സവിത ചൂട് കാപ്പിയെടുത്ത് കാപ്പിഗ്ളാസ് നെഞ്ചിലിട്ട് ഉരുട്ടി ചൂട് പിടിച്ചു!
“നിനക്ക് ചൂടുപിടിയ്കാൻ ഇപ്പ വെള്ളന്തിളപ്പിക്കണോടീ?”
മാത്തുക്കുട്ടി ചോദിച്ചു!
“വേണ്ടിച്ചായാ സന്ധ്യകഴിഞ്ഞല്ലേയൊള്ളു ഇന്നത്രയ്കിളകില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു!
ഞാനിത്തിരി ഇരിക്കട്ടെ അതു ഗുളിക കഴിച്ച് കിടക്കുമ്പ മതി”
അടുപ്പിനടുത്തേയ്ക് നെഞ്ചിൽ ചൂട് കിട്ടുന്ന രീതിയിൽ കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്ന് മാത്തുക്കുട്ടിയോട് അത് പറഞ്ഞിട്ട് സവിത എന്റെ നേരേ തളർന്ന ഒരു ചിരിയോടെ തിരിഞ്ഞു:
“എന്റെ ചേച്ചീ ഇന്നൊത്തിരി കൊറവുള്ള ദെവസാ!
അല്ലേയിപ്പ ഇതൊന്നുവല്ല! ശാസങ്കിട്ടാതെ കെടന്നു മേലുകീഴു ചാടും!
ഗുളിക ഭയങ്കര കട്ടിയൊള്ളതാ! അതുകഴിച്ചാപ്പിന്നെ ഒന്നുവറിയില്ല ബോധങ്കെട്ടു കെടന്നൊറങ്ങിക്കോളും കെടന്നാപ്പിന്നെ നേരം വെളുത്തേ ഒണരത്തൊള്ളു!”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തിളങ്ങി!
എട്ട് മണിയോടെ സവിത അൽപ്പം ചൂടുകഞ്ഞിയും കുടിച്ച് ഗുളികയും കഴിച്ച് കിടന്നു!
ലൈറ്റ് കെടുത്തി പത്ത് മിനിട്ടുകൾ കഴിഞ്ഞില്ല ഹോട്ട് വാട്ടർ ബാഗിൽ ചൂടുവെള്ളം നിറച്ച് ചങ്കിൽ ചൂടും വച്ച് കിടന്ന അവളുടെ ശ്വാസഗതി താളാത്മകമായി ഉയർന്ന് കേട്ടു!
കറികൾ വെന്തു!
ഞാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഇരുവർക്കുമുള്ള ചോറ് വിളമ്പി!
ഊണ് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുമ്പോളും മാത്തുക്കുട്ടി എനിയ്ക് കൂട്ട് എന്ന വ്യാജേന എന്റെ മുലകളിലും നോക്കി മണത്ത് മണത്ത് നടപ്പുണ്ടായിരുന്നു!
അടുക്കള അടച്ച് ഞാൻ എന്റെ മുറിയുടെ നേരേ നടന്നു.
ഇശ്ചാഭംഗത്തോടെ മാത്തുക്കുട്ടി അവരുടെ മുറിയ്ക് നേരെയും!
“മാത്തുക്കുട്ടിയിങ്ങ് വന്നെ…”
എന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന ഞാൻ വിളിച്ചു!
എന്റെ സ്വരത്തിലെ മാറ്റത്തിൽ കാര്യം മനസ്സിലായ മാത്തുക്കുട്ടി എന്റെ മുന്നിലേയ്ക് ഒരു കുറ്റവാളിയെ പോലെ അടിവച്ചടിവച്ച് അടുത്തു!
“ഇതെത്രനാളായി ഈ കൃഷി തുടങ്ങീട്ട്?
ഇവിടേതു പെണ്ണുങ്ങളു വന്നാലും മാത്തുക്കുട്ടിയിങ്ങനാണോ?”
വളരെ പതിഞ്ഞത് എങ്കിലും നല്ല മൂർച്ചയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ഉള്ള എന്റെ ചോദ്യത്തിന് മാത്തുക്കുട്ടി എന്നെ അതി ദയനീയമായി നോക്കിയിട്ട് വീണ്ടും മുഖം കുനിച്ചു!
ഞാൻ മുന്നോട്ട് ചെന്ന് തിണ്ണയിലേയും അകത്തെയും ലൈറ്റ് കെടുത്തി!
ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ ആകെ വെളിച്ചം ഉള്ളത് എന്റെ മുറിയിൽ മാത്രമാണ്!
ഞാൻ മുറിയിലേയ്ക് കയറിക്കൊണ്ട് മാത്തുക്കുട്ടിയ്ക് നേരേ തിരിഞ്ഞ് വീണ്ടും മൂർച്ചയുള്ള സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“ഇങ്ങോട്ടുവാ!
ആ പാവമൊണരണ്ട!”
മാത്തുക്കുട്ടി മുറിയിൽ കയറിയതും ഞാൻ വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു!
ഞാൻ പറഞ്ഞു:
“ആദ്യമപ്പത്തന്നെ സവിതേ വിളിച്ചു പറയാനാ ഞാനോങ്ങിയേ!
പിന്നെക്കരുതി ഇച്ചായനിങ്ങു വന്നിട്ടുമതിയെന്ന്!”
“പറ്റിപ്പോയി റോസീ…. പൊറുക്കണം ഇനിയുണടാവില്ല! ദൈവത്തെയോർത്തിത് ആരോടുമ്പറയരുത്…!”
വിറച്ച് കൊണ്ട് മാത്തുക്കുട്ടി അതി ദയനീയമായി എന്റെ നേരേ കൈകൂപ്പി!
എനിയ്കാകെ പാവം തോന്നി!
ഇപ്പോൾ ശരി ഞാനാരോടും പറയില്ല മാത്തുക്കുട്ടി പൊക്കോ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മാത്തുക്കുട്ടി നല്ലജീവനും കൊണ്ട് ഓടിയ്കോളും!
ഗുളിക കഴിച്ച് ബോധമില്ലാതെ ഉറങ്ങുന്ന സവിത അല്ലാതെ ഈ വീട്ടിൽ മറ്റാരും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഞാൻ എന്തിനാണ് എന്റെ മുറിയിൽ വിളിച്ച് കയറ്റി കതക് അടച്ചത് എന്ന് ചിന്തിയ്കാനുള്ള ബുദ്ധിയും ബോധവുമൊന്നും ഈ പാവത്തിനില്ല!
ഞാൻ സ്വരം അൽപ്പം ശാന്തമാക്കി ആശ്വസിപ്പിയ്കും പോലെ മാത്തുക്കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞു:
“ആ പോട്ടെ! സാരവില്ല! മെലിഞ്ഞുണങ്ങി രോഗിയായ ഒരു ഭാര്യയല്ലേ നല്ല ആരോഗ്യമുള്ള മാത്തുക്കുട്ടിയ്ക്!
അപ്പ ദശയൊള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാ മാത്തുക്കുട്ടിയല്ല ആ സ്ഥാനത്താരായാലും ഒന്നൊളിഞ്ഞു നോക്കിപ്പോകും!”
മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ മുഖഭാവം ഭയത്തിൽ നിന്ന് ആശ്വാസത്തിലേയ്ക് മാറി!
“മാത്തൂട്ടിയവിടിരുന്നേ ചോതിക്കട്ടെ!”
ഞാൻ കട്ടിലിലേയ്ക് വിരൽചൂണ്ടി!
മാത്തുക്കുട്ടി മടിച്ച് മടിച്ച് ചെന്ന് കട്ടിലിൽ കാൽക്കൽ വശത്ത് ചന്തി വച്ചു!