അതിനു നിന്റെ അമ്മയോ, പെങ്ങളോ, അമ്മായിയോ ആരാ എന്ന് വെച്ചാൽ അവരോട് നാളെ രാവിലെ ഒൻപത് മണിക്ക് റെഡിയായി നിൽക്കാൻ പറ. ഞങ്ങൾ അടിമാലിയിൽ പോയി വാങ്ങിക്കാം. എന്ന് പറഞ്ഞ് മൊയ്ക്കുട്ടികാ പോയി.
മൊയ്ക്കുട്ടിക്കായുടെ ആ നല്ല മനസ്സു കണ്ടപ്പോൾ, ഇദ്ദേഹത്തെയാണല്ലോ ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസം മുൻപ് വഞ്ചിച്ചത് എന്ന് കുറ്റബോധം എന്റെ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തി. അപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന നെബീസുമ്മയോട് ഞാൻ ആരും കേൾക്കാതെ ആ കാര്യം പറയുകയും ചെയ്തു. രവി..നീ അതിനെ കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ ഒന്നും ആലോചിക്കാൻ നിക്കണ്ടാ. നീ എന്നെയും റഷീദാനേയും കളിച്ചു. അതും എന്റെയും അവളുടേയും പരിപൂർണ്ണ സമ്മതത്തോടെ…..ഇനി നീ അതൊന്നും ഓർക്കണ്ടാ ഇന്ന് രാത്രിയിൽ നിന്റെ മണവാട്ടിയെ എങ്ങിനെ കളിക്കും എന്ന് ആലോചിക്ക്. അവൾ കൊച്ചുപെണ്ണാ രവി…പതുക്കെ വേണേ….അല്ലെങ്കിൽ അവൾ പൂറു പൊളിഞ്ഞ് നാളെ വല്ല ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റാകും. എൻറെ വീട്ടിൽ വന്നവരോടൊക്കെ വിശേഷം പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് ഒടുവിൽ മണി അഞ്ചായി. പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങൾ കുളിച്ച്, എന്റെ പെങ്ങൾ അളിയൻ കൊണ്ടുവന്ന ഉടുക്കാത്ത ഒരു സാരി സുനിതക്ക് കൊടുത്ത്, അതു ഉടുത്തോണ്ട് അവളുടെ വീട്ടിൽ പോകാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങിനെ ഏതാണ്ട് ആറുമണിയോടു കൂടി ഞങ്ങൾ ഒരു കാറിൽ അവളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു.
പോകാൻ നേരം, ഞാൻ എൻ പല്ലുതേക്കാനുള്ള ബ്രഷും, പേസും, സോപ്പും, ഒരു പാക്കറ്റ് സിഗരറ്റും, ഒരു ലുങ്കിയും കൂട്ടത്തിൽ രണ്ട് ഫുൾ ബോട്ടിൽ റോമാനോവ് വോഡ്കയും ബാഗിൽ കരുതി. സിഗരറ്റും, ബോട്ടിലും ഒഴിച്ച് ബാക്കിയൊക്കെ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ കാണുമെങ്കിലും, എനിക്ക് എവിടെയെങ്കിലും പോകുമ്പോൾ അതൊക്കെ എടുക്കുന്ന ഒരു ശീലമുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് എടുത്ത് എന്നു മാത്രം. ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് അവിടെ ഭാര്യ വീട്ടിൽ വൈകീട്ട് ആറരയോടെ ഞങ്ങൾ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നു. ചെറിയ വീടായതുകൊണ്ടായിരുക്കാം, അധികം ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ആണുങ്ങളാരും. പക്ഷെ പകൽ കണ്ട ദിവാകരൻ നായർ ഇപ്പോൾ നല്ല ഉഷാറായി ഇരിക്കുന്നു. പിന്നെ കുറച്ച് നേരം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചിരുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ മോൾ അടിക്കുമോ എന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, വല്ലപ്പോഴും അടിക്കും. പക്ഷെ….രവി… നിന്റെ കൈയ്യിലുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് രണ്ട് പെഗ്ഗ് താ. ഞാൻ പകൽ മുഴുവൻ ടെൻഷനിലായിരുന്നു.
പക്ഷെ കല്യാണ ദിവസം തന്നെ ഞാൻ ഒരു മദ്യപാനിയാണെന്ന് പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ അത് മോശമല്ലെ. ആ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, അദ്ദേഹം ഭാര്യയെ വിളിച്ചു – അവരുടെ പേർ ദേവയാനി. ദേവു എന്നു വിളിക്കും. പിന്നെ അദ്ദേഹവും അവരും തമ്മിൽ എന്തൊക്കെയോ കുശു കുശുത്തു. ഒടുവിൽ ഞങ്ങളോട് ടെറസ്സിൽ പോയി ഇരുന്നോ, ഞാൻ വെള്ളവും പിന്നെ ഉച്ചക്ക് സദ്യക്ക് വിളമ്പിയ കുറച്ച് അച്ചാറും, അവിയലും കൊണ്ട് വരാം എന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ റൂമിൽ ചെന്ന് എന്റെ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു കുപ്പി വോഡ്കഎടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു. കുപ്പി കണ്ടതും, ദിവാകരൻ ചേട്ടൻ ഞാൻ സാധാരണ വൈറ്റ് മിസിചിഫ് വോഡയാ കഴിക്കാ… ഇവൻ എങ്ങിനെയാ രവി, എന്നെ വഴിയിൽ കിടത്തുമോ. ഒരിക്കലുമില്ല ചേട്ടാ… വോഡ്കയിൽ ഇവൻ സ്വയമ്പനാ…
ചേട്ടാ… ഞാൻ സാധാരണ ബ്രാണ്ടിയോ, റമ്മോ ആണു കഴിക്കുക. പക്ഷെ ഇത് അടിച്ചാൽ മണം അറിയില്ലല്ലോ എന്നു കരുതി എടുത്തതാ, പിന്നെ ഇന്ന് ആദ്യ രാത്രിയല്ലെ..ചേട്ടാ…ഒരു ധൈര്യത്തിനു ബാഗിൽ വെച്ചേ ഉള്ളു എന്നു മാത്രം. ദിവാകരൻ ചേട്ടൻ പടാ…പടാ…. എന്ന് മുന്ന് നാലെണ്ണം വീശി. എന്നിട്ട്
രവി….എനിക്ക് ഊണു കഴിഞ്ഞ് ഇന്ന് തന്നെ പോകണം. അല്ലെങ്കിൽ കള്ളന്മാർ എല്ലാം കട്ടോണ്ട് പോകും. പിന്നെയാണ് അറിഞ്ഞത്, പുള്ളിക്കാരൻ ഒരു കർഷകനാണെന്ന്. വാഴയും, കപ്പയും, ചേമ്പും, തണ്ണിമത്തനും, കുമ്പങ്ങായും, മത്തനും, വെള്ളരിയും, പയറും, വെണ്ടക്കയും, പാവക്കയും, ചേനയും, കാവത്തും എന്നുവേണ്ട ഇനി ഭൂമി മലയാളത്തിൽ എന്തൊക്കെ ചെയ്യാമാ അതൊക്കെ പുള്ളി ഇരുപത് ഏക്കറിൽ ചെയ്യുന്ന ഒരു പാവം കർഷകൻ. പുള്ളിക്കാരൻ പണ്ട് കാർഷിക കോളേജിൽ നിന്നും വിരമിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു.
ആഹാരം കഴിച്ചതും പുള്ളി സ്വന്തം കാറിൽ പോയി. ഇന്നു തന്നെ പോണോ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, രവി…എന്റെ ഭാര്യയും മകൾ സുമയും ഇവിടെയുണ്ട്…അവർ പാകം പോലെ വരട്ടെ…