“സൂസൻ… ഹിയർ നോ മോർ… ഫോർമാലിറ്റി… സോ… വാട്ട് ഡു യൂ പ്രെഫെർ റ്റു ഡ്രിങ്ക്…”
പകൽ നേരത്തെ ക്ഷീണം അകറ്റാൻ ഒരു പെഗ്ഗ് ആണ് വേണ്ടതെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. എങ്കിലും, ആസ് യൂ ലൈക്.. എന്ന ഡയലോഗിൽ ഉത്തരം തീർത്തു…
“ദെൻ… കം വിത്ത് മീ….” ഞാൻ അവരെ പിൻതുടർന്ന് വെളിച്ചം കുറഞ്ഞ ഒരു മുറിയിൽ എത്തി. അതൊരു മിനി ബാർ ആയിരുന്നു. മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചത് കൈയ്യെത്തും ദൂരത്ത്.
“മാഡം വാട്ട് വുഡ് യു പ്രിഫർ….” ചോദ്യം സാം വക. അടക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന കുപ്പികളിലൂടെ കണ്ണോടിച്ച താൻ, ബീ ഹൈവ് എന്ന ബ്രാണ്ടിയിൽ വിരൽ ചൂണ്ടി. എന്റെ താല്പര്യം മാനിച്ച്, ആ ബ്രാന്റ് മൂന്ന് ഗ്ലാസ്സുകളിൽ സോഡയോടൊപ്പം നുരപൊങ്ങി നിറഞ്ഞു. ഒരു പ്ലെയ്റ്റിൽ നട്സുമായി സമീറയും എത്തി. അവളോ, ഒരു ആപ്പിൾ ജ്യൂസ്സിൽ കമ്പനിയൊതുക്കി. അല്ലാവരും ചിയേഴ്സ് പറഞ്ഞ്, ഗ്ലാസ്സ് ചുണ്ടിൽ മുട്ടിച്ച്, നീറ്റായി വലിച്ചു. അരികിൽനിന്നും കവിതയും സാമും മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ സമീറയ്ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു”
നീ നല്ല കുട്ടിയാണല്ലോ… വെറും ജ്യൂസ്സിൽ ഒതുങ്ങുന്ന മിടുക്കി…”
“ബെസ്റ്റ്…. ആന്റിയുടെ ഗ്ലാസ്സിൽനിന്നും സിപ്പെടുക്കാനാ എന്റെ ആഗ്രഹം… അല്ലാതെ…”
“ഓഹോ… അപ്പോൾ അതിനാണ് കൊച്ച് ആപ്പിൾ ജ്യൂസ്സുമായി നല്ലകുട്ടി ചമഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നത്…ബെസ്റ്റ് കണ്ണാ… ബെസ്റ്റ്…”
മുറിയിലെ ഇരുട്ട് കൂടി. അതോടൊപ്പം “ചുമരിൽനിന്നും” പഴയ ഒരു ഹിന്ദി ഗാനം ഒഴുകി. സാമും കവിതയും അതിനനുസരിച്ച് ചുവട് വച്ചു. ഞാനും സമീറയും അവരുടെ ചുവടുകൾ നോക്കിയിരുന്ന് ഗ്ലാസ്സ് കാലിയാക്കി. പാട്ട് തീർന്നപ്പോൾ വീണ്ടും ഗ്ലാസ്സുകൾ നിറഞ്ഞു. ഇപ്പ്രാവശ്യം ഒരു ഇംഗ്ളീഷ് ഗാനമായിരുന്നു. സാമും കവിതയും ഗ്ലാസ്സിലെ പകുതി വിഴുങ്ങി, ചുവട് വെച്ചു. ഇടയ്ക്ക്, ഇരുവരും ഒട്ടി ചേരുന്നതും, കവിതയുടെ മുലകൾ സാമിന്റെ മാറിൽ അമരുന്നതും,
അവന്റെ കൈ അവരുടെ ചന്തികളിൽ അമരുന്നതും തന്നിൽ സങ്കോചം ഉയർത്തി. അതും, ഒരു അഥിതിയെ മുന്നിൽ ഇരുത്തി… കൂട്ടത്തിൽ കവിതയുടെ മകളും… ഇവരൊക്കെ ഇങ്ങിനെയാണോ?? ആ പോട്ട്…
എന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി. വീണ്ടും ശ്രദ്ധ അവരുടെ ഡാൻസിൽ. സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ സാമിന്റെ ബർമുഡയുടെ മുൻഭാഗം ഉയർന്ന് പൊങ്ങിയിരിക്കുന്നു!! ഇടയ്ക്ക്, കവിതയുടെ കൈ സാമിന്റെ “അവിടെ” തഴുകുന്നു… ഇതൊന്നും മറ്റുള്ളവർ കാണുന്നില്ല എന്നാണ് വിചാരം.
അപ്രതീക്ഷിതമായി ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ കവിത ക്ഷണിച്ചു. പാതി മനസ്സോടെ താൻ ചെന്ന് അൽപ്പനേരം ചുവട് വെച്ചു. ക്ഷീണിതയായ കവിത കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു എന്നിട്ട്, സാമിനെ വിളിച്ചു.
“അയ്യോ… ഇനി വയ്യ… ” ഞാൻ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തി.
“ചെറിയ കമ്പനി അവനും കൊടുക്ക്… പാവം.. അവനും ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകില്ലേ…”
താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിലും, ഞാൻ അവന് “കൈകൊടുത്തു” മുഖാമുഖവും, തനിക്ക് പിൻ തിരിഞ്ഞും സാം ചുവടുകൾ വെച്ചു. ഇതിനിടയിൽ, ഫുഡ് ഒരുക്കാനായി കവിതയും സമീറയും താഴേക്ക് പോയീ…