സുജയുടെ കഥ – 4 1

. ചെയ്യുന്നത് എന്ത് കാര്യമാണെങ്കിലും അതിൽ നൂറു ശതമാനം ആത്മാർത്ഥത പുലർത്തുക , അത് കേസിന്റെ കാര്യത്തിലും പെണ്ണ് വിഷയത്തിലും, ഇതാണ് നോബിളിന്റെ ഒരു നല്ല ഗുണം . ഇന്നത്തെ കാലത്തു വളരെ വിരളമായ ഒരു സ്വഭാവ ഗുണമാണത്. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനെ മതിയാവോളം ഉപയോഗിച്ചിട്ട്, കുറച്ചു പൈസയും കൈയിൽ വച്ച് കൊടുത്തിട്ടു, ഇനി വേണ്ടതെന്നാണെന്നു വച്ചാൽ നീ ചെയ്തോ എന്ന് പറഞ്ഞു , അയാൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ കൈയൊഴിമായിരുന്നു. നോബിൾ വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു. അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ലെന്നു മാത്രമല്ല , കേസിനെ കുറിച്ച് കൂലങ്കഷമായി ചിന്തിക്കാനും തുടങ്ങി . അങ്ങനെ ചൊവ്വാഴ്യ്ച്ച , ബാംഗ്ലൂർക്കു യാത്രാവാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. “ഇനി മാത്യുച്ചായൻ വരണമെന്നില്ല , അവിടുത്തെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം”, നോബിൾ പറഞ്ഞു. മാത്യു അത് തല കുലുക്കി സമ്മതിച്ചു . അയാൾക് തൽക്കാലത്തേക്കെങ്കിലും കളി മടുത്തിരുന്നു, പിന്നെ ലിസമ്മ ഘടകവും . രാത്രിയിലെ ട്രെയിൻ ബുക്ക് ചെയ്തു അവർ ബാംഗ്ലൂർക്കു യാത്രയായി.
ബുധനാഴ്ച ബാംഗ്ലൂരിൽ എത്തി, നല്ലൊരു ബിസിനസ് ഹോട്ടലിൽ മുറിയെടുത്തു. ഉച്ചയോടു കൂടി നോബിൾ സുജയുമൊത്തു സ്റ്റേഷനിൽ പോയി. സുജയോട് വരേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും, തന്റെ അനുജൻ ജയിലിൽ കിടക്കുമ്പോൾ , ആഡംബര ഹോട്ടലിൽ വെറുതെ ഇരുന്നു സമയം കൊല്ലാൻ അവളുടെ മനസ്സനുവദിച്ചില്ല. സ്റ്റേഷനിലെ വിടന്മാരുടെ നോട്ടം അവൾക്കൊരു പ്രശ്നമായി തോന്നിയതേയില്ല. സുജയെ കണ്ടതും ഇൻസ്‌പെക്ടർ പരിചയ ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു. അവളോട് ചേർന്ന് നിന്ന് അയാൾ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു . അവളുടെ ശരീരത്തിനറെ ഗന്ധം അയാളെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചു . കുണ്ണ , പാന്റ്സ് പൊത്തു വരുമെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. ഒന്ന് കൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട, ഇവളെ രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് വിട്ടു തന്നാൽ, അനുജനെ ഞാൻ പുട്ടു പോലെ ഇറക്കി തരാം എന്ന് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഒന്നും പറയാതെ സുജയുടെ അംഗലാവണ്യം നോക്കി വെള്ളമിറക്കി അയാൾ നിന്നു. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച കണ്ട സുജയെ അല്ല എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി . ഒന്ന് കൂടൊന്നു ഉരുണ്ടു സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാത്തെ അയാൾ ആലോചിച്ചു. നോബിളിന് ഇംഗ്ലീഷ് നന്നായി വഴങ്ങുമായിരുന്നു മാത്രമല്ല കന്നഡയും അത്യാവശ്യം അറിയാമായിരുന്നു. സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും പ്രോസിക്യൂട്ടറുടെ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടവർ കോടതിയിലേക്ക് നീങ്ങി.
പ്രോസിക്യൂട്ടർ ബെല്ലിയപ്പയെ ഫോൺ ചെയ്തു അയാൾ പറഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് അവർ നീങ്ങി . കുറച്ചൊന്നു കുറുകിയ, അത്യാവശ്യം താടിയുള്ള ഒരു ആഢ്യത്തമുള്ള മുഖത്തോടു കൊടിയ ആളായിരുന്നു ബെല്ലിയപ്പ . അയാൾ നടന്നു വന്നു നോബിളിന് കൈ
കൊടുത്തു ചിരിച്ചു . “Is this the same Noble Varghese , I guess . You remember me , saala ?” അയാൾ വെ ടി പൊട്ടുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു. ആദ്യമുണ്ടായ അമ്പരപ്പ് മാറിയപ്പോൾ , നോബിൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് , “Arae Sooraj Belliyappa , Its You, I Cant believe this , its you.” അയാൾ മതിമറന്നു അയാളെ ആശ്ലേഷിച്ചു. എത്ര നാളായി കണ്ടിട്ട്? കൂർഗിലെ നാളൊന്നും ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. ബെല്ലിയപ്പ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. രണ്ടു പേരും കൂർഗ് ലോ കോളേജിൽ സഹപാഠികളായിരുന്നു. ബെല്ലിയപ്പ ഒരു കൂർഗിയായിരുന്നു കഠിനാദ്ധ്വാനി , മിടുമിടുക്കനായ പ്രോസിക്യൂട്ടർ. ഇവിടെന്താ എന്ന ചോദ്യത്തിന്, നോബിൾ ചുരുക്കവാക്കിൽ കേസിനെ ക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു . വാ നമുക്ക് ഓഫീസിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കാം. അയാൾ അവരെയും കൊണ്ട് ഓഫീസിൽ പോയി.
നോബിൾ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിശദമാക്കി. കുറച്ചു സീരിയസ് കേസാണ്, ഞാൻ പറയാതെ നിനക്കറിയാമല്ലോ, കാര്യങ്ങൾ കേട്ടിട്ട് അയാള് നോബിളിനോട് പറഞ്ഞു. ഇതാരാ ? സുജയെ നോക്കിക്കൊണ്ടു ബെല്ലിയപ്പ ചോദിച്ചു. പ്രതിയുടെ പെങ്ങളാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ, അത് ശരി അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്റെ കൂടെ പൊന്നോ, എന്നായി അയാൾ. നോബിൾ, കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു ദിവസത്തെ രതിക്രീഡയെ കുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞില്ല, പകരം പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെ പെണ്ണാണെന്നും, സഹായിക്കാൻ വേറെയാരുമില്ലെന്നും, ഒരേ നാട്ടുകാരിയാണെന്നും മറ്റുമെല്ലാം പറഞ്ഞു. അതൊക്കെയിരിക്കട്ടെ, നമുക്ക് ഊണ് കഴിഞ്ഞിട്ട് സംസാരിക്കാം, ബെല്ലിയപ്പ പറഞ്ഞു. നല്ലൊരു ഹോട്ടലിൽ നിന്നും മൃഷ്ടാന ഭോജനവും കഴിഞ്ഞു, നോബിൾ താമസിക്കുന്ന ഹോട്ടൽ റൂമിൽ, ഓരോ ബിയറും പിടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവർ സുദീർഘമായി സംസാരിച്ചു. വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം കണ്ട പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കൾ സ്വതവേ കാണിക്കാറുള്ള ആവേശവും സ്നേഹവും ഗതകാല സുഖസ്‌മരണയോടെ അവരുടെ സംഭാഷണത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. സഹപാഠികളെ പറ്റിയും ടീച്ചർമാരെപ്പറ്റിയുമെല്ലാം സംസാരം നീണ്ടു. “അല്ല , നീ ശുഭയെ മറന്നോ? ശുഭ പൂർണ്ണയ്യ ” ബെല്ലിയപ്പ അര്ഥഗര്ഭത്തോടെ ചോദിച്ചു. എങ്ങനെ മറക്കാനാ, ആദ്യം ഡ്രൈവിംഗ് പഠിച്ച വണ്ടി ആരെങ്കിലും മറക്കുമോ? നോബിൾ തെല്ലൊരു അശ്ലീലച്ചുവയോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. അവളിപ്പോ എവിടെയാ ?, നോബിൾ ചോദിച്ചു. ആ, ആർക്കറിയാം. അവളുമായി മാത്രമല്ല ക്ലാസ്സിലെ പലരുമായുള്ള ബന്ധം പിന്നെ മുറിഞ്ഞു പോയി. ബെല്ലിയപ്പ തെല്ലൊരു ദുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഒരു വിഷയം കിട്ടിയത് പോലെ, പിന്നെ ശുഭ പൂർണ്ണയ്യയെ കുറിച്ചായി അവരുടെ ചർച്ച മുഴുവനും. അവരുടെ കന്നഡയും ഇംഗ്ലീഷും കലർന്ന സംസാരം, ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്റെ ആലസ്യത്തോടെ, ഈസി ചെയറിൽ നീണ്ടു നിവർന്നു, സുജ കേട്ട് കൊണ്ട് കിടന്നു.
ശുഭ പൂർണ്ണയ്യയുടെ കഥ പറയാതെ പോകാൻ കഴിയില്ല. ഏകദേശം പത്തിരുപതിനാല് വര്ഷം മുമ്പുള്ള കഥയാണ്. അന്ന്