“ആ എന്നാ അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ.”
“സുഹറക് ഒന്നു ഫോൺ കൊടുക്കോ “.
അവൾ ചോദിച്ചു
“ആ ഞാൻ കൊടുക്കാം ”
അത് പറഞ്ഞു അയാൾ ഫോണുമായി സുഹറത്താന്റെ അടുത്തേക് പോയി.അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു.
“ഹലോ”
സുഹറത്ത ചോദിച്ചു.
“സുഹറ എല്ലാം ഓക്കേ ആണലോ ലെ ”
“മ്മ് ”
അവൾ ഒന്നു മൂളി.
“പിന്നെ ദേവേട്ടന് നിന്നെ ആ പണ്ടത്തെ മൊഞ്ചിൽ തന്നെ വേണം എന്ന ആഗ്രഹം. നീ ഒരു ഉപകാരം ചെയോ”.
“എന്താ”
സുഹറത്തചോദിച്ചു.
“നിനെക്ക് നിന്റെ കാലിലും കയ്യിലും എല്ലാം നല്ല മൈലാഞ്ചി ഇടാൻ പെറ്റുമോ. ദേവേട്ടന്, നിന്റെയാ മൈലാഞ്ചി കാലും കയ്യും ഒകായ ഇഷ്ട്ടം.”
വിലാസിനി ചോദിച്ചു.
“മ്മ് നോക്കട്ടെ ”
സുഹറത്ത മറുപടി പറഞ്ഞു..
“താങ്ക്സ് സുഹറ, പിന്നെ ഇന്നു നിന്റെ ആ എണ്ണയുടെ മണം ഹോ, ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു പോവുമ്പോൾ ഒരു ബോട്ടിൽ എനിക്കും വേണം. അല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങേരു ആ പേരും പറഞ്ഞു വീണ്ടും നാട്ടിലേക്കു തന്നെ തിരിച്ചു വരും,”
അത് പറഞ്ഞു വിലാസിനി ചിരിച്ചു,, സുഹറത്താക് വലിയ ചിരി ഒന്നും വന്നില്ല.
“എന്നാ ഞാൻ ഫോൺ വെക്കട്ടെ.”
സുഹറത്ത ചോദിച്ചു.
“മ്മ് ശെരി സുഹറ ഇനി വെയ്കീട് കാണാം.”
വിലാസിനി ഫോൺ കട്ട് ചെയിതു.
“എന്താ അവര് പറഞ്ഞത് ”
സുഹറത്ത സലീംകനോട് ചോദിച്ചു.
“ഇന്നു വൈകുനേരം അവര് ഇവിടെ വരും. ദേവനെ ഇവിടെ ഇറക്കിയിട്ടു എന്നെ കൂട്ടി വിലാസിനി അവരുടെ വീട്ടിൽ പോവും.”
“അപ്പൊ ഇങ്ങള് ഇന്നു പിന്നെ തിരിച്ചു വരില്ലേ.”
“അറിയില്ല”.
“മ്മ് ”
സുഹറന്റെ മുഖം വാടി.
“എന്താ സുഹറ നിനക്ക് ഒരു വലയിക പോലെ, നിനക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇത് ഇവിടെ വെച്ചു നിറുത്താം.”
“ഏയ് ഒന്നും ഇല്ല. എന്തായാലും ഇന്നു ഒരു ദിവസത്തെ കാര്യല്ലേ. സാരല്ല. ഇങ്ങള് ഇന്നാ പോയി കുളിച്ചു ഒരുങ്ങി വയോ. നല്ല വിയർപ് നാറുന്നുണ്ട്. ഇനി ആ വിലാസിനിക് അറപ്പു തോന്നേണ്ട.”
സുഹറത്ത അവിടെ നിന്നും പോയി. തോർത്തു മുണ്ട് എടുത്തു വന്നു.
“ഇന്നാ പോയി കുളിച്ചു വയോ അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കഴിക്കാൻ കഞ്ഞി വിളമ്പി വെക്കാം”
സുഹറത്ത തോർത്തു സലീംക്കക് ഇട്ടു കൊടുത്തു തിരികെ അടുക്കളയിൽ പോയി.
സലീംക്ക കുളിക്കാൻ തോർത്തുമെടുത്തു പുറത്ത് കുളി മുറിയിൽ പോയി.
അയാൾ നന്നായി തേച് ഉരച്ചു കുളിച്ചു. കടക്കലെ മയിരും രോമവും എല്ലാം വടിച്ചു കളഞ്ഞു വൃത്തി ആയി.. കുറച്ചു സമയം എടുത്താണ് അയാൾ കുളിച്ചു ഒരുങ്ങിയത്.
കുളി കഴിഞ്ഞു അയാൾ പുറത്ത് ഇറങ്ങി. മാനം വീണ്ടും ഇരുണ്ട് കൂടുന്നുണ്ട്, ഇന്നും കാലം തെറ്റിയ മഴ തകർത്തു പെയാനാണ് സാധ്യത.നട്ട വിത്തെല്ലാം ഒലി വെള്ളത്തിൽ ഒലിച്ചു പോവും.. ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ഇല്ലായിരുന്നങ്കിൽ തൊടിയിൽ പോയി മഴവെള്ളം ഒഴുക്കി വിടാനുള്ള ചാല് കിറായിരുന്നു.സലീംക്ക ഓരോന്നു ഓർത്തു കക്ഷം തോർത്തി കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തു വന്നു. അവിടെ സുഹറത്ത ഇരിപുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ എന്താ ഈ ചെയുന്നത്.”
അവിടെ ഇരുന്നു കാലിൽ മൈലാഞ്ചി ഇടുന്ന സുഹറനോട് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ ഉമ്മറത്തേക് കയറി ചെന്നു.
“ഇങ്ങള് കുറെ നേരായല്ലോ പോയിട്ടു. അകത്തു കഞ്ഞി വിളമ്പി വെച്ചിട്ടുണ്ട്, ചൂട് അറിയിട്ടു ഉണ്ടാവും, ചെന്നു കുടിച്ചേ,സഹലന്റെ കുറച്ചു മൈലാഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു,അത് ഒന്നു ഇടതാണ്. അയാൾക് എന്നെ മൈലാഞ്ചി ഇട്ടിട്ടു വേണെത്ര.”
സുഹറത്ത മറുപടി പറഞ്ഞു
.സലീംക്ക , സുഹറ അവളുടെ കാൽ വിരലുകളിൽ മൈലാഞ്ചി ഇടുന്നത് നോക്കി നിന്നു..തൊലിയിൽ കലരാതെ നഖത്തിന്റെ അറ്റം ചേർത്തു കലാപരമായി ആണ് അവൾ മൈലാഞ്ചി ഇടുന്നത്. .
എന്തൊരുമൊഞ്ചഎന്റെസുഹറന്റെകാൽ വിരലുകൾ കാണാൻ. എത്രകഷ്ടപാട്ആണെങ്കിലുംഞാൻ അവളെഒരുരാജകുമാരിയെപോല്ലെഅല്ലെനോക്കിയത്. ചെരുപ്പ്ഇടാതെവീടിനുപുറത്ത്ഇറക്കില്ല. വീട്ടിലെജോലിചെയ്യാനുംപാത്രംകഴുകി, അടിച്ചുവരാൻ ഒക്കെഒരാളെആക്കിയണ്അവളെസംരക്ഷിച്ചുപോന്നത്. ഇന്നുതാൻ കാത്ത്സൂക്ഷിച്ചഎന്റെസുഹറനെ ആ ദേവൻ പിച്ചിചീന്തും.സലീംക്കക്അറിയാംദേവന്സുഹറനൊട്ഉള്ളകാമസക്തിഎത്രത്തോളംഎന്ന്.
“ഇങ്ങള് എന്താ ഈ നോക്കുന്നത്.”