🏘️ബോസ്റ്റൻ ബംഗ്ലാവ് – 5 🏘️ 12അടിപൊളി 

“ഞാൻ..ഞാൻ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ ആയിരുന്നു.. ഒരു പാറ്റയെ കണ്ട് പേടിച്ചു പോയി…”അവൾ ജോർജിനോട് നുണ പറഞ്ഞു.

“അത്രേ ഉള്ളോ..? അത് ഞാൻ നോക്കാം.അതിനാണോ ഇങ്ങനെ പേടിക്കണേ..?” ജൂലിയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ച ശേഷം അവൻ ടോയ്‌ലെറ്റിലേക്ക് നടന്നു.

“വേണ്ട..”അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു ജൂലി പറഞ്ഞു. കത്രീന സ്വപ്നം ആയാലും പ്രേതം ആയാലും ശെരി, ജോർജ് ഇപ്പോൾ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയാൽ പ്രശ്നമാകും എന്നവൾക്കറിയാം . കാരണം ആ ഡിൽഡോ അവിടെ കിടക്കുകയാണ്…ഇതുവരെ അത് കളഞ്ഞില്ല എന്ന് ജോർജ് അറിഞ്ഞാൽ, അവൻ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നവൾ ഭയന്നു.. ചിലപ്പോൾ അവനു വിഷമവും ആവും.

“ജോർജ്.. വാ.. നമുക്ക് പോയി ആ റൂം ക്ലീൻ ചെയ്യാം..”അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ജോർജ് അവളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കേറി.

“ചെ…ജൂലി.. എന്താ ഇത്…. നിലത്താണോ ഇതൊക്ക ഇടുന്നത്.. പിള്ളേർ ബാത്രൂംമിലേക്ക് വന്നാലോ..?” അല്പം കടുപ്പിച സ്വരത്തിൽ ജോർജ് പറഞ്ഞു.

“അത് ഞാൻ…” ജൂലി വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ വാതിൽക്കൽ എത്തി ജോർജിനെ നോക്കി.

അവളുടെ നിലത്തേക്ക് ഊരിയിട്ട് എടുക്കാൻ മറന്നുപോയ പാൻ്റീസ് വലതു കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അവളുടെ ഭർത്താവിനെയാണ് അവൾ കണ്ടത്.

“മ്മ്.. പിടിക്ക്” അവൻ പാന്റീസ് അവൾക് നേരെ നീട്ടി.

ജൂലി കൈ നീട്ടി അത് വാങ്ങി . “സോറി ജോർജ്ജ്.. പാറ്റയെ കണ്ട് പേടിച്ചപ്പോൾ..”അവൾ പറഞ്ഞു.

ജോർജ് അവിടമാകെ പാറ്റയെ നോക്കിയെങ്കിലും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.. അത് പോലെ ജൂലി തന്റെ ഡിൽഡോയും നോക്കി.. പക്ഷെ അവിടെയെങ്ങും അത് കണ്ടില്ല.

“എന്താ എന്തെങ്കിലും കളഞ്ഞു പോയോ ?” ജോർജ്ജ് അവളെ നോക്കി. ” ബ്രായും നിലത്തിട്ടിട്ടു പോണോ ഇനി ?”അവൻ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല.” ജൂലി തലയാട്ടി. “

ഡിൽഡോ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു പക്ഷെ പ്രേതം സുഖിക്കാനായി കൊണ്ട് പോയിക്കാണും എന്നവൾ മനസിൽ തമാശക്ക് ഓർത്തു.. ആ ചിന്ത അവളുടെ നട്ടെല്ലിന് ഒരു കുളിർമയേകി.

“ജോർജ്.. നമുക്ക് ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചു ഈ ബംഗ്ലാവ് ഒന്ന് കാണിച്ചാലോ…പഴയ കെട്ടിടം അല്ലേ.. വല്ല ഭൂതപ്രേതങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കിലോ..?”അവൾ പറഞു.

“നീയെന്താ പ്രേതത്തിനെ കണ്ടോ.. ഹ ഹ…”അവളുടെ തോളിൽക്കൂടി കൈ ഇട്ട് ജോർജ് ചിരിച്ചു.പക്ഷെ അവൾക്കത് തമാശ അല്ലായിരുന്നു.

“കണ്ടു…അല്ല.. കണ്ടില്ല….”അവൾ പറഞ്ഞു.

“അങ്ങനെ ഒന്നും തന്നെ ഈ ലോകത്തില്ല ..ഇത്ര സില്ലി ആവല്ലേ നീ…നീ എപ്പോഴും ഒറ്റക്ക് നടന്നിട്ടാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നുന്നത് .. എന്റെ കൂടെ നടന്നോ എന്റെ വാവ” ജോർജ് പറഞ്ഞു.

“മ്മ്മ് “അവൾ മൂളി.എന്ത് പറയണമെന്ന് അവൾക് അറിയില്ലായിരുന്നു.അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജോർജിന്റ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ടു മുകളിലെ റൂം വൃത്തിയാക്കാനായി പോയി.

🔸🔸🔸

ഡെയ്സിയും ഡാനിയും കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ഗാർഡൻ ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു.പൊളിഞ്ഞു കിടന്ന ആ ഉരുളൻ പാത അവരുടെ കണങ്കാലുകളെ തെന്നി വീഴ്ത്താൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു, അതിനാൽ അവർ ജാഗ്രതയോടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു.ഇരുവശങ്ങളിലും മുട്ടോളം പൊക്കമുള്ള പോച്ച വളർന്നു നിന്നു. അതിനിടയിൽ മനോഹരമായ പൂക്കളും പൂത്തുലഞ്ഞു നിന്നു.

 

 

 

“കാട് കയറി കിടന്നിട്ട് തന്നെ ഇത്രയും ലുക്ക്‌ ആണെങ്കിൽ, പണ്ട് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ച കാലത്ത് ഗാർഡൻ എത്ര ബ്യൂട്ടിഫുൾ ആയിരുന്നിരിക്കും”മുന്നിലെ നടന്ന ഡെയ്സി പിറകെ വന്ന ഡാനിലേയിനെ തോൾ ചരിച്ചു നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ഇതൊക്കെ വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കാൻ തന്നെ ഒരുപാട് വേലക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കും.. ആ കാലത്ത് ഇങ്ങനൊരു ബംഗ്ലാവ് വെക്കണമെങ്കിൽ തന്നെ എത്ര വലിയ പണക്കാർ ആയിരുന്നിരിക്കും.”ഡാനിയേൽ പറഞ്ഞു.

അവിടെ വീശിയ കാറ്റിൽ പൂന്തോട്ടത്തിലെ പുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം ഡെയ്സിയുടെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കേറി..

“ഇങ്ങോട്ട് നേരത്തെ വരാൻ ഉള്ളതായിരുന്നു. ഇതുവരെ ബംഗ്ലാവിന് പുറം ഭാഗം നേരെ ഒന്ന് ചുറ്റിക്കറങ്ങിയിട്ടില്ല”ഡെയ്സി പറഞ്ഞു.