കുറഞ്ഞ വെട്ടത്തിൽ തന്റെ ക്യാമറയുടെ കാര്യക്ഷമത അവൻ പരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും മഴ പതിയെ ചാറാൻ തുടങ്ങി. കാമറ നനയ്ക്കണ്ട എന്ന് കരുതി, നോബിൾ ഒഴിഞ്ഞു കിടന്ന ഒരു ക്ലാസ്സിന്റെ വരാന്തയിലോട്ടു ഒതുങ്ങി നിന്നു. പെട്ടെന്ന്, ക്ലാസ് മുറിയിൽ നിന്നാണെന്നു തോന്നുന്നു, ഒരു സീൽക്കാര സ്വരം കേട്ട് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആരോ അടക്കി പിടിച്ചു ചിരിക്കുന്ന പോലെ. ക്ലാസിനറെ വാതിൽ ചാരി ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്. ജനാലയും അങ്ങനെ തന്നെ. അവൻ പതുക്കെ സമീപത്തുള്ള ജനാല, പാതി തുറന്നു, അകത്തേയ്ക്കു ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. അകത്തു കണ്ട കാഴ്ച അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടി. ഒരു പെണ്ണ് ഒരു ബെഞ്ചിൽ മലർന്നു കിടക്കുന്നു, അവളുടെ പുറത്തു ഒരു ചെക്കൻ. അവളുടെ പാവാട, അരയോളം കയറ്റി വച്ചിരിക്കുന്നു. മുകളിലെ ടോപ്പും, ബ്രായും തെറുത്തു മുകളിലോട്ടു കയറ്റി വച്ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കപ്പളഞ്ഞ പോലുള്ള ചുവന്നു തുടുത്ത മുലകൾ, പയ്യൻ നാവും കൈയും കൊണ്ട് ആസ്വദിക്കുകയാണ്. അവളുടെ വിടർത്തി വച്ച കാലുകൾക്കിടയിലാണ് അവൻ കമഴ്ന്നു കിടക്കുന്നതു. രണ്ടു പേരുടെയും മുഖം വ്യക്തമായപ്പോഴാണ്, നോബിൾ ഞെട്ടിത്തരിച്ചതു. മലർന്നു കിടക്കുന്ന പെണ്ണ് ശുഭ പൂർണ്ണയ്യയും, അവളുടെ പുറത്തു കിടക്കുന്നതു മഞ്ജുനാഥും. അവൻ കയറ്റുന്നുണ്ടോ എന്ന് വ്യക്തമല്ല, പക്ഷെ അവൾ മുക്കാലും നഗ്നയായിരുന്നു. നോബിൾ പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല, കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന കാമറ കൊണ്ട് അവൻ അവരുടെ രതിസംഗമത്തിന്റെ സ്നാപ്പുകൾ , നിശബ്ദമായി തുരു തുരെ എടുത്തു. അവരുടെ മുല കുടിയും, പിടിത്തവും, അവളുടെ മനോഹരമായ നഗ്നതയും, രണ്ടു പേരുടെ മുഖമുൾപ്പെടെ, അവന്റെ ആധുനിക ക്യാമെറയിൽ പതിഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ മാറി നിന്ന ബെല്ലിയപ്പയെ കൈയാട്ടി വിളിച്ചു. പ്രേമിച്ചു കളിക്കാൻ കൊതിച്ച പെണ്ണ് മറ്റൊരുവന്റെ അടിയിൽ കിടക്കുന്ന രംഗം, ഇരുവരെയും കാമാതുരന്മാരാക്കി. ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ സ്നാപ്പുകൾ എടുത്ത ശേഷം, അവർ പൊടുന്നവെ, വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നു അകത്തു കയറി. ശുഭയും മഞ്ജുനാഥും, നടുങ്ങിയെണീറ്റു. ശുഭ രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ടും, സമൃദ്ധമായ തന്റെ മുലകൾ മറച്ചു പിടിച്ചു, വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ പാവാട ഊർന്നു താഴെ വീണു. ചുവന്ന പാന്റിയി ൽ നിൽക്കുന്ന ആ സൗന്ദര്യ ധാമത്തെ കണ്ട നോബിളും ബെല്ലിയപ്പയും, ഒരു നിമിഷത്തെയ്ക്ക് തരിച്ചു നിന്നു. സമചിത്തത വീണ്ടെടുത്ത അവർ മഞ്ജുനാഥിനെ സമീപിച്ചു. അവൻ നിന്ന് വിറക്കുകയായിരുന്നു. “അത് ശരി , അപ്പൊ ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ പരിപാടി.” “ഈ പരിപാടിയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണോടീ നീ പതിവ്രതാ രത്നം ചമഞ്ഞതു.” ബെല്ലിയപ്പ കന്നഡയിൽ, ശുഭയോട് കൂടി ചോദിച്ചു. അവൾ ചൂളി വിയർത്തു വിറച്ചു. “ദയവായി നിങ്ങൾ ഇതാരോടും പറയരുത്”, മഞ്ജുനാഥ് വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. നീ ഇത് കണ്ടോ, നോബിൾ തന്റെ ക്യാമറയിലെ സ്നാപ്പുകൾ അവരുടെ മുന്നിൽ കാണിച്ചു
കൊടുത്തു. രണ്ടു പേരുടെയും മുഖം ചോര വാർന്നു മഞ്ഞളിച്ചു. അപമാന ഭാരത്താൽ, ശുഭയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. മഞ്ജുനാഥ്, ബെല്ലിയപ്പയുടെയും നോബിളിന്റെയും കൈകൾ കൂട്ടിപിടിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു, ദയവായി രക്ഷിക്കണം, ഞങ്ങളുടെ ഭാവി അവതാളത്തിലാകും. വീട്ടുകാർ ഇതറിയുന്നതു ആലോചിക്കുവാനെ വയ്യ. പ്ളീസ്, നിങ്ങൾ ഇത് പുറത്തു വിടരുത്. അവൻ ദയനീയ ഭാവത്തോടെ നോക്കി. “ശരി, ഇത് പുറത്തറിയാതെയിരുന്നാൽ നമുക്കെന്തു തരും, ബെല്ലിയപ്പ ഒരു ചൂണ്ടയെറിഞ്ഞു. “എന്തും തരും” , മഞ്ജുനാഥ് പറഞ്ഞു. നീ മാത്രം പറഞ്ഞാൽ പോരാ, ഇവളും അത് പറയണം. നോബിൾ സ്വരം കടുപ്പിച്ചു. “ശരി, നിങ്ങൾക്കെന്താ വേണ്ടത് ?” ശുഭ ചോദിച്ചു. “നീയെന്തായാലും ഇവന്റെ കൂടെ കിടന്നില്ലേ, ഇനി നമ്മളെയും ഒന്നറിയൂ, എന്ത് പറയുന്നു”, നോബിൾ പറഞ്ഞു, ശുഭ സ്തബ്ധയായി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. മഞ്ജുനാഥ് അപേക്ഷാഭാവത്തിൽ ശുഭയെ നോക്കി, എന്നിട്ടവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നിട്ടു പതിയെ പറഞ്ഞു, “എന്തായാലും നമ്മൾ കുടുങ്ങി, തെളിവെല്ലാം ഇവന്മാരുടെ കൈയിലാ, ഇപ്പൊ ഇവന്മാര് പറയുന്നത് കേൾക്കുകയെ നിവർത്തിയുള്ളൂ.” മഞ്ജുനാഥിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു ഭീരുവിനെയാണല്ലോ താൻ സുഹൃത്താക്കിയത് എന്ന് ശപിച്ചു കൊണ്ട്, ഒന്നുമുരിയാടാതെ അവൾ കണ്ണുകൾ താഴേയ്ക്ക് കൂമ്പി നിന്നു.
വിശന്നു വലഞ്ഞ ചെന്നായ്ക്കൾ ഒരിളം പേടമാനിനെയെന്ന പോലെ നോബിളും ബെല്ലിയപ്പയും ആർത്തിയോടെ അവളെ സമീപിച്ചു. അവൾ രണ്ടടി പിന്നോട്ടു മാറി. നോബിൾ അവളുടെ ടോപ് ഊരി മാറ്റി. കറുത്ത ബ്രേസിയർ, മുലകൾക്ക് മുകളിലോട്ടു കയറി കിടന്നിരുന്നു. അവളുടെ രണ്ടു മുലകളും, ബ്രായുടെ ഞെരുക്കം കാരണം, വാഴക്കുലയുടെ കൂമ്പു പോലെ മുന്നോട്ട് തള്ളി നിന്നു. രക്തം തുടിക്കുന്ന ചുവന്ന നിറമായിരുന്നു ആ മുലകൾക്ക്. അതിന്റെ മുലഞെട്ടുകൾക്കും ഏരിയോളയ്ക്കും, തവിട് കലർന്ന ചുവപ്പു നിറം. ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും ഒരു സ്ത്രീയുടെയും നഗ്നത കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, ആ രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളുടെയും വായിൽ വെള്ളമൂറി. രണ്ടു പേരും, ഓരോ മുലകൾ ഒരോന്നെടുത്തു ഉറുഞ്ചി ചപ്പി. അവളുടെ ബ്രായും അവർ ഊറി മാറ്റി. അവരുടെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് അവൾക്കു ചെറുതായി വേദന തോന്നി. നോബിൾ മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ ജട്ടി ഊറി മാറ്റി. പരിപൂർണ്ണ നഗ്നതയിൽ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ ശുഭ നിന്ന് വിളങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്തിനേക്കാളും ത്രസിപ്പിക്കുന്ന നിറമായിരുന്നു അവളുടെ ശരീരത്തിന്. പൂർണമായും ഷേവ് ചെയ്ത പൂർതടം അവൾ നാണം കൊണ്ട് തുടകൾ പിണഞ്ഞു വച്ച് കൊണ്ട് നിന്നു. ഖജുരാഹോയിലെ നഗ്നസ്ത്രീകളുടെ ബിംബങ്ങളെക്കാൾ വടിവൊത്തതായിരുന്നു ശുഭയുടെ സൗന്ദര്യം. ഒരു പെണ്ണിന് പൂർണ സൗന്ദര്യം എന്നൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് ശുഭ തന്നെയായിരുന്നു. ചുവന്നു തുടുത്തു കരിമ്പ് പോലുള്ള തുടകൾ പിണഞ്ഞ കൊണ്ട അവളുടെ നിൽപ്പ്, ഒരപ്സരസ്സിന്റെ ദാരുശിപം എന്ന് തോന്നിച്ചു. അവർ
