വിനോദ്: എന്താടാ?
അൻസൽ: നമുക്ക് മോം സ്വപ്പിംഗ് ചെയ്താലോ?
വിനോദ്: ആ… ഞാനത് പറയാൻ വരുവായിരിന്നു. പക്ഷെ എങ്ങനെ?
അൻസൽ: വളക്കണം.
വിനോദ്: ഹോ… നമ്മൾ ഇവിടെ ഹോട്ടൽ മാനേജ്മെന്റിന് ഊട്ടിയിൽ പഠിക്കുന്നു. നിൻ്റെ ഉമ്മ ആണേൽ നാട്ടിൽ കോഴിക്കോടും എൻ്റെ അമ്മ പാലക്കാടും. നടന്നത് തന്നെ.
അൻസൽ: എടാ… എനിക്ക് ഒരു ഐഡിയ.
വിനോദ്: എന്താ?
അൻസൽ: നിൻ്റെ അമ്മക്ക് വാട്സ്ആപ്പ് ഇല്ലേ?
വിനോദ്: ഉണ്ട്…
അൻസൽ: എൻ്റെ ഉമ്മാക്കും ഉണ്ട്.
വിനോദ്: ഹാ.. നീ കാര്യം പറയെടാ….
അൻസൽ: എടാ.. നമുക്ക് പരസ്പരം അവരോട് വാട്സ്ആപ്പ് വഴി ചാറ്റ് ചെയ്ത് വളച്ച് നോക്കാം.
വിനോദ്: അത് കൊള്ളാം. പക്ഷെ എങ്ങനെ?
അൻസൽ: എടാ…. പെട്ടന്ന് വളയില്ല എങ്കിലും പതിയെ പതിയെ വളക്കാടാ. എന്തേലും സംശയം പാചകത്തിൽ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ചാറ്റ് ചെയ്യാം. എൻ്റെ ഉമ്മാക്ക് പാചകം വീക്നെസ് ആണ്.
വിനോദ്: ആ… അങ്ങനെ പതിയെ പതിയെ വളച്ച് എടുക്കാം അല്ലെ?
അൻസൽ: അതെ…
വിനോദ്: ആ.. എൻ്റെ അമ്മക്ക് ഡ്രസ്സ് പുതിയ മോഡൽ തയ്ക്കുന്നത് ആണ് ഹോബി.
അൻസൽ: ആ…. ഞാൻ ആദ്യം എൻ്റെ ഉമ്മാനെ വിളിച്ചു തരാം. നീ സംസാരിച്ചു നോക്ക്.
വിനോദ്: ശരി…
അൻസൽ അവൻ്റെ ഉമ്മയെ വിളിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം വീട്ടു വിശേഷം ഒക്കെ സംസാരിച്ചു ഫോൺ കട്ട് ആക്കാൻ നേരം…
അൻസൽ: ഉമ്മാ… ഞാൻ എൻ്റെ കൂട്ടുകാരന് കൊടുക്കാം.
തബു: എന്താടാ കാര്യം?
അൻസൽ: ഇവന് ഇവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഒന്നും തലയിൽ കേറുന്നില്ല. ഉമ്മാടെ പാചകത്തിലെ ആ പൊടി കൈകൾ ഒന്ന് ഇവന് പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്.
തബു: ആഹാ… അപ്പോൾ അനക്ക് വേണ്ടേ?
അൻസൽ: അതൊക്കെ ഞാൻ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഇവന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത് ശരിയാവുന്നില്ല.
തബു: എന്നാ കൊടുക്ക് മോനെ, ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്കാം.
അൻസൽ ഫോൺ വിനോദിന് കൈമാറി.
വിനോദ്: ഉമ്മാ… ഞാൻ വിനോദ് ആണ്.
തബു: ആ… അൻസൽ പറഞ്ഞു. എന്താ അവിടെ വിശേഷം?
വിനോദ്: സുഖം ഉമ്മാ…
അങ്ങനെ അവർ ഒരു അര മണിക്കൂർ സംസാരിച്ചു.
തബു: ഇപ്പൊ കുറച്ചു മനസിലായില്ലേ?
വിനോദ്: ആ ഉമ്മ…. എന്തേലും ഡൗട്ട് ഉണ്ടേൽ ഞാൻ വിളിക്കാം.
തബു: മോൻ എപ്പോ വേണേലും വിളിച്ചോ.
വിനോദ്: ശരിയുമ്മ….
അങ്ങനെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
അൻസൽ: എന്തായി മോനെ?
വിനോദ്: എപ്പോ വേണേലും വിളിക്കാനുള്ള അനുവാദം കിട്ടി.
അൻസൽ: ആ.. കലക്കി. ഇനി നീ നിൻ്റെ ഫോണിൽ നിന്ന് ഉമ്മാനെ വിളിച്ചാ മതി.
വിനോദ്: ഒക്കെ ടാ… ഇനി ഞാൻ അമ്മയെ വിളിച്ചു തരാം.
അൻസൽ: ആ… വിളിക്ക്.
അങ്ങനെ വിനോദ് അവൻ്റെ അമ്മയെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു. അവൻ അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു.
വിനോദ്: അമ്മേ.. എൻ്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ ഇണ്ട് ഇവിടെ. അവനും അമ്മയെ പോലെ ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ് പ്രാന്തു ഇണ്ട്.
പ്രവീണ: ആഹാ… പ്രാന്തോ? ടാ ചെക്കാ, വേണ്ട.
വിനോദ്: അല്ല… പാഷൻ അതാണ്. അമ്മയ്ക്കും അതല്ലേ പാഷൻ.
പ്രവീണ: ആഹാ… ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് ഹോട്ടൽ മാനേജ്മെന്റ് ആണോ പഠിക്കാൻ വന്നേക്കണേ?
വിനോദ്: ഇവൻ്റെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും സമ്മതിച്ചില്ല. ഉപ്പാക്ക് ഗൾഫിൽ ഹോട്ടൽ ആണ്. അത്കൊണ്ട് ഇവനെ ഇത് പഠിക്കാൻ വിട്ടേക്കാ.
പ്രവീണ: ആ… ബെസ്റ്റ്… അവൻ പഠിച്ചത് തന്നെ.
വിനോദ്: ഇപ്പൊ ഇവിടെ കുറെ ഫ്രീ ടൈം ഉണ്ട്. അപ്പോ അവന് ഒരു ആഗ്രഹം.
പ്രവീണ: എന്താ?
വിനോദ്: ഓൺലൈൻ ആയി ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ്ങു പഠിച്ചാലോ എന്ന്. അപ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്. അമ്മയാവുമ്പോൾ ഫീസും വേണ്ടലോ.
പ്രവീണ: ആഹാ.. അത്രയും ആഗ്രഹം ഉണ്ടേൽ ഞാൻ പഠിപ്പിക്കാം അവനെ. അടുത്തുണ്ടെൽ ഫോൺ കൊടുക്ക് മോനെ.
വിനോദ് അങ്ങനെ അൻസലിന് ഫോൺ കൊടുത്തു. പിന്നെ അൻസൽ വിനോദിൻ്റെ അമ്മ പ്രവീണയോട് സംസാരിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു…
പ്രവീണ: അൻസൽ.. നിനക്ക് നല്ല ഡിസൈനിങ് സെൻസ് ഉണ്ട്.
അൻസൽ: അമ്മ സഹായിച്ചാൽ ഞാൻ പഠിക്കും.
പ്രവീണ: ആ.. മോൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ. എൻ്റെ നമ്പർ വാങ്ങിക്കോ. അവന് ഈ വക കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും വലിയ ഇൻ്റെരെസ്റ്റ് ഇല്ല. എന്തേലും അറിയാൻ വിളിച്ചാൽ മതി.
അൻസൽ: ശരി അമ്മേ…