മനീഷ് – വേഗം വാ ബ്രോ
അവര് അങ്ങനെ അവരുടെ കോട്ടജിന്റെ അടുത്ത് എത്തി.
വിനോദ് – എടാ മൈരേ, നീ ഇനിയെങ്കിലും പറഞ്ഞു തൊലയ്ക്കോ, എന്താ നീ ഉദ്ദേശിക്കുനതു എന്ന്.
മനീഷ് – എടാ അതെ, ദേവിക ചേച്ചിയുടെ കെട്ടിയോനും, മറ്റേവൻമാരും അവിടെ വെള്ളമടി ആണ്, കുറച്ചു സമയം എടുക്കും ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ
വിനോദ് – അതിനു
മനീഷ് – അളിയാ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഇരു ലഡ്ഡു പൊട്ടി
വിനോദ് – എന്ത് മൈരാണ് പറയണേ നീ
മനീഷ് – അതെ അളിയാ, നമ്മടെ രണ്ടു കോട്ടജിന്റെ അടുത്ത് ആരും ഇല്ല. ആരും ഇത് വഴി വരാനും സാധ്യേത ഇല്ല
വിനോദ് – അപ്പോ
മനീഷ് – ദേവിക ചേച്ചി ആണേൽ മോനെയും കൊണ്ട് കുളിക്കാൻ പോയേക്കാണ്
വിനോദ് – എന്താ മോൻ പറഞ്ഞു വരുന്നേ
മനീഷ് – എടാ പൊട്ടാ, ഭാഗ്യം ഉണ്ടേൽ നമക്ക് അവളുടെ കുളി സീൻ കാണാൻ പറ്റിയാലോ
വിനോദ് – പോടാ തെണ്ടി, അതൊക്കെ റിസ്ക് ആണ്, ആരേലും കണ്ട, നാറും. പണിയും പോകും
മനീഷ് – കുറച്ചു റിസ്ക് എടുത്താലും എങ്ങാലും ബിരിയാണി കിട്ടിയാലോ
വിനോദ് – പോടാ പന്നി, ഞാനില്ല
മനീഷ് – എടാ കുണ്ണേ, കുറച്ചു ധൈര്യം കാണിക്കു. നീ ഇവിടെ നോക്കിക്കേ ആരേലും ഉണ്ടോന്നു. ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞു പോലും ഇല്ല. ഇ വഴി കോട്ടജിലേക്കു ഉള്ളവർ അലാതെ ആരും വരുകയും ഇല്ല
വിനോദ് – എങ്ങാലും അവളുടെ കെട്ടിയോൻ വന്നാലോ. നല്ല ഇടി കിട്ടും മോനെ
മനീഷ് – പുള്ളി ഒന്നും ഇപ്പോ വരില്ല. നീ പേടിക്കാതെ. വന്നാൽ തന്നെ നമ്മളെ പുള്ളി കാണൊന്നും ഇല്ല
വിനോദ് – എടാ എന്നാലും
മനീഷ് – നീ പേടിക്കാതെ, ഇങ്ങു വാ മൈരേ
മനീഷ് വിനോദിന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ചു ഒച്ച ഇണ്ടാകാതെ, പതുക്കെ ദേവികയുടെ കോട്ടജിന്റെ സൈഡ് ഇലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. ദേവികയുടെയും അവരുടെയും കോട്ടയ്ജ് അടുത്തടുത്ത് ആണ്. ഇടയിൽ കുറച്ചു മരങ്ങളും തെങ്ങും ഒക്കെ ആണ്. അധികം വെളിച്ചം ഇല്ല.
മനീഷ് – അളിയാ, അവള് ബെഡ്റൂമിൽ ഇണ്ട്. ബെഡ്റൂം ലൈറ്റ് ഓൺ ആണ്
വിനോദ് – എടാ എനിക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ട്
മനീഷ് – നീ ഒന്ന് സമാധാനിക്കു. നീ ഒരു പണി ചെയ്യ്. ആരേലും ഇ വഴി വരുന്നുണ്ടോന്നു നോക്ക്. ഞാൻ വലതും നടുക്കോന്നു നോക്കട്ടെ.
വിനോദ് – എടാ സൂക്ഷിക്കണേ
മനീഷ് – നീ ആരേലും വരുണ്ടോന്നു നോക്ക്
വിനോദ്നെ അവിടെ നിർത്തി, മനീഷ് ശബ്ദം ഉണ്ടാകാതെ പമ്മി പമ്മി, ബെഡ്റൂമിന്റെ ജനലിന്റെ അടുത്ത് എത്തി. ജനലുകൾ എല്ലാം അടച്ചിട്ടിരുക്കുകയാണ്. കർട്ടൻ ഉം ഇട്ടു കവർ ചെയ്തത് കൊണ്ട് അകത്തു നടക്കുന്നത് കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ടാർന്നില്ല.
മനീഷ് അവിടെ മുഴുവൻ നോക്കി, അവസാനം അവനെ ഭാഗ്യം തുണച്ചു. അകത്തു ഫാൻ ഇട്ടിട്ടുളേത് കൊണ്ട് കർട്ടൻ കാറ്റെത്തു ഇടയ്ക് പറക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ പറക്കുമ്പോൾ കർട്ടൻ ന്റെ ഗ്ഗ്യാപ്പിലൂടെ ഇടയ്ക്ക് അകത്തു നടക്കുന്നത് കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്.
മനീഷ് ഹൃദയമിടിപോടെ ജനലിന്റെ അവിടെയ്ക്കു ചേർന്നിരുന്നു ആ ഗ്യാപ്പിലേക്കു കണ്ണ് ചേർത്ത് വച്ചു, ഫാനിന്റെ കാറ്റിൽ കർട്ടൻ പറക്കാൻ വേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു.
വിനോദ് – എന്തായി അളിയാ, വല്ല രക്ഷയുണ്ടോ
മനീഷ് – ശു, മിണ്ടല്ലെടാ ഭൂതമേ
അവസാനം കർട്ടന്റെ ഇടയിലെ നേർത്ത ഗ്യാപ്പിലൂടെ അവനു ബെഡ്റൂമിന്റെ അകം കാണാൻ പറ്റി. ദേവികയും മോനും ബെഡ്റൂമിൽ ഇണ്ട്, ദേവിക പൂളിൽ നിന്ന് കയറിയ വേഷത്തിൽ തന്നെയാണ്. മോനെ കുളിപ്പിക്കാൻ കൊണ്ട് പോവാണ് ബാത്റൂമിലേക്കു.
വിനോദ് – എന്താ നടുക്കുന്നെ അളിയാ
മനീഷ് – അവള് മോനെ കുളിപ്പിച്ചോണ്ടിരിക്കാന്
വിനോദ് – ബാത്റൂമിൽ ആണോ
മനീഷ് – അല്ല ബെഡിൽ ഇട്ടു ആരെങ്കിലും കുളിപ്പിക്കോ പൊട്ടാ.
വിനോദ് – ബാത്രൂം കാണാൻ പറ്റിണ്ടോ
മനീഷ് – ഇല്ല, ആരേലും വരുന്നുണ്ടോ
വിനോദ് – ഇല്ല