ഞാൻ: നമുക്ക് എവിടെ എങ്കിലും സംസധനമുള്ള സ്ഥലത്ത് പോകാട
സൂര്യ: ചാവി താ കാറ്റിൻ്റെ
ഞാൻ: കാറിൽ തന്നെ ഉണ്ട്
കിച്ചു: നമുക്ക് കുന്നിൽ പോകാം
അവിടെ ചെന്ന് കുറെ നേരത്തിനു ശേഷം ആണ് ഞാൻ സംസാരിച്ചത്. എൻ്റെ മൈൻഡ് ഒക്കെ റിലാക്സ് ആകാൻ വേണ്ടി ആകും അവന്മാർ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവരോട് പറഞ്ഞു. എന്നെ എന്ത് പറഞ്ഞു ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്ന് അവർക്കും അറിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ അന്ന് തീരുമാനിച്ചു അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കും എന്ന്.
ആറു മാസം കടന്നു പോയി. ഞങ്ങളുടെ പ്രേമം ആനി അവളുടെ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞു. അവർക്കും സന്തോഷം ആയിരുന്നു . അവളുടെ ഈ അസുഖം ഒക്കെ മാറും എന്ന് എന്നെ പോലെ അവരും കരുതി പക്ഷേ വിധി വേറെ ഒന്ന് ആയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ക്ലാസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഞാനും ആനിയും കിച്ചു ഹരിയും ഒക്കെ ആയി ഒന്ന് പുറത്തോട്ടു കറങ്ങാൻ ഒക്കെ പോകാൻ പ്ലാൻ ഇട്ടു. എനിക്ക് ആണേൽ കടൽ കാണാൻ ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു. എങ്ങോട്ട് എന്ന് ഇല്ലാതെ അവള് അങ്ങനെ നോക്കി നിക്കും അതു ആസ്വദിച്ച് ഞാനും അങ്ങ് നിക്കും. അങ്ങനെ ബീച്ചിൽ പോകാം എന്ന് ആയി. ബീച്ചിൽ പോയി കുറെ നേരം അങ്ങിനെ നിന്നപ്പൊ ആനി എൻ്റെ കൈയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു
ഞാൻ: എന്ത് പറ്റി ഡി
ആനി: വയർ വേദനിക്കുന്നു
ഞാൻ : വാ നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റൽ പോകാം. കിച്ചു സൂര്യ വന്നു എടുക്കട
കിച്ചു : എന്ത് പറ്റി
ഞാൻ: അവൾക്ക് വയ്യാ. ഹോസ്പിറ്റൽ പോകാം.
സൂര്യ: വാ കേറ്
ആനി: ഡാ സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല
ഞാൻ : ഒന്നും ഇല്ല നെ പേടിക്കാതെ ഇതാ ഇപ്പൊ എത്തും ആശുപത്രിയിൽ
അവളുടെ കൈയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. വിളിക്കാത്ത ദൈവങ്ങൾ ഇല്ല ഒന്നും വരുതല്ലേ എന്ന്. പക്ഷേ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആനി ബ്ലഡ് ശർദിച്ചു. അതു കണ്ടപ്പോ അവന്മാർക്കും ടെൻഷൻ ആയി. വണ്ടി എമർജൻസി ഇട്ടു നേരെ ഹോസ്പിറ്റൽ പോയി. ചെന്നു നേരെ സ്ട്രക്ചർ കിടത്തി അവർ അങ്ങ് കൊണ്ട് പോയി. എനിക്ക് ആണേൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ഒന്നും അറിയില്ല. സൂര്യ ആണേൽ ആനിയുടെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അവരും പെട്ടന്ന് വന്നു. കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു ഐസിയു നിന്ന് നഴ്സ് പുറത്ത് വന്നു.
സിസ്റ്റർ: ആനിയുടെ ആളുകൾ
(ഞങൾ എല്ലാവരും പോയി)
സിസ്റ്റർ: ഡോക്ടറെ ഒന്ന് കാണണം നിങ്ങൽ
ഞാനും അപ്പച്ചനും കൂടെ പോയി
ഡോക്ടർ: ഇരിക്കൂ
ഞാൻ: എന്താ ഡോക്ടർ
ഡോക്ടർ: നിങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്നത് തന്നെ ആണ്. ക്രിട്ടിക്കൽ ആണ് കാണാൻ ഉള്ളവർക്ക് കയറി കണ്ടോളൂ. പ്രാർത്ഥിക്കാം അതേ ഉള്ളൂ ഇനി. അവളുടെ മനസും താനും ആണ് അവൾടെ ശക്തി. അതാണ് ഇത്രേം നാൾ അവളെ ജീവിപ്പിച്ചത്.
പുറത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പൊ ഒരുമാതിരി മരവിച്ച അവസ്ഥ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ അപ്പച്ചൻ സ്ട്രോങ്ങ് ആയിരുന്നു.
അപ്പച്ചൻ: നീ എന്തിനാ ഉവ്വേ ഇങ്ങനെ. പോയി എൻ്റെ കൊച്ചിനെ കാണ്. എനിക്ക് കാണാൻ ഉള്ള ത്രാണി ഇല്ല.
ഞാൻ അകത്തോട്ടു കയറി ചെന്നപ്പോ കണ്ടത് കുറെ ട്യൂബ് ഒക്കെ ഇട്ടു കിടക്കണ എൻ്റെ ആനിയെ ആണ്. അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഇരുന്നു അവളുടെ കയിൽ പിടിച്ച് ഇരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ കണ്ണ് തുറന്നു. മരുന്നിൻ്റെ സെഡേഷൻ. കാരണം എന്ന് തോന്നുന്നു ഇടക്ക് ഇടക്ക് കണ്ണ് അടഞ്ഞു പോകുന്നു എന്ന് തോന്നി. അവളോട് എന്തോക്കെയോ എനിക്ക് പറയണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല ഞാൻ അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു. പക്ഷേ പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു ഒരു പിടച്ചിൽ. നേഴ്സ് ഡോക്ടർ ഒക്കെ വന്നു എന്നോട് പുറത്ത് ഇറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു.
പുറത്ത് ഇരങ്ങിയപ്പോ എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കസേരയിൽ ചെന്നു അങ്ങ് ഇരുന്നു. ഒന്ന് പൊട്ടി കരയണം എന്ന് ഉണ്ട് പക്ഷേ അതിനും എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല. എൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു അവന്മാരും ഇരുന്നു ഇടവും വലവും ആയി. ഞാൻ ഒന്ന് ആനിയുടെ വീട്ടുകാരെ നോക്കിയപ്പോ അപ്പച്ചൻ അങ്ങനെ നിക്കുവാ, അമ്മച്ചിയും പ്രീതയും കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു നിൽക്കുവാ അവിടെ. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ഡോക്ടർ പുറത്ത് വന്നു.