീ എന്നെ അറിയാവുന്നേ…? എന്റെ പേരെങ്ങനാ നീയറിഞ്ഞേ….?”
ഹഹ…. വറീച്ചനെ അറിയാമ്വയ്യാത്ത ആരാ ഈ മാറീവാനിയോസിലൊള്ളത്…?
വെളിച്ചപ്പാടിനാരേം അറിയില്ലെങ്കിലും വെളിച്ചപ്പാടിനെ എല്ലാരുമറിയുവല്ലോ….!”
അവൾ ചിരിച്ചു!
ആ കുട്ടിത്തം നിറഞ്ഞ ചിരിയും ആ സംസാരവും ഒക്കെ കേട്ടപ്പോൾ വന്ന കാര്യം ചോദിയ്കാൻ തോന്നിയില്ല!
ആ നിറഞ്ഞ ചിരിയിലും ഒരു വിഷാദത്തിന്റെ ചെറിയ ലാഞ്ജന ഒളിഞ്ഞ് കിടക്കുന്നത് പോലെ എനിയ്ക് തോന്നി!
ഒരു കാരണവർ ഭരണോം നടത്തി ജോളിയായി തിരിച്ച് പോയേക്കാം എന്ന് ഞാനും കരുതി!
“നീ പഠിയ്കാനൊക്കെ എങ്ങനാടീ കൊച്ചേ!
മിടുക്കിയാന്നോ…?
ഞാൻ വീണ്ടും ചിരിച്ച് വിഷയം മാറ്റി!
എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് ഒന്ന് ഊരിപ്പോരണമല്ലോ!
“പീഡീസിയ്ക് ഫസ്റ്റ് ക്ളാസ്സുണ്ടായിരുന്നു!
ആ വൃത്തികെട്ടവന്റെ കൂടെയിരുന്നു എന്നെ കണ്ടപ്പഴേ ഞാങ്കരുതിയേയൊള്ളു ലിജോച്ചായൻ ഇപ്പവെന്റെ പൊറകേ വരുവെന്ന്…!