🏹🏹രാവണ ഉദയം – 9🏹🏹

Ravana Udayam Part 9 | Author : Uncle John

Previous Part

പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരെ ഞാൻ എഴുതുന്ന രാവണ ഉദയം എന്നാ കഥയിൽ എവിടെ എങ്കിലും വല്ല പൊരുത്തക്കേട് കാണുക ആണ് എങ്കിൽ അത്‌ ഒരു മിസ്റ്റേക്ക് ആയികണ്ടു കൊണ്ട്ക്ഷെമിച്ചു  മുന്നോട്ടു വായിക്കുക പിന്നെ ലൈക്‌ കമന്റ്‌ ഓക്കേ കുറവാണ്  ഇവിടെ ആകെ പ്രചോദനം അത്‌ മാത്രം ആണ് അതു കുടി ഇല്ലാതെ ആകുബോൾ ചെറിയ ഒരു വിഷമം പിന്നെ ഏതൊരു കഥയുടെയും തുടക്കം

വൃത്തികേട്ആക്കി എഴുതിയാൽ അത്‌  ഫ്ലോപ്പ് ആവും അത് എനിക്കു പറ്റിയ വലിയ തെറ്റ് ആണ് ഞാൻ ആദ്യ കരുതിയത് അത്‌ പോലെ ഒരു കഥ എഴുതാൻ ആയിരുന്നു പിന്നെ എഴുതി വന്നപ്പോൾ എന്റെ ചിന്താഗതി തന്നെ മാറി ഇ ലെവലിൽ എത്തി ഇപ്പോ തുടക്കം വായിക്കുന്നവർ ഇത് വായിക്കാതെ പോകുന്നു എനിക്കു ആണ് എങ്കിൽ ഒന്നും ചെയ്യാനും ഇനി പറ്റില്ലാലോ.. എന്തായാലും വായിക്കാൻ താല്പര്യം ഉള്ളവർ രാവണ ഉദയം 2 തൊട്ട് വായിച്ചു നോക്കു… എന്തായാലും കഷ്ടം പെട്ട് എഴുതുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ രോദനം അപ്പൊ വായിക്കുവിന്

കുഞ്ഞിയ്…… എന്നൊരു ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള ഒരു വിളിയോടെ വീണ സീതയുടെ മുന്നിലേക് കയറി നിന്ന് അവളെ മൊത്തമായി മാറോടണച്ചു കെട്ടിപിടിച്ചു അവളുടെ മുഖവും തലയും വരെ തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ആക്കി മൊത്തത്തിൽ അവളെ മറച്ചു പിടിച്ചു നിന്നും സെക്കന്റിനുള്ളിൽ സീതയെ മൊത്തമായി ഒരു കുഞ്ഞിനെ സ്വന്തം നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പിടികുപോലെ വീണ അവളെ കവർ ചെയ്തു

നിന്നും സീത നോക്കുബോളേക്കും  താനെ മൊത്തത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു വീണ നില്കുന്നു സീത തല ഉയർത്തി മുന്നോട്ടു നോക്കിയതും വീണയുടെ പിറകിലേക്ക് ആയി ഒരു ജീപ്പ് സ്പീഡിൽ വരുന്നു സീതയുടെ കണ്ണു തുറിച്ചു പോയി അവളുടെ ഹൃദയം മിടിപ് വരെ നിന്നും പോയി അവളുടെ ചിന്തകൾ അവളുടെ  കണ്ണുകളിൽ എത്തിയതും അവളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു സ്പീഡിൽ ഓടിച്ചു വരുന്ന ജീപ്പിന്റ മുന്നിൽ തന്നെ പ്രൊട്ടക്ട് ചെയ്തു പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന വീണ മാത്രം………… സീത പേടിച്ചു നിലവിളിച്ചു പോയി

സീത   …….      വീണേ  എന്നാ ഒരു നിലവിളിയോടെ …… അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു

മോളെ കുഞ്ഞി എന്നാ ഒരു നിലവിളിയോടെ അമ്മതമ്പുരാട്ടി  കണ്ണ് തുറന്നു എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു അപ്പോൾ തന്നെ അവരെ ആരോ പിടിച്ചു നിർത്തി അവർ കുതറി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രെമിച്ചുകൊണ്ടെ ഇരുന്നു… അമ്മേ….. എന്താ പറ്റിയത് അമ്മേ……

എന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ അവരുടെ ചെവികളിൽ മുഴങ്ങി പെട്ടന്ന് അവർ ചുറ്റും നോക്കി അവരുടെ കൈ പിടിച്ചു മാളുവും മാലതിയും രണ്ടു സൈഡിൽ ആയി നിൽകുന്നു മുന്നിൽ ആയി സാവിത്രിയും റുക്‌മണിയും ഭദ്രനും ഭാർഗവാനും ഓക്കേ ഉണ്ട് അമ്മ തമ്പുരാട്ടി എല്ലായിടത്തേക്കും നോക്കി താൻ ഇപ്പോൾ സ്വന്തം മുറിയിൽ മംഗലത്ത് ആണ് എന്നു അവർക് മനസ്സിൽ ആയി അവിടെ ആയി എല്ലാവരും ഉണ്ട് എന്നു അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു

അമ്മതമ്പുരാട്ടി.. എനിക്ക് എന്റെ മോളെ കാണണം ഇപ്പോൾ തന്നെ അവൾക് എന്തോ ആപത്തു വരാൻ പോകുന്നു എനിക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞിയെ കാണണം

ഭദ്രൻ…. അമ്മേ അവൾ ശ്രീഹള്ളിയിൽ അല്ലെ ഞാൻ ഇപ്പൊ വേണമെങ്കിൽ അവളെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു കാണിച്ചു തരാം

അമ്മ തമ്പുരാട്ടി… എനിക്കു ഒന്നു കേൾക്കേണ്ട എനിക്ക് എന്റെ മോളെ കാണണം എനിക്ക് ഇപ്പൊ അങ്ങോട്ടേക് പോകണം

മാളു… അമ്മ എന്തൊക്കയാ ഇ പറയുന്നേ  ശ്രീഹള്ളിയിലേക്ക് പോകാനോ അത്രയും ദൂരമോ അമ്മായിക്ക് വയ്യതെ നികുവാ കുഞ്ഞിയെ നമുക്ക് ഇങ്ങോട്ടേക് വരുത്താം

അമ്മ…. വേണ്ട കുഞ്ഞി ഇപ്പോൾ എവിടെ ആണോ അവളോട് അവിടെ ഇരിക്കാൻ പറ  അവിടുന്ന് അനങ്ങാതെ ഞാൻ പോയി എന്റെ മോളെ കണ്ടു അവളെ കൈയോടെ കുട്ടികൊണ്ടു വന്നോളാം

സാവിത്രി… അമ്മ എന്തൊക്കയാ ഈ പറയുന്നേ അനങ്ങാതെ ഇരിക്കാനോ  അമ്മേ അമ്മ രാവിലെ അമ്പലത്തിൽ പോയി തിരിച്ചുവരുബോൾ ഒന്നു ബോധം കേട്ട് വീണു അതാ ഉണ്ടായത്

അമ്മ… ചീ വായടക്കടി മുദേവി

അത്‌ കേട്ടതും എല്ലാവരും ഞെട്ടി പോയി എല്ലാവരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി അപ്പോയെക്കും അമ്മ തമ്പുരാട്ടി കൈ വീടിച്ചു എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു നിലത്തു കാൽ വെച്ചു നിന്നതും അവർ പുളഞ്ഞു പോയി അവരുടെ മുട്ട് വേദന…..