“ അനീ… ഞാനെന്നാ പുറത്തൊക്കെയൊന്ന് പോയി കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വരാം… കാമുകിയും, കാമുകനും കുറച്ച് നേരം ഇവിടെ പ്രേമിച്ചിരിക്ക്… പിന്നേയ്, പ്രേമം മാത്രം മതി.. ബാക്കിയൊക്കെ വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ട്…”
അത് പറഞ്ഞ് സുമി എഴുന്നേറ്റു. അനിത അവളുടെകൈ പിടിച്ച് അവിടെത്തന്നെ ഇരുത്തി.
“ അത് വേണ്ട മോളേ… നീയിവിടെ ഇരിക്ക്… പ്രേമമൊക്കെ വീട്ടിലെത്തിയിട്ട്… ഇപ്പോ എനിക്കവനെയൊന്ന് കണ്ടാൽ മതി..പക്ഷേ ഞാനൊറ്റക്കായാലേ, ശരിയാവൂല..നീയെന്റെ കൂടെ വേണം.. ഇപ്പോ തന്നെ എന്റെ കയ്യും, കാലും തളരുന്നു…”
“ എടി പൊട്ടീ… പ്രേമിക്കാൻ കുറച്ചൊക്കെധൈര്യം വേണം… നീ ഉഷാറായിട്ടിരിക്ക്…”
പെട്ടെന്ന് വാതിലിൽ മുട്ട് കേട്ടു. അത് കേട്ട് അനിതക്ക് ദേഹമാകെയൊന്ന് കിടുങ്ങി. അവൻ വന്നു…തന്റെ മകൻ.. അല്ല, തന്റെ കാമുകൻ.. അവൾ സുമിയുടെ കയ്യിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.
“ സുമീ… ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് കൊടുക്ക്…”
വിറക്കുന്ന സ്വരത്തിലവൾ പറഞ്ഞു.
“ അത് വേണ്ട മോളെ … നീ തന്നെ ചെന്നാൽ മതി…””
സുമിത്ര, അനിതയെ പിടിച്ചെണീൽപിച്ച്, വാതിലിന് നേരെ തള്ളി. അനിത വിറക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് വാതിലിന്റെ കുറ്റിയെടുത്തു. പിന്നെ പതിയെ തുറന്നു. അകത്തേക്ക് നോക്കിയ ഹരികണ്ടു,ലജ്ജയിൽ പൊതിഞ്ഞ ചുവന്ന് തുടുത്ത അമ്മുടെ സുന്ദരമായ മുഖം.അനിതയും കണ്ടു,
തന്റെ കാമുകനെ…
അവൾ പതിയെ തിരിഞ്ഞ് നടന്ന് സുമിയുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു.
ഹരി അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു.
“ ഹരിക്കുട്ടാ.. ഇരിക്കെടാ…””
രണ്ടാൾക്കും ചെറിയൊരു ചമ്മലുണ്ടാകുമെന്ന് മനസിലാക്കി സുമി പറഞ്ഞു. ഹരി ഒരു കസേരയിലേക്കിരുന്ന് അച്ചനെയൊന്ന് നോക്കി. പിന്നെ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്കും.. അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്, അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം ഒന്നുകിൽ പേടി,അല്ലെങ്കിൽ മടി,അതുമല്ലെങ്കിൽ ദേഷ്യം..പക്ഷേ അവനവിടെ കണ്ടത് വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പ്രേമമാണ്… അടങ്ങാത്ത ദാഹമാണ്…
“” അല്ലാ… രണ്ടാൾക്കും ഒന്നും പറയാനില്ലേ… ? ഇങ്ങിനെ തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കിയിരിക്കാനാണോ ഭാവം.. ഒരു കാര്യംചെയ്യാം… എന്റൊരു അയൽവാസി ഇവിടെ കിടപ്പുണ്ട്… ഞാനവരെയൊന്ന് കണ്ടിട്ട് വരാം… ഹരിക്കുട്ടാ… ഞാൻ വന്നിട്ട് നീ പോയാൽ മതീട്ടോ…”
അനിത എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുമ്പ് സുമിത്ര എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.
ഉടനെ അനിത വന്ന് വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. പിന്നെ എട്ടനെയൊന്ന് നോക്കി,കസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ഹരിയുടെ കൈ പിടിച്ച് എണീപ്പിച്ച്, അപ്പുറത്തെ ബെഡിലേക്കിരുത്തി അവന്റെ തൊട്ടടുത്തിരുന്നു.
അവന്റെ കൈരണ്ടും കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.
“ ഹരിക്കുട്ടാ… മോനമ്മയോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ കുട്ടാ… അമ്മ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് മോനമ്മയോട് വെറുപ്പുണ്ടോ… ? “
വിറക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ അനിത ചോദിച്ചു.
“ അമ്മേ… ആന്റി… അമ്മയോടെല്ലാം പറഞ്ഞോ… ?””
ഹരി തിരിച്ച് ചോദിച്ചു.
“” ഉം…”
അനിത പതിയെ മൂളി.
“” ഇല്ലമ്മേ… ഒരു ദേഷ്യവുമില്ല.. വെറുപ്പു മില്ല… എനിക്ക് സങ്കടമായിരുന്നമ്മേ… ഇത്രയും കാലം സുഖവും,സന്തോഷവുമറിയാതെയാണ് അമ്മ ജീവിച്ചത് എന്നൊക്കെ ആന്റി പറഞ്ഞു… എന്താനാ അമ്മേ ഒരു കഴിവുമില്ലാത്ത ഒരാളോടൊപ്പം ഇത്രയും കാലം ജീവിച്ചത്… ?
ഇതൊന്നും ആന്റിപറയും വരെ ഞാനറിഞ്ഞില്ല… ഇനി അമ്മക്ക് ഞാനുണ്ട്.. അമ്മയുടെ എന്ത് കാര്യത്തിനും…”
അവൻ അനിതയുടെകൈ പിടിച്ചമർത്തി.
“ ഹരിക്കുട്ടാ… അത്… എനിക്ക്…”
അനിതക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് മനസിലായില്ല.
“ അമ്മേ… അമ്മയിനി ഒന്നും പറയണ്ട… അമ്മയോട് എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ആന്റി പറഞ്ഞില്ലേ… ?
അമ്മയുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും എന്നോടും ആന്റി പറഞ്ഞു… അതിനേ പറ്റിയൊന്നും നമ്മളിനി പറയണ്ട… പക്ഷേ ഒരു കാര്യം എനിക്കറിയണം… അമ്മ… അമ്മക്ക്… എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ… ?
ഉണ്ടെങ്കിൽ അമ്മ തുറന്ന് പറയണം.. ആരെയാണ് വേണ്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മാത്രം മതി… അവനെ ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിച്ച് തരും… ഇനിയൊരു സുഖവും അമ്മക്ക് കിട്ടാതെ പോകരുത്…”