അഞ്ജന: നല്ല കൊഴുത്ത പാൽ ആണല്ലോ മോനെ, നിനക്ക് ഡെയ്ലി കറന്ന് കൊണ്ട് വിൽക്കത്തില്ലേ.
ഞാൻ: ആഹ്, എന്നാൽ കറവക്കാരി ആയി നീയും പോരെ.
അഞ്ജന: ഹ, ഈ യുഎസ് പോക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ എന്നും നിനക്ക് ഇത് പോലെ കറന്ന് തരാമായിരുന്നു.
ഞാൻ: ഹിഹി പോടി, നീ അവിടെ ചെന്ന് വല്ല സായിപ്പിനേയും കറന്നാൽ മതി നീ.
അഞ്ജന: നീ ഇത് വരെ സായിപ്പിൻ്റെ പിടി വിട്ടില്ലേ?
ഞാൻ: ഹഹ, വാ, ഈ മെസ് എല്ലാം വാഷ് ചെയ്യണ്ടേ….
അങ്ങനെ ഞങ്ങള് ബാത്ത്റൂമിൽ ചെന്നു അന്നത്തെ പോലെ തന്നെ ഒരുമിച്ച് ഒരു കുളി കൂടി പാസ് ആക്കി. അന്നത്തെ പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ദേഹത്ത് മുഴുവൻ സോപ്പ് തേച്ച്, പരസ്പരം കെട്ടിപിടിച്ച് ഷവറിൻ്റെ അടിയിൽ നിന്ന്. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തോർത്തി കൊടുത്ത് കുളിച്ച് ഇറങ്ങി.
കൂടുതൽ കലാ പരിപാടിക്ക് നിൽക്കാതെ ഞങ്ങള് ഉറങ്ങാനായി ബേഡിലേക്ക് കയറി. പുതപ്പിനടിയിൽ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നരായി കെട്ടിപിടിച്ച് കിടന്നു.
രാവിലെ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നു നല്ല ഉറക്കമാണ് അവള്. അവളുടെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്താണ് അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചത്. എൻ്റെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ തന്നു തെല്ലും നാണമില്ലാതെ നഗ്നത മറയ്ക്കാൻ ശ്രമം പോലും നടത്താതെ അവൾ എണീറ്റ് ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി. തിരിച്ച് ഇറങ്ങി വന്നതും അങ്ങനെ തന്നെ. ഇതേ പടി തന്നെ ഞങ്ങള് രണ്ടും ചേർന്ന് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കുക്ക് ചെയ്ത് കഴിച്ചു. കൂടുതൽ ഇൻ്റിമസിക്ക് പോവുകയോ ഇതിനെ പറ്റി സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ അന്ന് മുഴുവൻ അങ്ങനെ തന്നെ തുടർന്നു.
വൈകിട്ട് റെയിൽവെ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആണ് ജീവിതത്തിലെ അടുത്ത സന്തോഷവും ഇവിടെ ബ്രേക്ക് എടുക്കുക ആണ് എന്ന ബോധ്യം വന്നത്. ഇനി. ഞാൻ ഇവളെ അടുത്ത് ഒന്നും കാണില്ല. മുംബൈയിൽ നിന്നും വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ സങ്കടം 4-5 ദിവസത്തെ സന്തോഷം അവസാനിച്ചത് ആണെങ്കിൽ അഞ്ജന പോകുന്നതിൻ്റെ സങ്കടം അതിലും എത്രയോ വലുതാണ്.
ഈ സംഭവം ഓക്കേ രണ്ടാഴ്ച ആയിട്ടാണ് ഉണ്ടാവാൻ തുടങ്ങിയത് എങ്കിലും ഓർമ വെച്ച കാലം മുതൽ ഒരുമിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ. ആഴ്ചയിൽ ഒന്നെങ്കിലും കാണും. കോളജിലെ വിശേഷങ്ങളും, അങ്ങനെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഷെയർ ചെയും. അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉള്ള അവള് പോകുന്നു, മിക്കവാറും അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ വിദേശത്തേക്കും പോകും. എന്നാണ് ഇനി കാണുന്നത് എന്നറിയില്ല.
എന്തായാലും തികട്ടി വന്ന വിങ്ങൽ പുറത്ത് കാണിക്കാതെ മാക്സിമം ഞാൻ നോക്കി. അവളുടെ വികാരം എന്താണ് എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായതും ഇല്ല. യാത്ര ആവുന്നതിന് മുന്നേ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ച് യാത്ര പറഞ്ഞാണ് അവള് കയറിയത്. മനോഹരമായ ഒരു മഴ പെയ്ത് തീർന്നത് പോലെ ആണ് തോന്നിയത്. ഇനി എന്നാണ്, അറിയില്ല. നീങ്ങി തുടങ്ങിയ ട്രെയിനിൽ നിന്നും അവളെന്നെ കൈ വീശി കാണിച്ചു.♥️
ജീവിതത്തിലെ മനോഹരമായ രണ്ട് എപ്പിസോഡുകൾ അവസാനിച്ചു. ഇനി ബാംഗ്ലൂർ നഗരം എന്താണ് എനിക്കായി കരുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയില്ല. എന്തായാലും ജീവിതം മുന്നോട്ട് തന്നെ..
മുൻ എപ്പിസോഡുകൾ ലഭിച്ച നിർദേശങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും പരിഗണിച്ചാണ് പുതിയ കഥ എഴുതിയത്. In fact, പുതിയ എപ്പിസോഡ് എഴുതാൻ ഉള്ള മോട്ടിവേഷൻ എനിക്ക് ലഭിച്ച മെസേജുകൾ മാത്രമാണ്. തുടർന്നും നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുക.