🏘️ബോസ്റ്റൻ ബംഗ്ലാവ് – 5 🏘️ 12അടിപൊളി 

“അതിനു ഇതുവരെ ബംഗ്ലാവിന്റെ അകം മുഴുവൻ കണ്ട് തീർന്നില്ല..അതിന് തന്നെ ഇനിയും ദിവസം എടുക്കും…മുറികൾ പോലും വൃത്തിയാക്കി തീർന്നില്ല”ഡാനിയേൽ പറഞ്ഞു.

“അഹ്.. നീ പറഞ്ഞതും ശെരിയാ…”ഡെയ്സി പറഞ്ഞു.

ഡെയ്സി നോക്കിയെത്തിയ റോസാപൂവ് അവൾ കണ്ടു. മുകളിൽ മുറിയിൽ നിന്നു നോക്കുമ്പോൾ ചെറുതായി തോന്നുമെങ്കിലും അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല, വലിയ ഇതളുകൾ ഉള്ള കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ സുന്ദരിയായ റോസപ്പൂവ്.അഴയോളം വളർന്നു നിന്ന കാട്ടിനുള്ളിൽ അവൾ കൂടുതൽ സുന്ദരിയായി തോന്നി.

കൈകളിൽ മുള്ള് കൊള്ളാതെ ഡെയ്സി മെല്ലെ ഒരു റോസപ്പുവ് ഓടിച്ചു കയ്യിലെടുത്തു.

“ഇട്സ് സോ ബ്യൂട്ടിഫുൾ”കയ്യിലെ റോസാപൂവ് നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു.

“യഹ്…ഇട്സ് ബ്യൂട്ടിഫുൾ”ഡാനിയേൽ പറഞ്ഞു.

ആ ഒരു നിമിഷം ഡാനിക്ക് മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ശാന്തത തോന്നി.ആ വീടിനെ ചുറ്റിപറ്റി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുന്നതിൽ നിന്നെല്ലാം അല്പം ആശ്വാസം കിട്ടിയത് പോലെ അവനു തോന്നി.അവന് വീണ്ടും കത്രീനയെ കാണാൻ മനസിൽ ആഗ്രമുണ്ട്, പക്ഷെ അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് കേട്ട് അമ്മയോടൊപ്പം ചെയുന്ന പ്രവർത്തികൾ അല്പം കടന്നു പോകുന്നുണ്ട് എന്നവന് അറിയാം.. അത് അപകടത്തിലേക്ക് നയിക്കുമോ എന്ന ഭയവും ഉണ്ട്.അമ്മ മകൻ ബന്ധം തകർക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല .. പക്ഷെ കത്രീനയുടെ സ്വാധീനം ഇല്ലാതെ തന്നെ ഇപ്പോൾ അമ്മയോട് അവനു പല നിഷിദ്ധ ചിന്തകളും തോന്നാറുണ്ട്.. അവനിതെല്ലാം ഭയങ്കര കൺഫ്യൂസിങ് ആയിരുന്നു…

“ങേ.. ആരാ അത്…?”ഡെയ്സി വീടിൻ്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറേ മൂലയിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ങേ.. എവിടെ…?”ഡാനിയേൽ ഡെയ്സി നോക്കിയ സൈഡിലേക്ക് നോക്കി.

ആ മൂലയിലായി ആറടി പൊക്കമുള്ള, തൊപ്പി ധരിച്ച പുരുഷൻ നിൽക്കുന്നു,അവൻ ധരിച്ചിരുന്ന വെൽവേറ്റ് ജാക്കറ്റ് താഴെ കാൽമുട്ട് വരെ നീണ്ടു കിടന്നു, കട്ടി മീശയും കുറ്റി താടിയും. കണ്ടാൽ തന്നെ പേടി തോന്നിപികുന്ന രൂപം. ഡാനിയേൽ അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, ഇത്രയും കറുത്ത കൃഷ്ണമണികൾ ഇതുവരെ അവൻ കണ്ടിട്ടില്ല.

“എന്ത് ചേറ്റത്തരമാടാ നായിന്റമക്കളെ എന്റെ തോട്ടത്തിൽ കാണിക്കുന്നത്”മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ആ പുരുഷ രൂപം അലറി. അവർ നിൽക്കുന്ന ഇടത്ത് നിന്നും 30 അടിയെങ്കിലും അകലെയാണ് അയാൾ നിന്നത്.

“അ.. ആരാ അത്..?” കടുത്ത ശബ്ദത്തിൽ ഡെയ്സി ചോദിച്ചു.

“കം…ലേറ്റ്സ് ഗോ…”പേടിച്ച സ്വരത്തിൽ ഡാനിയേൽ പറഞ്ഞു. ഡാനിയേൽ ആ പുരുഷ ശബ്ദം മനസിലാക്കിയിരുന്നു, അന്ന് രാത്രി കേട്ട അതേ ശബ്ദം.. അതേ ഇത് തന്നെയാണ് ഫെഡറിക്ക്…കത്രീനയുടെ ഭർത്താവ്…ഈ വീട് എന്താ പ്രേതങ്ങളുടെ തറവാടാണോ എന്നവൻ ആലോചിച്ചു.

ഫെഡറിക്ക് അപ്പോഴേക്കും അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.ഫെഡറിക്ക് അടുക്കുന്നത് കണ്ട ഡാനിയേൽ ഡെയ്സിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു “വാ…ഓട്” അവൻ അലറി.ഡെയ്സിയും അവനും ഓടി.

“ഡാനി…എന്താ നടക്കുന്നത്..?” എന്തിനാടാ ഓടുന്നെ…ഇത് നമ്മുടെ വീടാ…” ഓട്ടത്തിനിടയിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

വന്ന വഴിയേ അവർ തിരികെ ഓടി.

“അവിടെ നില്ലെടാ കള്ളന്മാരെ…രണ്ടിനെയും ഞാൻ കൊല്ലും”ഫെഡറിക്കിന്റെ സ്വരം കോപം കൊണ്ട് വിറച്ചു..

ഡാനിയേൽ ഓടുന്നതിനിടയിൽ തോൾ ചരിച്ചു പിറകിലേക്ക് നോക്കി. തങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ഓടിയ ഫെഡറിക്ക് ഒരു മൂലയിലായി ഓട്ടം മതിയാക്കി തങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു.ഫെഡറിക്കിന്റെ മനസിലെ ദേഷ്യം ആ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു..ഫെഡറിക്ക് ഓട്ടം നിർത്തി അവിടെ നിന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഡാനിയുടെ മനസിന്‌ അല്പം ആശ്വാസം തോന്നി. എന്നാൽ ഓട്ടത്തിലെ ശ്രദ്ധ തെറ്റിയ ഡാനിയേൽ ഒരു ഉരുളൻ കല്ലിൽ കാൽ ചവിട്ടി തെന്നി മുട്ടോളം വളർന്നു കിടന്ന പുല്ലിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. കല്ലിൽ ചവിട്ടിയ നിമിഷം തന്നെ അവന്റെ കാൽപാദത്തിൽ നിന്നും “ക്ട്ക” ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു.

നിലത്തു വീണ ഡാനിയെ എങ്ങനെയൊക്കെയോ അവൾ പിടിചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ഞൊണ്ടി ഞൊടി ഡാനിയേൽ ഡെയ്സിയുടെ കൂടെ ബംഗ്ലാവിന് ഉള്ളിൽ കയറി കതക് അടച്ചു.അടച്ച കതകിൽ ചാരി നിന്ന അവർ പരസ്പരം നോക്കി.