🏹🏹രാവണ ഉദയം – 9🏹🏹 2അടിപൊളി  

മംഗലത്ത് തറവാട്

സുഭദ്ര പെട്ടന്ന് തന്നെ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി തിരക്കിട്ട് മംഗലത് താറാവിട്ടിലേക് ഓടി കയറി വന്നു അവർ വേഗം അമ്മതബുരാട്ടിയുടെ മുറിയിലേക് കയറി ചെന്നു അവർ അമ്മയുടെ അടുത്ത് പോയി നോക്കി പിന്നെ മയങ്ങി കിടക്കുന്ന അമ്മയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു ഒന്നും തഴുകി എന്നിട്ട് ഒന്നു മുഖത്തു ഓക്കേ പിടിച്ചു  നോക്കി സുഭദ്രയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നുണ്ട് പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു കൈ അവരുടെ തോളിൽ തൊട്ടും അവർ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും സാവിത്രി പെട്ടന്ന് തന്നെ സുഭദ്ര സാവിത്രിയേ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു

സുഭദ്ര… എന്താ ഉണ്ടായത് നാത്തൂന്നെ

സാവിത്രി.. പറയാം നീ വാ അല്ല നീ വരുന്ന വഴി ആണോ ആരും ഒന്നു പറഞ്ഞില്ല അല്ല അമ്മായിക്ക് പറ്റിയത് നീ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു… അല്ല ആതിര വന്നിട്ടു ഉണ്ടോ നിന്റെ കുടെ

സുഭദ്ര… ഇല്ല അവളും ബാക്കി ഉള്ള കുട്ടികളും ഓക്കേ രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു എത്തും അഖിൽ ഉണ്ടാലോ കുടെ

സാവിത്രി.. പിന്നെ നീ എന്താ പെട്ടന്ന് വന്നത്

സുഭദ്ര….ശേഖരേട്ടാൻ വരാൻ പറഞ്ഞു വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു

അത് കേട്ടതും സാവിത്രിയുടെ മുഖത്തു ഒരു സംശയം ഭാവം

സുഭദ്ര… പോടീ അവിടുന്ന്  വിഷ്ണുവിന്റെയും പഞ്ചമിയുടെയും കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം ആകാൻ ആണ് അല്ലാതെ നീ വിചാരിക്കുബോല്ലെ ഒന്നു അല്ല

സാവിത്രി… ഞാൻ ഒന്നു വിചാരിച്ചില്ല കാരണം ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ടു കണ്ടതിനേക്കാൾ വലിയ സത്യം ഒന്നു ഇല്ലാലോ

സുഭദ്ര… ഒന്നു തല തായ്‌തി

സാവിത്രി… കൊള്ളാം തല തയ്ത്താനും ഉയർത്താനും പറ്റുന്നത് കൊണ്ടു നിനക്ക് ഓക്കേ എല്ലാത്തിനും ഒരു സൗകര്യം ആയാലോ എന്നാലും സുഭദ്രേ ഇവിടുന്ന് താനെ വേണം ആയിരുന്നോ ഛെ…

സുഭദ്ര… പറ്റി പോയി  അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ

സാവിത്രി… കഴിഞ്ഞോ….  ആ നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും ചെയ് അവർ രണ്ടു പേരും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക് പോയി

റുക്‌മണി… ചേച്ചി എന്തൊക്കയാ ഈ പറയുന്നേ കുഞ്ഞിയെ ഭാർഗവേട്ടൻ വിളിച്ചിട്ട് ഒന്നു ഇല്ല എന്നോ

മാലതി… നീ ഒന്നു പതുകെ പറ  എടി ഇവിടുത്തെ നേരത്തെ അവസ്ഥ കണ്ടു മൂപര് വെറുതെ പറഞ്ഞതാ  ഇപ്പൊ നേരെ ശ്രീഹള്ളിക്കോ അല്ലെങ്കിൽ  ശേഖരേട്ടന്റെ അടുത്തേക്കോ പോയത് ആണ്  ഭാർഗവേട്ടൻ

റുക്മണി… അപ്പൊ മോളെ കുറിച്ച് ഇത് വരെ ഒന്നു അറിഞ്ഞിലെ എന്റെ ദേവി  അപ്പോയെക്കും റുക്മണിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു….

മാലും… എടി എനിക്കു പേടി ആയിട്ടും പാടില്ല എത്രയെന്ന് വെച്ച ഞാൻ ഇത് സഹിക്കുക  അത്‌ കോണ്ട നിന്നോട് പറഞ്ഞത് എന്റെ തല വെട്ടി പോളരുകയാ എന്റെ മോളെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്   നീ ഇത് അവരോടു ഒന്നും പറയലെ പ്രത്യേകിച്ച് മാളു ഇത് അറിഞ്ഞാൽ അറിയാലോ നിനക്ക്

റുക്‌മണി…   ചേച്ചി ആള് കൊള്ളലോ വെറുതെ ഇരിക്കുന്ന എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കുടി തീ കോരി എറിഞ്ഞിട്ട് തെ എനിക്കു അധികം പിടിച്ചു നില്കാൻ ഒന്നു പറ്റില്ല ഞാൻ കരഞ്ഞു പോകും അതു കുഞ്ഞിയെ ഓർത്താൽ എനിക്കു നില വീട്ട് പോകും

അപ്പോയെക്കും അവിടേക്കു സാവിത്രിയും സുഭദ്രയും വന്നു അവരെ കണ്ടതും റുക്മണി കണ്ണ് തുടച്ചു അത്‌ കണ്ടു സുഭദ്ര

സുഭദ്ര… എന്താ രുക്കു നീ എന്തിനാ കരയുന്നത് അവൾ മാലതിയെയും നോക്കി അവളുടെ മുഖത്തു കാർമേഘം രൂപത്തിൽ സങ്കടം താങ്ങി നില്കുന്നു

സാവിത്രി… പറഞ്ഞപോലെ നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും എന്താ ഇങ്ങനെ സങ്കടപെട്ട് നികുന്നത്

മാലും… ഒന്നു ഇല്ല നിങ്ങൾക് തോന്നുന്നതാ ചേച്ചി എപ്പോ വന്നു… അപ്പോയെക്കും ഭാർഗവാന്റെ കാൾ വന്നു മാലതിക് അവൾ അത്‌ ദൃതിയിൽ എടുത്തു കുറച്ചു ദൂരം മാറി നിന്ന് സംസാരിച്ചു

സുഭദ്ര… ഇവൾക് എന്താ പറ്റിയത് ഇവർക് എന്തോ സങ്കടം ഉണ്ട് അതാണ് ഇങ്ങനെ

അപ്പോയെക്കും റുക്മണിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഇറ്റ് വീണു അത്‌ കണ്ടതോടെ  സാവിത്രി ആകെ സംശയിച്ചു

സാവിത്രി… എന്താ റുക്മണി എന്തിനാ നീ കരയുന്നെ

അപ്പോയെക്കും മാലതി ഫോൺ ആയി സാവിത്രിയുടെ അടുത്ത് എത്തി തെ കുഞ്ഞിയ ലൈനിൽ അവൾക് അമ്മയോട് സംസാരിക്കണം എന്ന്  അത്‌ കേട്ടതും രുക്കുമണിയുടെ പാതി ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയ പോലെ ആയി സാവിത്രി സന്തോഷത്തോടെ ആ ഫോൺ വാങ്ങി സംസാരിച്ചു മാലും വന്നു രുക്കുമണിയുടെ അടുത്ത് വന്നു ഒന്നും കെട്ടിപിടിച്ചു ഇതൊക്കെ കണ്ടു സുഭദ്ര എന്താണ് ഇവിടെ  നടക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാതെ അവരെ നോക്കി നിന്നും