പെട്ടെന്ന് ബോധം വന്ന സൗമ്യ ചാടി എഴുന്നേറ്റ് രാഹുലിനോട് പോയി കുളിക്കാൻ പറഞ്ഞ് അകത്തോട്ട് പോയി….
രാഹുൽ നിരാശനായെങ്കിലും ഇത്ര എങ്കിലും സൗമ്യയുമായി അടുക്കാൻ പറ്റിയല്ലോ എന്നതിൽ സന്തോഷിച്ചു. ഇത്ര എങ്കിലും ആയല്ലോ… ആപ്പോ ബാക്കിയും ആവും, ഒരു പതിവ്രത മനസ്സ് ഉണ്ട് മാമിയിൽ, അതാണ് മാമിയെ തന്നോട് ഇഷ്ടവും വികാരവും ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്നത്, അത് പൊളിക്കണം… ആ മതിൽ പൊളിച്ചാൽ പിന്നെ…. ആ അഭൗമ സൗന്ദര്യം തനിക്ക് എന്നും സ്വന്തം… ഈ ലോകത്ത് ഏതൊരാണും കൊതിച്ച് പോവുന്ന സൗമ്യ എന്ന ദിവ്യ സൗന്ദര്യം എന്റേത് മാത്രം…. രാഹുൽ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് മനക്കോട്ട കെട്ടി.
അകത്തേക്ക് പോയ സൗമ്യ കിച്ചണിലെ സ്ലാബിൽ കൈകുത്തി നിന്നു കിതച്ചു. അവളുടെ മുലകൾ അനിയന്ത്രിതമായി ഉയർന്ന് പൊങ്ങി. ചെയ്ത് പോയ അവിവേകം ആലോചിച്ച് അവൾക്ക് മനസ്സിൽ ഒരു പിടപ്പ് തോന്നി.
കുറച്ച് നേരം അവിടെ നിന്ന ശേഷം മനസ്സൊന്ന് തണുത്തപ്പോൾ
കൈകൾ കഴുകി അലക്കാൻ ഉള്ള തുണികൾ വാഷിംഗ് മെഷീനിൽ ഇട്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
പുറത്ത് കുളത്തിലേക്ക് പോവുന്ന വഴിയോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന പേരമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ രാഹുൽ നില്പുണ്ട്, സൗമ്യയെ കണ്ടതും രാഹുൽ സൗമ്യയെ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു, ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ സൗമ്യ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.
രാഹുൽ സൗമ്യക്ക് പേരയ്ക്ക കൊടുത്തു.
രാഹുൽ: എങ്ങനെ ഉണ്ട് മാമി, കൊള്ളാമോ…
സൗമ്യ: ആഡാ… ഇവിടെ ആരും പൊട്ടിക്കാറില്ല.. മുഴുവൻ പഴുത്ത് വീണ് പോവും.
രാഹുൽ: അത് പിന്നെ അങ്ങനെ അല്ലേ… നമുക്ക് വേണ്ടത് നമ്മൾ തന്നെ പറിച്ചെടുത്ത് കഴിക്കണം.. അല്ലെങ്കിൽ എത്ര ടേസ്റ്റ് ഉണ്ടായിട്ടും കാര്യമില്ല. കഴിക്കാൻ യോഗം കൂടെ വേണം…
രാഹുൽ പറയുന്ന ദ്വയാർഥം സൗമ്യക്ക് വേഗം കത്തി. അവളും വിട്ട് കൊടുത്തില്ല.
സൗമ്യ: ഭൂമി അല്ലേ എല്ലാത്തിന്റെയും അവകാശി… അപ്പോ അത് ഭൂമി തന്നെ കഴിക്കട്ടെ…
രാഹുൽ: ഇത്രയും ടേസ്റ്റ് ഉള്ള പേരയ്ക്ക ഭൂമി മാത്രം തിന്നാൽ പോരല്ലോ…
സൗമ്യ: തൽക്കാലം അത് മതി.
രാഹുൽ: ഭൂമിക്ക് വേണ്ടെങ്കിലോ…
സൗമ്യ: ഭൂമിക്ക് വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട.. പക്ഷേ വേറെ ആർക്കും അത് കിട്ടാനും പോവുന്നില്ല.
രാഹുൽ: എന്തായാലും ഞാൻ ഒന്ന് രുചിച്ച് നോക്കട്ടെ… കണ്ടിട്ട് നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉണ്ട്…
സൗമ്യയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ കണ്ണോടിച്ച് കൊണ്ടാണ് രാഹുൽ അത് പറഞ്ഞത്.
സൗമ്യ പതിയെ വിഷയം മാറ്റി..
സൗമ്യ: നീ വേഗം കുളിച്ച് വന്നേ.. എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്. നേരം ഉച്ചയായി… നീ വരുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഊണ് എടുത്ത് വെക്കാം…
രാഹുൽ: ഇന്ന് രാത്രി മാമൻ വരില്ലേ… നാളെ അല്ലേ ഉഴിച്ചിലിന് പോവേണ്ടത്…
സൗമ്യ: ആ അതെ… മാമൻ വൈകുന്നേരം എത്തും… നാളെ രാവിലെ ഉഴിച്ചിലിന് പോണം…
രാഹുൽ: മാമി നോക്കിക്കോ… മിക്കവാറും ആണുങ്ങൾ ആവും ഉഴിയുന്നത്… 😁😁😁
സൗമ്യ: അയ്യടാ… ഞാൻ സമ്മതിച്ചത് തന്നെ…
നീ വേഗം കുളിച്ച് വാടാ…
സൗമ്യ അടുക്കളയിൽ പോയി ഫുഡ് റെഡി ആക്കി, രാഹുൽ കുളിച്ച് വന്ന് രണ്ട് പേരും കൂടെ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു.
രാഹുൽ: മാമി, മുഖം ഇപ്പോ ഓക്കേ ആയില്ലേ നോക്കിയേ… മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും വന്നാൽ ഞാൻ എത്തി എന്ന് പറഞ്ഞോളൂ… ഇനിയും അതിനകത്ത് ഇരിക്കാൻ വയ്യ. എന്തായാലും ഞാൻ നാളെ രാവിലെ ബാംഗ്ലൂർ പോവും.
സൗമ്യ: പോയിട്ട് എന്നാ തിരിച്ച് ഇങ്ങോട്ട്…
രാഹുൽ: ഒരു പത്ത് ദിവസം…
അത് കേട്ടപ്പോ സൗമ്യയുടെ മുഖം വാടുന്നത് രാഹുൽ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സൗമ്യ: എന്തിനാ പത്ത് ദിവസം ഒക്കെ… വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വന്നൂടെ…
രാഹുൽ: എന്തിനാ ഇപ്പോ വേഗം ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട് 😏😏😏.
സൗമ്യ: നീ ഇവിടെ ഉള്ളത് എനിക്ക് വല്യ ആശ്വാസം ആണ്, ഇവിടെ സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ലേ… അച്ഛനും അമ്മയും ആണെങ്കിൽ അതികം ഒന്നും സംസാരിക്കില്ല.
രാഹുൽ: അതിന് നമ്മളോട് ഒക്കെ ആർക്കാ ഇവിടെ സ്നേഹം, ഇങ്ങോട്ട് ഓടി വരാൻ ഒരു കാരണം ഒക്കെ വേണ്ടേ… 😉😉😉
സൗമ്യ: നീ ഇനി ഇങ്ങോട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വായോട്ടാ… ബാൽക്കണിയിൽ ഇരിക്കാൻ, എണ്ണ തേക്കാൻ.. സംസാരിച്ച് ഇരിക്കാൻ ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ട്… 😏😏😏