ശാലിനിയോട് ചെന്ന് നാളെ കാലത്ത് ഞാൻ വെല്ലൂർക്ക് പോകുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അത് നല്ല കാര്യം എന്ന് പറഞ്ഞു!
പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് ആറുമണിയോടെ യാത്ര പുറപ്പെട്ട ഞങ്ങൾ വൈകിട്ട് അഞ്ചരയോടെ വെല്ലൂരെത്തി!
സഹയാത്രികനെ യാത്രയാക്കിയ ഞാൻ ലതിക താമസിയ്കുന്ന സ്ഥലത്തേയ്ക് ചെന്നു….
സെക്യൂരിറ്റിയ്ക് ലതികയോടൊപ്പം എന്നെ കണ്ട് മുൻപരിചയം ഉള്ളതിനാൽ ലതികയെ വിളിച്ച് വരുത്തേണ്ടി വന്നില്ല എനിയ്ക് അകത്തേയ്ക് പ്രവേശിയ്കാൻ…
ഞാൻ അടഞ്ഞ് കിടന്ന വാതിലിൽ മുട്ടി…
സെക്യൂരിറ്റി ആകും വിളിയ്കുന്നത് എന്തിനാവും എന്ന അങ്കലാപ്പോടെ വാതിൽ തുറന്ന ലതികയുടെ മുഖം മുന്നിൽ എന്നെ കണ്ടതും പൂനിലാവ് പോലെ വിടർന്നു…..!!!!
മുടി അഴിച്ച് പരത്തിയിട്ട് വന്ന് വാതിൽ തുറന്ന ലതിക ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:
“ഹാവൂ… നീയിങ്ങെത്തിയല്ലോ!
ഞാങ്കുളിക്കാനായി എണ്ണവെക്കാനൊരുങ്ങുവാരുന്നു.. വാ…”
അവൾ അഴിഞ്ഞ് കിടന്ന മുടി കെട്ടിവച്ച് കൊണ്ട് അകത്തേയ്ക് നടന്നു…
തംബുരു പോലെ തള്ളിനിന്ന ആകൃതിയൊത്ത ചന്തികൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കിടന്ന് ഓളം വെട്ടി….
എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ബാഗ് വാങ്ങി മേശയിൽ വച്ച അവൾ ഫ്ളാസ്കിൽ നിന്നും ചായ പകർന്ന് നൽകിയിട്ട് ചോദിച്ചു:
“അതെന്താടാ നീയിന്നുതന്നിങ്ങു പെട്ടന്നുപോന്നേ… എങ്ങനാ ട്രെയിനു പോന്നോ?”
“പപ്പേമമ്മീങ്കൂടോടിച്ചു വിട്ടതാ!
നീ തന്നെയൊള്ളെന്നുമ്പറഞ്ഞ്.. കാറിനാ കൂട്ടിനു നിന്റെ അയലോക്കങ്കാരു റെയിൽവേ സസ്റ്റേഷനീന്നൊരാളെ ഒപ്പിച്ചു തന്നു”
ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ലതിക ചിരിച്ചു:
“അതേതായാലുന്നന്നായി!
കാര്യന്നിന്നോടു പൊക്കോളാമ്പറഞ്ഞേലും എല്ലാരൂടൊറ്റയടിക്കു അങ്ങു പോയപ്പോ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത!
പകലൊന്നുഞ്ചെയ്യാനില്ലല്ലോ ചുമ്മാതിരുന്നിരുന്നു മടുത്തു!
ഇവിടാണേയിപ്പ മലയാളികളാരുവില്ല!
കുഞ്ഞുവാവേ കാണാത്തേന്റെ വെഷമവതു വേറെയും!”
ലതിക വന്ന് എന്നോടൊപ്പം ചേർന്ന് കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് എന്റെ തുടയിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു!
“വിസിറ്റിംഗ് ടൈം കഴിഞ്ഞല്ലോടാ!
സാരവില്ല കാലത്തുകാണാം!
ഇപ്പവാ പഴേ കുത്തുന്ന വേദനയൊന്നുവില്ലന്നാ അവമ്പറഞ്ഞേ!
ഓപ്പറേഷന്റെ ആ വേദന ഇടയ്ക് മരുന്നിന്റെ കട്ടി കുറയുമ്പ അത്രേയൊള്ളു!
നാളെത്തൊട്ടു ഫിസിയോതറാപ്പി തൊടങ്ങും…!”
“നീ കുളിക്കുന്നേ വേഗങ്കുളി…! എനിക്കൊന്നു പൊറത്തോട്ടു പോണം!
ഏതേലും ലോഡ്ജിന്റെ പേരു നോക്കീട്ടുവേണ്ടേ വീട്ടിലോട്ടു വിളിച്ചു താമസിക്കുന്ന സ്ഥലം പറയാൻ….!”
ഞാനിത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ലതികയുടെ തുടുത്ത മുഖം ഒന്നുകൂടി ഒന്ന് അരുണാഭമായി!
“ഓ… വേണ്ട! പിന്നെങ്ങാനുങ്കുളിക്കാം! നേരമ്പോകാനൊരു പണീമില്ലാഞ്ഞാ കുളിക്കാനൊരുങ്ങിയേ!
കാന്റീനി രാത്രിഭക്ഷണത്തിന്
എട്ടുമണിയാകണം!
ഞാനുമ്പോരാം പൊറത്തോട്ടു നമ്മക്കിന്നു പൊറത്തൂന്നു കഴിക്കാം!”
പറഞ്ഞിട്ട് ലതിക എണീറ്റ് തൊട്ടടുത്ത് കിടന്ന കട്ടിലിലേയ്ക് ഇരുന്നു.
“യാത്ര കഴിഞ്ഞതല്ലേ നീയെന്നാ ശകലം കെടന്നോ…!”
“വേണ്ടെടീ…! നീയന്നാ റെഡിയാക് ഇവിടെ വന്നിട്ടു പുറംലോകം കണ്ടില്ലല്ലോ നീ..!
നമുക്കു ചുമ്മാ ശകലം നടക്കാം.
എന്നിട്ട് കാപ്പി കുടിച്ചിട്ട് രാത്രിയ്കത്തേനുള്ളത് വാങ്ങിക്കൊണ്ടും പോരാം”
തീർത്ത് ഇടുങ്ങിയ ആ മുറിയിൽ വാതിൽ കതകിനോട് ചേർന്ന് ഒരു ചെറിയ മേശയും കസേരയും രണ്ട് വീതി കുറഞ്ഞ കട്ടിലുകളുമുണ്ട്!
കട്ടിലുകൾക്ക് നടുവിലൂടെ കഷ്ടിച്ച് ഒരാൾക്ക് നടന്ന് പോകുവാനുള്ള അകലത്തിലൂടെ അകത്തേയ്ക് കടന്നാൽ ചെറിയ ഒരു ഭിത്തിഅലമാരയും ബാത്ത് റൂമിലേയ്കുള്ള വാതിലും ആണ്..
വാതിലിന് നേരേ തലവച്ച് ബാത്ത്റൂമിന് അഭിമുഖമായി തലവച്ച് കിടന്ന എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ലതിക പെട്ടന്ന് ധരിച്ചിരുന്ന ചുരിദാറും പാന്റും ഊരിമാറ്റി..!
കറുത്ത ബ്രായും പിങ്ക് പാന്റീസുമായി നിന്ന അവൾ അലമാരയിലെ കൂടിൽ നിന്ന് ഒരു വെളുത്ത ലേസ് ബ്രാ വലിച്ച് എടുത്തിട്ട് കറുത്ത ബ്രാ ഊരിമാറ്റിയിട്ട് പകരം വെളുത്തത് ധരിച്ചു!
പിങ്ക് പാന്റീസ് ഊരിമാറ്റിയിട്ട് ബ്രായുടെ ജോഡിയായ വെള്ള പാന്റീസും…!