സാജിത, രണ്ടാളുടേയും മുഖത്തേക്ക് മാറിമാറി നോക്കി…
“എനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല..ഞാൻ പറയുന്നതിനപ്പുറം എന്റെ വീട്ട്കാർക്കുമില്ല… എനിക്ക് സമ്മതമാണ്…”
അബ്ദു പറഞ്ഞു..
“നിനക്കോടീ… ?”..
സാജിത,സലീനയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു..
“എനിക്കും പ്രശ്നമില്ല… എന്റെ ജീവിതമല്ലേ… ഇനിയെങ്കിലും എന്റെ കാര്യം ഞാനൊന്ന് തീരുമാനിക്കട്ടെ… എനിക്കും സമ്മതമാണ്…”
സലീന ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു..
“ അതാണ്… സ്വന്തം ജീവിതമാണ്.. വീട്ട് കാരുടെ നിർബന്ധത്തിനോ, വാശിക്കോ നമ്മൾ നിന്ന് കൊടുക്കേണ്ടതില്ല… സ്വന്തം കാര്യം നമ്മൾ തന്നെ ആലോചിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കുക…”
എന്തിലും ഏതിലും കുരുട്ട് മാത്രം കണ്ടെത്തുന്ന സാജിത തത്വം പറയുന്നത് കേട്ട് സലീന അമ്പരപ്പോടെ അവളെ നോക്കി..
“ തൽക്കാലം ഇതാരുമറിയണ്ട… നിന്റെ ഉപ്പ വരട്ടെ… അവനുമായുള്ള ബന്ധം ഒഴിവായിട്ട് വീട്ടിൽ പറഞ്ഞാ മതി… അവര് സമ്മതിക്കുമെടീ… അത് വരെ നിങ്ങള് പ്രേമിച്ച് നടക്ക്… രണ്ടാളും ഇത് വരെ പ്രേമിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ… അഞ്ചെട്ട് മാസം സമയമുണ്ട്… ശരിക്കങ്ങ് പ്രേമിച്ചോ… “
ചിരിയോടെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് സാജിത എഴുന്നേറ്റു..
“ഞാനെന്നാ ഇറങ്ങട്ടെ… ഇനി കണ്ടില്ലേൽ മോൻ കരയും… പിന്നേയ്… രണ്ടാളോടും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം… എന്ത് വേണോ ചെയ്തോ… പക്ഷേ, കല്യാണപ്പന്തലിലേക്ക് വയറും വീർപ്പിച്ച് കയറരുത്…”
സലീനയവളെ തുറിച്ച് നോക്കി..
“നീ നോക്കണ്ട… അല്ലെങ്കിലും നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല…
അബ്ദൂ… ചൂടായിക്കിടക്കുന്ന ദോശക്കല്ലാ… മാവ് കോരിയൊഴിക്കേണ്ട താമസമേയുള്ളൂ അടിയിൽ പിടിക്കാൻ… സൂക്ഷിച്ച് ചെയ്താ മതീട്ടോ…”
ഉറക്കെ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് സാജിത വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..
ദാഹത്തോടെ അബ്ദുവിനെയൊന്ന് നോക്കി സലീനയും പിന്നാലെ പോയി..
നോക്കരുതെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും,സലീനയുടെ പിന്നിൽ തള്ളി നിൽക്കുന്ന,തെന്നിക്കയറുന്ന ചന്തിയിലേക്ക് അബ്ദു കൊതിയോടെ നോക്കി,.
✍️✍️✍️
സഹിക്കാനാവാത്ത കാമത്താൽ ഉരുകുകയാണ് സലീന.. ഇക്കാലത്തിനിടക്ക് ഇങ്ങിനെ കാമം തന്നെ പിടിമുറുക്കിയിട്ടില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി..
പതിവില്ലാത്ത വിധം ചുരത്തുകയാണ് പൂറ്…തുടുത്ത പിളർപ്പ് ഇടക്കിടെ തുറന്നടയുന്നുണ്ട്…
എത്രയോ തവണ വിരലിട്ടിളക്കി ചീറ്റിച്ചു..എന്നിട്ടും കടി മാറുന്നില്ല.. അബ്ദുവിന്റെ മൊട്ടത്തലയൻ മുന്നിൽ കിടന്ന് വിറച്ചാടുകയാണ്..
സാജിത പറഞ്ഞത് പോലെ, എന്തായാലും തങ്ങൾ ഒരുമിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു..
ഇനിയെന്തിന് കാത്തിരിക്കണം… ?..
ഈ ആശുപത്രിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയാൽ വേറൊരവസരം കിട്ടിയെന്ന് വരില്ല..
ഈ അവസരം മുതലാക്കണം..
ഇതൊന്നും താൻ ആഗ്രഹിച്ചതേയല്ല.. മനസിൽ പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല..
പക്ഷേ, ഇത്രയായ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ കഴിയൂല..
ഇന്ന് തന്നെ തനിക്ക് വേണം.. ഇപ്പത്തന്നെ…
വിറച്ച് കൊണ്ടവൾ ബെഡിൽ നിന്നും എണീറ്റു..
പെട്ടെന്ന് വാതിലിൽ മുട്ട് കേട്ട് അവൾ വേഗം ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു…
കയ്യിൽ രണ്ട് മൂന്ന് കവറുകളുമായി ഉമ്മ..
“നീയിന്നലെ ഉറങ്ങിയില്ലേ മോളേ… മുഖമൊക്കെ ആകെ വല്ലാതെ… ?”..
ഒറ്റയടിക്ക് ഉമ്മ, മോളുടെ മുഖഭാവം തിരിച്ചറിഞ്ഞു..
മുഖത്ത് കത്തിയാളുന്ന കാമം പണിപ്പെട്ട് മറച്ച് സലീന പുഞ്ചിരിച്ചു..
“ശരിക്ക് ഉറക്കം കിട്ടിയില്ലുമ്മാ… ഭയങ്കര കൊതുകായിരുന്നു…”
“രാവിലെ നിങ്ങളെന്തേലും കഴിച്ചോടീ..?’
“ ഉം… താഴെ കടയിൽ പോയി ചായ വാങ്ങി…”
“ ഇന്നാ… ഇതിൽ കഞ്ഞിയുണ്ട്… കുടിക്ക്… “
സലീന രണ്ട് പാത്രത്തിലേക്ക് കഞ്ഞി വിളമ്പി.. അവൾ ഇന്നലെ രാത്രിയും, ഇന്ന് രാവിലെയും ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല.. ഇപ്പോൾ നല്ല വിശപ്പുണ്ട്..
ഒരു പാത്രത്തിലെ കഞ്ഞിയെടുത്ത് റുഖിയ ഷംനയെ വിളിച്ചുണർത്തി..
സലീന കഞ്ഞി കുടികഴിഞ്ഞ് പാത്രം കഴുകി വെച്ചു..
“ഉമ്മാ… അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ എന്റെ കൂടെപ്പഠിച്ച ഒരാളുണ്ട്… നമുക്കൊന്ന് പോയി കണ്ട് വരാം…”
“ഞാനും വരുന്നു….”
ഷംനയും ഇറങ്ങി..
മൂന്നാളും അബ്ദുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു..