സൗമ്യ – 1
പഴയ ഒരു തറവാട്, അറയും നിരയുമുള്ള 8 കെട്ടു വീട്, ആ വീട്ടിലെ കാരണവരാണ് സോമശേഖരൻ. 46 വയസുണ്ട് ഭാര്യ ലളിത 39 വയസ്, മക്കൾ ജയനന്ദൻ, നന്ദന, ഹൈ സ്കൂൾ വിദ്യാർഥികളാണ്.
സോമശേഖരന് ടൗണിൽ ചെറിയൊരു തുണിക്കടയും, ചെറിയ രീതിയിലുള്ള ഫിനാൻസ് കമ്പനിയും ഉണ്ട്. കുടുംബത്തിൻ്റെ വരുമാനമാണ് ഇതു രണ്ടും.
ഒരു വിധം സന്തോഷത്തോടെ അയാൾ ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകുന്നു.. ലളിതയും കുട്ടികളും ആ സന്തോഷത്തിൽ അയാൾക്കൊപ്പം പങ്കു ചേർന്നു കഴിയുന്നു.
അവരുടെ അയൽക്കാരാണ്. സുഭാഷും,സൗമ്യയും, സുഭാഷ് ഒരു മേസ്തിരി പണിക്കാരനാണ്. 35 വയസ്സ്, സൗമ്യ 29 വയസ്,
സുഭാഷിൻ്റെ അച്ഛൻ ദാമോദരൻ, 48 വയസ്സ്, കൂലിപ്പണിക്കാരൻ, അമ്മ സാവിത്രി 40 വയസ്സ്.
ദാമോദരൻ സോമശേഖരൻ്റെ വീട്ടിലെ പണിക്കാരനാണ്.
രണ്ട് വയസുള്ള മുലകുടി മാറാത്ത ഒരു കുഞ്ഞുമുണ്ട് സൗമ്യയ്ക്ക്.
സൗമ്യ സോമശേഖരൻ്റെ തുണികടയിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. സൗമ്യയുമായി ഒന്ന് ഒരുമിച്ചു കൂടാൻ അയാൾ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. പല രാത്രികളിലും അവളുടെ പൂറ്റിൽ പലഭിഷേകം നടത്തുന്നത് അയാൾ സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങി. ആ മോഹം ഒരു ദിവസം നടക്കുമെന്നയാൾക്കറിയാം. കാരണം സുഭാഷ് ജോലിയും കഴിഞ്ഞ് കള്ളും കുടിച്ച് വീട്ടിൽ വന്നാൽ ഭയങ്കര വഴക്കാണ്. സംശയം പറഞ്ഞ് അവളെ ഒരുപാട് ഉപദ്രവിക്കും, പലരാത്രികളും സോമശേഖരൻ്റെ വീട്ടിലാണ് അവൾ കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ടുറങ്ങുന്നത്. അവളുടെ അവസ്ഥ മനസിലാക്കി, ലളിതയും, സോമശേഖരനും, അവളോട് ഒന്നും പറയാറില്ല.
സൗമ്യയെക്കുറിച്ച് പറയുവാണെങ്കിൽ, വെളുത്ത നിറം, കടഞ്ഞെടുത്ത ശരീരം, 34 സൈസ് മുലകൾ, ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടുകൾ, വലിയ നിതംബങ്ങൾ,
ഒരിക്കൽ അവൾ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ, സോമശേഖരൻ അവളോട് ചോദിച്ചു, “തുണിക്കടയിലെ ജോലി നിനക്ക് തുടരാൻ താല്പര്യമുണ്ടോ സൗമ്യ?”
സൗമ്യ: സാറെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?
ശേഖരൻ: ഇങ്ങനെ ഒരു ജീവിതം കൊണ്ട് എത്ര നാൾ മുന്നോട്ട് പോകും?
സൗമ്യ: എനിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഇതു വരെ അനുഭവപെട്ടിട്ടില്ല.
ശേഖരൻ: അതല്ലടി. നീ ചെറുപ്പമല്ലേ, ഈ പ്രായത്തിൽ കെട്ടിയവൻ്റെ കൂടെയല്ലേ കിടക്കേണ്ടത്?
സൗമ്യ: അത് ശരിയാ, എല്ലാത്തിനും ഒരു ഭാഗ്യം വേണ്ടേ.
ശേഖരൻ: ഭാഗ്യം മാത്രം പോര, താല്പര്യവും സ്നേഹവും വേണം. പെണ്ണിനെ ഉണർത്തുന്നതിക്കാൾ, സ്നേഹത്തോടെ അവളെ സുഖമായി മയക്കി ഉറക്കാനും ആണിന് ക്ഷമ വേണം.
സൗമ്യ: നമുക്ക് കിട്ടുന്നതിലേ ഭാഗ്യമല്ലേ അനുഭവിക്കാൻ പറ്റു.
ശേഖരൻ: അവനു നിന്നോട് താൽപര്യമില്ലേ?
സൗമ്യ: ഒരിക്കൽ മാത്രം താല്പര്യം തോന്നി, അത് കൊണ്ട് ഒരു കുഞ്ഞുണ്ട്. (അവൾ ചിരിച്ചു.)
ആ ചിരിയിൽ ശേഖരനും പങ്കു ചേർന്നു.
ശേഖരൻ: ലളിതേ, സൗമ്യ വന്നിരിക്കുന്നു.
ലളിത: അവൻ കയറു പൊട്ടിച്ചു കാണും.
സൗമ്യ: പൊട്ടിക്കാൻ മാത്രമേ അറിയൂ, വേറൊന്നും അവനറിയില്ല.
ലളിത: നീ ചോറുണ്ടോടി?
സൗമ്യ: ഞാൻ കഴിച്ചിരുന്നു, ചേച്ചി.
ലളിത: എന്നാൽ ഞങ്ങൾ കഴിക്കട്ടെ.
സൗമ്യ: പിള്ളേർ എന്തിയെ ചേച്ചി?
അതിനു ശേഖരനാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്.
ശേഖരൻ: അവർ വലിയ അവധിയായത് കൊണ്ട് അമ്മാത്ത് പോയി.
സൗമ്യ: എന്നാൽ ഞാൻ കിടക്കട്ടെ.
അതും പറഞ്ഞത് അവൾ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
ലളിതയും സോമശേഖരനും ആഹാരം കഴിക്കാനായി ഡൈനിംഗ് ഹാളിലേക്ക് പോയി.
രാത്രിയിൽ അയാൾക്ക് സൗമ്യയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ചിന്തകൾ. എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളെ ഒന്ന് നന്നായി കളിക്കണം. അതിനൊരുവഴിയേയുള്ളൂ. സുഭാഷിനോട് അവൾക്കുള്ള ദേഷ്യം മുതലെടുക്കണം. ആ മൈരൻ്റെ ഒരു ഭാഗ്യം, ഇത്രയും ആറ്റം ചരക്കിനെ കിട്ടിയിട്ട് കണ്ടടുത്ത് കിടത്താതെ കോലേ കേറ്റി സുഖമായി ഉറക്കാനുള്ളതിന്. എന്തായാലും ആ കുഞ്ഞു ഭാഗ്യവാനാ, അവളുടെ വെൺമുല കുരുന്നുകൾ ചപ്പി വലിച്ചു കുടിച്ച് ഉറങ്ങാമല്ലോ.
അയാൾ ഓരോന്നായി ആലോചിച്ച് കിടന്ന് എപ്പോഴോ മയങ്ങി.
പിറ്റേന്ന് –
അവൾ രാവിലെ തന്നെ കുഞ്ഞിനെ സാവിത്രിയമ്മയുടെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച് കടയിലേക്ക് പോയി. മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള ചുരിദാറാണ് വേഷം, കണ്ണുകൾ വാലിട്ടെഴുതിയിരിക്കുന്നു, മുടിയഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. ആ മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പാറി നടക്കുന്നു. കണ്ടാൽ വിവാഹം കഴിഞ്ഞെന്നു പോലും പറയില്ല.