ചോദിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ.കഴപ്പു മൂത്ത സമയത്തു തുണീം കോണാനുമില്ലാതെ നിന്നെന്നു കരുതി നോര്മ്മലായി നിക്കുമ്പൊ നമ്മളവളുടെ ചമ്മലും നാണവും വകവെക്കണം.”
‘എടാ ഇപ്പൊ നിനക്കു സമാധാനമായൊ.ആ അപ്പൊ ലീന മോളെ എന്തായാലും കുറച്ചു ദിവസം കഴിയട്ടെ ഞങ്ങളു നിന്റെ വീട്ടിലു വന്നാലോചിക്കാം അതു വരെ നീ വീട്ടില് പറയണ്ട കേട്ടൊ”
ഊം എന്നു തലയാട്ടിക്കൊണ്ടവള് ലോനപ്പനെ ഒളികണ്ണിട്ടു സാകൂതം നോക്കി നിന്നു.
അന്നു രാത്രിയില് പിന്നെ ആരും ആരേയും കളിച്ചില്ല.ലോനപ്പനു ഒരു വിശ്രമം വേണമെന്നു സിസിലിക്കും വെല്ലേച്ചിക്കും തോന്നി.പിന്നതുമല്ല ഇന്നിപ്പൊ കല്ല്യാണത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പൊ അവന് മനസ്സിലോരോന്നോര്ത്തുസ്വപ്നങ്ങള് കാണുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കുമെന്നവര്ക്കു തോന്നി.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ ലോനപ്പന് കുളിച്ചൊരുങ്ങി എങ്ങോട്ടോ പോകാനിറങ്ങുമ്പോള് സിസിലി ചോദിച്ചു
‘ ലോനപ്പാ നീയിതെങ്ങട്ടാ ഇത്രേം ഒരുങ്ങിക്കെട്ടി പോകണതു.ലീനയുടെ വീട്ടിലേക്കാണൊ.എടാ പൊട്ടാ കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടു പോകാം നീ ക്ഷമിക്കെടാ.”
‘അതിനൊന്നുമല്ലേച്ചീ ഞാന് പോകുന്നതു വേറെ ഒരു സ്ഥലത്തേക്കാ”
‘എന്താടാ സ്ഥലത്തിനു പേരില്ലെ”
‘ഉണ്ടു അതു സസ്പെന്സാ വരുമ്പൊ അറിഞ്ഞാല് മതി.എന്റെ തെറ്റുകളൊക്കെ തിരുത്താന് പോവാ.”
‘ഡാ മൈരെ തെറ്റു തിരുത്താനാന്നു പറഞ്ഞു ധ്യാനം കൂടനൊന്നും പോയേക്കല്ലെ നീ കെട്ടിയാലും ഞങ്ങക്കും കൂടിയുള്ളതാ നിന്റെ കുണ്ണ കേട്ടോടാ അതു പറഞ്ഞേക്കാം .”
‘ഓഹ് അതിനൊന്നുമല്ലേച്ചീ പേടിക്കണ്ടാ”
എന്നാലും ഇവനിനി എന്തു തെറ്റാണു തിരുത്താനായി പോകുന്നതു എന്നോര്ത്തു കൊണ്ടു സിസിലി അകത്തേക്കു പോയി ലോനപ്പന് മുറ്റത്തിറങ്ങി ബൈക്കെടുത്തു ജംഗഷനിലേക്കു പോയി.അവന് പോകുന്നതും നോക്കി സിസിലിയും വെല്ലേച്ചിയും ഉമ്മറത്തു നിന്നു നോക്കിനിന്നു.ലോനപ്പന് വണ്ടി ജംഗ്ഷനില് വെച്ചിട്ടു ബസ്സില് കയറി പൊന്നാനിക്കു ടിക്കറ്റെടുത്തു.
കണ്ണില് വെച്ച ലെന്സിലൂടെ നോക്കി വാച്ചു ശരിയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഷമീര് കണ്ണു കഴച്ചപ്പോള് ലെന്സെടുത്തു മാറ്റി അടുത്തിരുന്ന ചായയെടുത്തു കുടിക്കാനായി എടുത്തപ്പോഴാണു പുറത്തെ കണ്ണാടിയിലൂടെ ഒരാള് തന്നെ നോക്കി നിക്കുന്നതു കണ്ടതു.
‘ങ്ങേ ലോനപ്പേട്ടനല്ലെ അതു.”
അവന് പെട്ടന്നു പുറത്തിറങ്ങി
‘ലോനപ്പെട്ടാ ഇങ്ങളെന്താ ഇവിടെ.”
മുഖത്തൊരു ചെറിയ ചമ്മലും വിഷമവും കൊണ്ടു പെട്ടന്നൊരു ഉത്തരം പറയാനവനു കഴിഞ്ഞില്ല
‘അ അതേടാ ഞാന് നിന്നെയൊന്നു കാണാന് വേണ്ടി വന്നതാ”
‘ആണൊ ന്നെങ്കി വാ നമുക്കോരോ ചായ കുടിക്കാം”
ചായക്കു ഓര്ഡെറു കൊടുത്തിട്ടു മേശക്കിരുവശത്തുമിരുന്നപ്പൊ ലോനപ്പന് ചോദിച്ചു
‘എടാ നിനക്കു സുഖമാണൊ.പുതിയ ജോലിയൊക്കെ എങ്ങനുണ്ടു”
‘സുഖാണോന്നു ചോദിച്ചാ ആണു കൊഴപ്പില്ല അത്ര തന്നെ.ഇതിപ്പൊ പൊന്നാനി ആണെങ്കിലും മാപ്രാണത്താണെങ്കിലും കണ്ണിലു പുട്ടു കുറ്റീം വെച്ചോണ്ടു വാച്ചു നന്നാക്കലല്ലെ പണി.പിന്നെ ഒരു സമാധാനംഉള്ളതു എന്നും വീട്ടില് പോകാം ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്നുള്ളതാണു”
‘ഉമ്മാക്കൊക്കെ സുഖാണൊ”
‘ഊം കൊഴപ്പില്ലാ അല്ല ലോനപ്പേട്ടാ അവിടെ ചേച്ചിമാരൊക്കെ എന്തു പറയുന്നു.എല്ലാര്ക്കും സുഖം തന്നല്ലെ.”
‘എല്ലാരും സുഖായിട്ടിരിക്കുന്നെടാ”
അപ്പോഴേക്കും ചായയെത്തി
‘അല്ല ആരാടാ ഷമീറെ ഇതു”
‘ആ ഇതൊ ഇതെന്റെ പഴേ മൊതലാളിയാണു.ഇന്നെ കാണാന് വന്നതാ.”
പിന്നേം രണ്ടു പേരും കുറച്ചു നേരം കൂടി വിശേഷങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചിട്ടു ലോനപ്പന് പറഞ്ഞു
‘ന്നാടാ ഞാന് പോകട്ടെ .ദേ ഇതു ഉമ്മാക്കു വേണ്ടി മേടിച്ചതാ ഇതു കൊടുത്തേക്കു.അല്ലെടാ ഇനിപ്പൊ അങ്ങോട്ടേക്കു ബസ്സു എപ്പഴാന്നറിയൊ”
‘ബസ്സൊ ഇനീപ്പൊ അര മണിക്കൂറു കഴിഞ്ഞിട്ടു ആ പള്ളീന്റെ അവിടന്നു ഒരു ബസ്സുണ്ടു.”
‘ഊം ശരിയെടാ.”
ഷമീറിനേം കൊണ്ടു പോകാമെന്നു കരുതിയാ വന്നതു അവനെ വീട്ടില് കൊണ്ടു ചെന്നു ചേച്ചിമാരുടെ മുന്നില് നിറുത്തണം എന്നോക്കെ ചിന്തിച്ചാ വന്നതു.പക്ഷെ അവനിപ്പൊ വലിയൊരു കടയില് ജോലിക്കു നിക്കുകയാണു.ആ പ്രതീക്ഷയും അസ്തമിച്ചപ്പോള് വിഷമം കൊണ്ടു ലോനപ്പന് പള്ളിയുടെ മുന്നിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്നു. അര മണിക്കൂറു കഴിഞ്ഞു ബസ്സു വരാന് നേരത്തു പിന്നിലൊരനക്കം കേട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ലോനപ്പന് കണ്ടതു ഒരു ബാഗും പിടിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ടുനിക്കുന്ന ഷമീറിനെയാണു.ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണു ലോനപ്പനു കാര്യം പിടികിട്ടീയതു.ലോനപ്പന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു അവനും ചിരിച്ചു പിന്നെ രണ്ടു പേരും കൂടി ഒന്നിച്ചു ചിരിച്ചു.ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ലോനപ്പനു കാര്യം മനസ്സിലായി.അപ്പോഴേക്കും ബസ്സു വന്നു.ബസ്സിലെ സൈഡു സീറ്റിലിരുന്നു കൊണ്ടു തന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കറുത്ത ഏടുകളും മാഞ്ഞു പോകുന്നതു അവനറിഞ്ഞു.ഇനിയിപ്പൊ റോസിലി കൂടി വരണം ഇന്നിനി വൈകിട്ടു വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴേക്കും അവളു വന്നു കാണും.അവളുടെ ചാറു നീലിമയും കുഞ്ഞൂട്ടനും കൂടി ഊറ്റിയില്ലെങ്കില് ഇന്നു തന്നെ അവളെ കളിക്കണം ഇല്ലെങ്കില് നാളെയെങ്കിലും കളിക്കണം.അവളുടെ പൂറിലും കൂടി ഒന്നു മാമോദീസ മുങ്ങിയെങ്കിലെ പൂര്ത്തിയാവൂ.പെങ്ങമ്മാരുടെ പൂറ്റിലെ ലൊനപ്പന്റെ മാമോദീസ.ലോനപ്പന് ചുണ്ടില് വിരിഞ്ഞ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ പതിയെ ചിന്തകളില് നിന്നും പുറത്തെ കാറ്റടി കൊണ്ടുഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീണു.